VU Magazine 1984 - pagina 373

Minder arm, maar wel afhankelijker:

ySicilië drijft op subsidies en geld van emigranten' ,,Bijelkgebiedhoorteenbeeld",schreef Joop van derSchee, auteurvan,.Kaarten moeten kritisch worden bekeken" in het juni-nummer van het VU-magazine. Het beeld van Sicilië is vaak negatief en stereotyp. In de regel roept de naam van het eiland begrippen op als ,,mafia", aardbevingen, corruptie, droogte, armoede. Wiezich de moeite getroostzich te verdiepen in het verleden en heden van dit eiland zietdit beeld vervagen. Er ontstaat een meer genuanceerde kennis waarin een afwisselende regionale verscheidenheid tot uiting komt. De koppeling met een bezoek aan heteiland tenslotte legt de noodzakelijke basis voor de emotionele betrokkenheid van de bezoeker bij het wel en wee van de Siciliaanse bevolking. De,.correctie" van stereotype beelden van landen en volken is de traditionele taak van de aardrijkskundeleraren in het voortgezet onderwijs. In het kader van hun opleiding bezochten aanstaande aardrijkskundeleraren van de VU gedurende enkele weken dit eiland. Hetdoelwasoogtekrijgen voorde methodiek van beeldvorming van gebieden en voor de betekenis van geografische kennis voor een meer adequate beeldvorming. Een boeiende maar ook noodzakelijk geachte ervaring voor aanstaande leraren aardrijkskunde. door prof. dr. J. van Westrhenen en drs. W. Wolters Weinig eilanden zullen in de loop der geschiedenis van de mensheid een zo belangrijke rol hebben gespeeld als Sicilië. De Franse historicus en geograaf Fernand Braudel typeerde Sicilië als een „miniatuurcontinent" dat sinds de Bronstijd intensief betrokken is geweest bij de geschiedenis van Europa, Noord-Afrika en West-Azië. Sicilië omvat iets minder dan 25.000 km^. De lokatie in het Middellandse Zeegebied is uniek. In het Noordoosten scheidt de drie kilometer brede Straat van Messina het eiland van het vasteland van Italië. In het Westen is de kortste afstand tot Afrika nauwelijks 160 kilometer. Deze ligging deed Sicilië voor de volken van West-Europa functioneren als de drempel naar Afrika en als de scheiding tussen het oostelijk en westelijk Middellandse Zeegebied. Overblijfselen uit het verleden wijzen op eeuwenoude culturele bindingen met andere gebieden in het Middellandse Zeebekken. Toen meer ontwikkelde beschavingen zoals de Griekse en Punische, zich vanuit het Oosten naar het Westen verspreidden werd Sicilië onvermijdelijk een plaats van ontmoeting en in veel gevallen een slagveld. De grootte en vruchtbaarheid van Sicilië waren voldoende om het in belangrijkheid boven dat van een handels- of marine-

VU-Magazine 13 (1984) 8 september 1984

De auteurs van dit artikel, prof. dr. J. van Westrhenen (links) en drs. W. Wolters, zijn als onderwljsgeografen verbonden aan de Subfaculteit der Sociale Geografie en Planologie van de VU

post te laten uit stijgen. Het bleek bovendien een aantrekkelijke vestigingsplaats voor migranten en veroveraars die een nieuw vaderland zochten. Toch was Sicilië niet groot genoeg om een serieuze bedreiging te vormen

voor enig land in Europa of Afrika. Evenmin bleek het in staat haar onafhankelijkheid te bewaren tegenover een macht als Rome in de oudheid, of Spanje en Italië in de nieuwe geschiedenis. De geografische positie en om-

307

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen