VU Magazine 1984 - pagina 357

tend van westerse samenstelling te doen zijn, moet men zich afvragen of het verstandig is wanneer één leverancier zich terugtrekt. Zeker niet wanneer die leverancier er geen moeite mee heeft de doelstellingen van Unesco te onderschrijven en niet nalaat het belang van een ,,vrije informatiestroom in een vrije samenleving" te beklemtonen. Alleen indien de Verenigde Staten erin zouden slagen te laten zien, dat een vrije en meer evenwichtige verspreiding van informatie even goed, maar liefst nog beter buiten Unesco-verband kan worden gerealiseerd, zou men vrede kunnen hebben met het voornemen van de VS deze organisatie te verlaten. Zolang daarvan de voorbeelden niet voor het oprapen liggen, zou er, in het belang van de ontwikkelingslanden naar gestreefd moeten worden het geweten van de wereld blijvend onrustig te maken. Om in Unesco te blijven is politieke wil én moed nodig. Politieke wil en moed om de ander niet voor te schrijven hoe het moet, maar om de ander te laten zien hoe het kan. Om het met de woorden van de oud-minister voor ontwikkelingssamenwerking J. P. Pronk te zeggen: ,,Werkelijke ontwikkelingshulp betekent het ondersteunen van gelijkwaardiger sociale en economische structuren die voortvloeien uit de mensenrechten. Dit betekent dat mensenrechtencriteria benadrukt moeten worden in de keuze van de ontvangende landen en in de keuze van de groepen en de organisaties die gesteund moeten worden. I-let betekent dat die landen en bewegingen gesteund moeten worden die actief gelijke rechten en rechtvaardigheid nastreven op politiek, sociaal en economisch gebied."'''D Noten 1. Th. L. McPhail, Electronic Colonialism, the Future of International Broadcasting and Communication, 1981, p. 93 2. M. L. Snijders, in: ,,Problemen van Internationale Communicatie", verslag van het colloquium dat de Nationale Unesco Commissie op 18 en 19 mei in Noordwiikerhouf organiseerde, 1979, p. 60 3. G. Kuypers, Grondbegrippen van politiek. 1973, p. 87 4. J. van Aernsbergen e.a. Kommunikatielijnen onder hoogspanning, 1980 5. C. Hamelink, ,,De rol van multinationale ondernemingen op communicatiegebied; de verstrengeling van software en hardware" in: ,,The MacBride Report", verslag van het colloquium dat de Nationale Unesco Commissie op 29 en 30 mei 1980 in Amersfoort organiseerde, 1981, p. 55 6. D. B. Fascell (ed) International News, Freedom underAttack,1979,p.162 7. J. P. Pronk, ,,Development and Human Rights", rede voor de jaarvergadering van het Catholic Institute for International Relations, Londen, 1978

vu-Magazine 13 (1984) 8 september 1984

Tropische kas blijft! De tropische kas van de Hortus blijft. Nietjuistiswatin het juli/augustusnummer van VU-Magazine werd gemeld,datin het kader van de taakverdelings- en concentratie-operatie van minister Deetman de Hortus de tropische kassen zal moeten afstaan aan de Universiteit van Amsterdam. Wel laat de TVC-operatie de Hortus niet geheel onberoerd. Bio-systematiek wordt van de VU overgeheveld naar de Universiteit van Amsterdam. Dat betekent dat de uitgebreide plantencollectie ten behoeve van onderwijs en onderzoek niet meer in de huidige grootte gebruikt wordt. Een summiere basiscollectie voor onderwijsdoeleinden is dan nog slechts gewenst! Daarentegen verhuist genetica van de UvA naar de VU. De omvangrijke genetisch waardevolle collectie Petunia's gaat dan uiteraard mee. De minister heeft inmiddels toegestemd met de bouw daarvoor van een nieuw kassencomplex van 400 m^. De drie medewerkers die zich tot dusver bezighielden met de plantencollectie, worden nu ingezet voor de Petuniacollectie, de verzorging van proeven in de experimenteerkassen en het proefveld en de basis-collectie. De vakgroep Oecologie en Oecotoxicologie wordt uitgebreid met wetenschappers van de UvA. De activiteiten in de experimenteerkassen en op een nieuw aangelegd proefveld worden geïntensiveerd. Sinds enkele jaren zijn de Nederlandse botanische tuinen bezig zgn. zwaartepuntcollecties te vormen. Het streven is namelijk te komen tot landelijk gedecentraliseerde plantencollecties, waarbij iedere Hortus een deel voor zijn rekening neemt. De belangrijkste groepen voor de VU zijn o.m. orchideeën, varensen succulenten. Als dank voor de inbreng van de VUHortus in de Floriade '82 is een verzameling Japanse Bonsai gekregen. Deze staan niet achter tralies vanwege hun vermeende waarde, maar uit esthetisch oogpunt. Op de Floriade stonden ze in een Japans aandoend bouw-

werk, opgetrokken uit gevlochten betonijzeren dat is meegekomen naarde Hortus. Het Chinese paviljoen, ook eens te bewonderen op de Floriade '82 is na de expositie door de Nederlandse Tuinbouwraad aan de VU geschonken. Het is een open bouwsel, bestaande uit verschillende ± 2 m hoge muren, afgedekt met speciaal gevormde Chinese dakpannen. Entree wordt verschaft via een zgn. maanpoort waardoor de grootste van de vele penjings (miniatuurlandschappen beplant met kleine boomjes) goed zichtbaar is.

291

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen