VU Magazine 1984 - pagina 66

door de ernst van de situatie, nam na kort beraad met enkele collega's, de beslissing de kosten te betalen uit de bijstandspot. De kop boven het krantebericht had kunnen luiden: gemeenteambtenaar beslist positief over het leven van een medeburger. Een half jaar eerder had een Rotterdams ziekenfonds wél de kosten van een harttransplantatie geaccepteerd. De patiënt werd geopereerd in Amerika, de nabehandeling duurde enkele maanden, vrouw en kinderen bleven al die tijd bij hem. Totale kosten: rond zeven ton. Het is misschien begrijpelijk dat men zich bij het Tilburgse ziekenfonds bedenkelijk achter het oor krabde toen ook daar voor een harttransplantatie aan de bel werd getrokken. Maar het blijft een merkwaardige zaak dat het ene fonds wel, het andere niet tot betaling besluit bij een zaak van leven of dood. Het positieve effect van de Tilburgse affaire is dat de discussie over toepassing van nieuwe extravagant dure medische technieken en behandelingen ook de politiek lijkt bereikt te hebben. Daar zal uiteindelijk de beslissing moeten worden genomen. En niet zoals in Tilburg gebeurde, dooreen ambtenaar op het niveau van een gemeentelijke dienst. Maar iedere politicus en bewindsman zal aanvoelen dat het hier om een uiterst gevoelige kwestie gaat, waarin je je niet bijzonder populair maakt door nee te zeggen, zoals het Tilburgse ziekenfonds. De zwarte piet wordt dan ook steeds weer doorgeschoven. De ziekenfondsraad vindt dat de ziekenfondsen autonoom zijn en in deze zaak zelfstandig beslissingen kunnen nemen. De staatssecretaris vraagt hier en vervolgens daar advies, en politici hullen zich in wolken van vage formuleringen zonder tot duidelijke uitspraken te komen. In Groningen wordt al sinds enige tijd het voortbestaan van het centrum voor levertransplantaties ernstig bedreigd. Wanneer een subsidie van zes miljoen gulden niet wordt verleend zal een mogelijk levensreddende transplantatie voor enkele tientallen zeer ernstige leverpatiënten uitgesloten zijn. De discussie gaat ook hier, evenals bij de hartkwestie o.a. over de vraag of levertransplantaties nog als een experiment moeten worden beschouwd. Dan moet nl. het ministerie van Onderwijs en Wetenschappen voor de financiering opdraaien en kunnen de ziekenfondsen leuk toekijken. Maar de resultaten in Groningen, uitgedrukt in overlevingskansen van de getransplanteerden, zijn zodanig, nl. 60 procent, dat het experimentele stadium gepasseerd lijkt te zijn.

48

ï^ansplant doctor'! ^race a g a m s t timewito^

Willem Bavink uit Tilburg, enl(ele dagen na de iiarttransplantatie. Ooit in de Britse pers trol( vorig jaar het gebeuren rond de |onge Tilburger grote aandacht, i

Transplant mercy dash From Pmf Om I ••Tlnc vc dlitu't UXt

70 mile dash with

Het ligt dus voor de hand dat de ziekenfondsen een beetje zenuwachtig worden. Ten slotte gaat het om bedragen van ruim twee ton per transplantatie, hetgeen in voorkomende gevallen opnieuw een forse aanslag op de portemonnee van de verzekeraar zou betekenen. Vandaar ook dat van die kant weinig steun is te verwachten voor het Groningse project.

Het gaat niet alleen om harten en levers. Vrijwel alle vitale organen van het menselijk lichaam (behalve voorlopig de hersenen) zijn vervangbaar, mits mankracht, hoogwaardige apparatuur, ruimtelijke faciliteiten en dus veel, heel veel geld beschiktraar zijn. En omdat het allemaal zo duur is, worden sommige van die behandelingen maar op beperkte schaal uitgevoerd.

vu-Magazine 13(1984) 2 februari 1984

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen