VU Magazine 1984 - pagina 211
Prof. dr. W. Roeleveld, geoloog aan de VU:
,Over een paar duizend jaar een nieuwe ijstijd' In de viereneenhalf miljard jaar dat de aarde nu bestaat hebben de continenten zich al elf keer over de gehele aardbol bewogen. Het beeld van werelddelen die elkaar achterna zitten klopt natuurlijk niet. Dat neemt niet weg dat bij voorbeeld Europa elk jaar een paar centimeter opschuift. Continenten en oceanen zijn dus in beweging, al gaat die beweging erg langzaam. De grote vraag is waardoor die beweging ontstaat. Merken wij er iets van en wat moeten we daar in de toekomst van verwachten? In een recente VUSA-cursus werd op deze vragen ingegaan, en op de afsluitende dag werd via onder andere tentoonstellingen, een aardig beeld gegeven van de bezigheden van de subfaculteit geologie aan de VU. Met de decaan, prof. dr. W. Roeleveld, sprak VU-magazine over zijn vak en over de op handen zijnde samenwerking metde Universiteit van Amsterdam.
Uit de grote aantal mensen dat op die afsluitende dag aanwezig was, mag wel geconcludeerd worden dat geologie en de verschijnselen daaromheen op dit moment volop in de belangstelling staan. Niet zozeer door de ingreep van de minister die de samenwerking tussen VU en UvA verordonneerde dan wel door verschijnselen als het opkomend gif in de grond, zure regen en andere oorzaken van milieuverontreiniging. Want, zo redeneert men, wat zal de invloed van deze rampen zijn op de aarde wanneer we enkele tientallen jaren verder zullen zijn. Beeldscherm Nu is deze zorg om het milieu niet de enige reden voor interesse in de geologie. Gewone belangstelling in het ontstaan en de ontwikkeling van de aarde is dat evenzeer. Dat bleek al bij gesprekken tijdens de lunch die de deelnemers aan de afsluitende dag aangeboden kregen. Een zeer gemêleerd gezelschap bevolkte de op zaterdag doorgaans lege gangen van het Instituut voor Aardwetenschappen: jongeren en ouderen, mannen en vrouwen, deskundigen en leken. Wat kreeg men daar zoal te horen en zien? Enthousiaste geologie-medewerkers demonstreerden ingewikkeld uitziende apparaten waarmee bij voorbeeld fossielen duizenden malen vergroot kunnen worden waargenomen. Op een beeldscherm valt dan te zien hoe kleine details soms een schat aan informatie kunnen bevatten. Of com-
vu-Magazine 13(1984) 5 mei 198^
puters waarmee met het grootste gemak de oppervlakte van een bepaald object berekend kan worden. Een laboratorium waar bodemmonsters uit veengebieden worden onderzocht. En veel tentoongestelde fossielen, kaarten, foto's en dwarsdoorsneden van diverse landschappen. Uit deze afsluitende dag en uit de vier lezingen die de VUSA-cursisten al eerder aanhoorden, kwam een interes-
sant beeld naar voren dat echter ook veel vragen opriep. Dat bleek tenminste bij het afsluitende forum waar de cursisten hun overgebleven vragen aan de inleiders konden stellen. Daarvan werd dankbaar gebruik gemaakt. Vooral één aspect trok de aandacht: de verhouding van oceanen en continenten tot elkaar. Al eerder op de dag werd een film vertoond die aanschouwelijk maakte hoe de continenten in
169
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1984
VU-Magazine | 536 Pagina's