VU Magazine 1984 - pagina 397

aan een Zuidafrikaanse universiteit. De radicale opstelling van de leden van de Belijdende Kring overrompelde de organisatoren. Uit het gegeven dat een van de leden van de Belijdende Kring, G. D. Cloete deel had uitgemaakt van de programcommissie en het houden van een referaat had geaccepteerd en voorts uit het feit dat in Zuidafrikaanse kranten al melding gemaakt was van de deelname van Potchefstromers aan de conferentie had men dit soort moeilijkheden niet meer verwacht; het draaiboek voorzag niet in ruimte om daar halsoverkop wat aan te doen. De bussen voor vertrek naar Breukelen stonden reeds voor het hoofdgebouw. Aanvankelijk weigerden de leden van de Belijdende Kring om in te stappen voordat zij duidelijkheid hadden gekregen; bijna een uur nadat de eerste twee bussen al naar Breukelen waren vertrokken lieten zij zich overreden in de derde bus te stappen: in Breukelen zou verder worden gepraat. Vermoedens Wisten de leden van de Belijdende Kring dat er ook Potchefstromers aanwezig zouden zijn? De mededelingen daarover zijn niet geheel gelijkluidend. Ze hebben het wel vermoed, maar zekerheid verwierven ze pas toen ze aan de VU-balie de deelnemerslijst uit de congresmap haalden. Maar al hadden ze voordien volstrekte zekerheid gehad, dan nóg was voor hen de aanwezigheid van blanke Zuidafrikanen op zichzelf geen grond geweest om weg te blijven. Het ging hun niet om de huidskleur van de betrokkenen (anders was de deelname van de Nederlanders en de Amerikanen ook een beletsel geweest), maar om hun opvattingen. De gevraagde verklaring van de conferentie vooraf moest dienen om daarover helderheid te krijgen. Een van leden van de Belijdende Kring, die opstapten, Willem Boesak (broer van Allan), die aan de VU studeerten op Uilenstede woont, betreurt het terugblikkend, dat dit niet aanstonds voor iedereen duidelijk was. ,,Wat was de strategie van de blanke Zuidafrikaners? Ze probeerden het over de boeg van het ras te gooien. Een van hen zei: We kunnen toch niet helpen dat wij blank zijn geschapen?' Dat was een bedekken van de zaak waarom het ging. Zelfs mensen uit de derde wereld begonnen toen te pleiten dat we toch deze blanke broeders en zuster moesten aanvaarden. We waren toch allen kinderen van God..." Achteraf vindt hij het jammer dat de Belijdende Kring niet ook Nico Smit

vu-Magazine 13(1984) 9 oktober 1984

Circa 120 deelnemers uit alle werelddelen waren naar Breukelen gekomen om In kasteel Nijenrode de ICPCHE-conferentie mee te maken.

heeft meegenomen, een blanke predikant, vroeger hoogleraarzendingswetenschap aan Stellenbosch, die alle banden met wat Boesak noemt, ,,de apartheidstheologie" heeft verbroken en die nu lid is van de zwarte gereformeerde kerk van Pretoria. ,,l\/lisschien was het sommigen dan duidelijker geworden, dat het geen kwestie van ras is, maar van geloof. Als Christenen moeten we geen vage verklaringen tekenen, dat we tegen apartheid zijn, maar we moeten betrokken zijn bij de vernietiging ervan. Nico Smit heeft een duidelijke stap gemaakt." Pralen Tot diep in de nacht is woensdag 15 augustus bu-iten de conferentie in Breukelen gepraat tussen leden van de Belijdende Kring en de Council. Centraal stond het punt van de verklaring. Boesak: ,,Wij vonden het Statement of Clarification te vaag en verouderd. Over onderwijs stond er niets in. En dat terwijl het christelijk onderwijs in Zuid-Afrika zo'n belangrijke rol speelt in de handhaving van apartheid in Zuid-Afrika." Ook donderdag werd verder gepraat, er uit kwam men niet. Die dag werd het stuk opgesteld waarmee dit overzicht begint. Een aantal leden van de Belijdende Kring vertrok toen al uit Breukelen, anderen bleven nog in de studentenflats achter kasteel Nijenrode, waarin de conferentiegangers waren ondergebracht. Ze hoopten nog op een uitweg maar aan de conferentie zélf namen ze geen deel. Prof. J. S. Escobar uit Lima (Peru) leidde een ad hoc comité uit verschillende wereld-

delen waarin ook twee leden van de Belijdende Kring, om te kijken of er een conceptverklaring kon worden opgesteld, als waarom was gevraagd. Het lukte. Het stuk had de volle instemming van de leden van de Belijdende Kring, maar duidelijk werd zaterdagmorgen 18 augustus ook, dat het niet meteen zou worden aangenomen en onduidelijk bleef ook de status, die een nieuwe verklaring zou moeten krijgen. Zou het een — even bindende — vervanging worden van het Statement of Clarification? Bevoegdhedenkwesties kwamen ter sprake, procedurebezwaren werden geopperd. Duidelijk werd dat pas aan het eind van de Conferentie de uiteindelijke beslissing zou vallen. Willem Boesak: ,,Toen stonden wij op en verlieten het kasteel. Na alle pogingen om onze zaak ter tafel te krijgen, hadden wij verder niets meer te zeggen." Solidair met de twaalf vertrekkende leden van de Belijdende Kring waren dr. L. Sweetman uit de VS en Gerard Viviers, docent in Argentinië en van Zuidafrikaanse blanke komaf. Voorts stapte de Argentijn dr. E. L. de Powell uit solidariteit uit de Council. Het gebeuren heeft de conferentiegangers sterk beziggehouden. Veel tijd en energie is gaan zitten in vergeefse pogingen een vertrek van de leden van de Belijdende Kring te voorkomen. Daarnaast moest een toch al overladen program worden afgewerkt. Dat hun houding meer drukte veroorzaakte dan bedoeld, wijten de vertrekkende leden van de Belijdende Kring aan de conferentie, die hen wilde meenemen naar Breukelen, maar ook niet

327

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen