VU Magazine 1984 - pagina 221
ochtend net zo hard met het parkeerpasje tegen de sensor zwaaien als hij wil, maar de slagboom blijft dicht. En de portier kent maar één tekst: ,,U mag er niet op van de computer. Ik kan er ook niks aan doen." Terloops is met dit parkeerpassensysteem ook een perfect aanwezigheidscontrolemiddel ontwikkeld, althans op de categorie bevoorrechte automobilisten. Ongetwijfeld piekert het brein dat dit systeem ontwierp reeds over een uitbreiding van toepassingsmogelijkheden tot ook fietsers en voetgangers. Zwerven er niet te veel (diefachtige) onbevoegden in het hoofdgebouw? Welnu, geef elke bevoegde een kaartje (statiegeld ƒ 25) en voorzie alle klapdeuren in de gangen van een sensor. Gasten krijgen een gastkaartje, na zich te hebben gelegitimeerd. De computer registreert nauwkeurig wie zich waar heeft opgehouden en hoe laat dat was. Terloops is dan ook nog de prikWok ingevoerd. En het tegengaan van bezettingen is een peuleschil geworden. Eén druk op de knop en Grote Broer heeft alle studentennummers geblokkeerd. Alleen houders van niet-geblokkeerde nummers kunnen zich vrijelijk in het gebouw bewegen.
boodschap in de kop „Steviger band tussen Philips en Control Data" zou hem hebben opgewonden, maar het product dat beide industrieën samen willen vervaardigen: ,,digitale optische recorders". Philips verwacht een miljardenmarkt aan te boren met dit elektronisch archiefsysteem. Stel u voor: een soort juke-box, bevattende 64 platen. Dit bescheiden geval vervangt straks een traditioneel archief, bestaande uit een rij kasten van 60 meter lengte en een hoogte van 2.80 meter. Ambtenaren zijn niet meer nodig om op trapjes te klimmen en dossiers te lichten. Grote Broer kan het zelf vanachter zijn bureau. Het idee is ontwikkeld uit een Nederlandse vinding: de beeldplaat, waarin een laserstraal informatie inbrandt. Op elke plaat kan een hoeveelheid tekst worden geregistreerd die overeenkomt met een half miljoen bladzijden op A4-formaat. Het teruglezen van deze informatie gaat razendsnel wanneer de jukebox de juiste plaat heeft opgezet. Elk gegeven op de plaat is met behulp van een computer in een fractie van een seconde terug te vinden, meldt NRC-Handelsblad.
Orwell
Welk een gemak zou 1984 jaar geleden Keizer Augustus niet van de informatie-technologie gehad kunnen hebben toen hij bedacht ,,dat de getiele wereld beschreven zoude worden", uiteraard om de boel beter onder controle te kunnen houden. Het beheer van deze papierwinkel lijkt een onmogelijke opgave. Volgens McLuhan stortte enkele eeuwen later de centrale Romeinse macht ineen, omdat het papier opraakte. De Islam had de papyrus-aanvoer uit de Nijldelta afgesneden en daardoor raakte de Romeinse bureaucratie ontregeld. Tot voor kort kon geen aardse macht overeind blijven zonder papier. Aan deze afhankelijkheid is een eind gekomen nu zich in razend tempo elektronische informatiesystemen ontwikkelen. De koppeling daarvan aan telecommunicatiestelsels biedt duizelingwekkende mogelijkheden. In zijn vorige maand verschenen boekje ,,Informatie en Macht" geeft prof. Cees Hamelink een voorbeeld van wat mogelijk is sinds de PTT op 4 maart 1982 het computer-communicatienetwerk DATANET in gebruik stelde. „Het is denl<baarin een dergelijk netwerk in te breken en een lijst aan te leggen van bij voorbeeld alle Nederlanders die gereformeerd zijn, De Waarheid lezen, pornovideo bestellen en regelmatig verkeersovertredingen begaan." Wat iemand overigens met een dergelijke kennis zou kunnen doen, is niet duidelijk. Meer ontsteltenis zou hij hebben verwekt met de boodschap dat de computer in staat is een lijst op te stellen van de Nederlanders, die waarschijnlijk geen omroepbijdrage hebben betaald (naar schatting 30 miljoen valt er jaarlijks extra te innen) of (nog bedreigender) van alle Nederlanders, die er waarschijnlijk zwart geld op nahouden omdat zij weeldiger leven dan mogelijk is op grond van bij de fiscus bekende gegevens.
Zelfs Orwell heeft in 1948 niet aan dit soort mogelijkheden gedacht toen hij zijn befaamde roman schreef. Scherp zag hij wel de mogelijkheden die schuilden in kabelnetten en televisie maar geen idee had hij van wat er allemaal nog meer kan wanneer je telecommunicatiestelsels koppelt aan computers. Het registratiewerk in ,,1984" gaat allemaal nog heel ouderwets. Er zouden zoveel ambtenaren nodig zijn om alles te registreren wat voor Grote Broer van belang zou kunnen zijn, dat er nauwelijks burgers overbleven om gecontroleerd te worden. Londen zou één groot pakhuis van papier zijn geworden. Grote Broer zou tenslotte hulpeloos zijn tenondergegaan in een overvloed aan gegevens. Hoe geheel anders zou Orwells roman er/hebben uitgezien wanneer hij bij voorbeeld het bericht had gelezen dat enkele weken geleden (3 april '84) in NRC-Handelsblad stond. Niet zozeer de
Registratie
Kabelfan A. Hitler Machthebbers hebben altijd een meer dan gemiddelde belangstelling voor informatieproblematiek. Niet alleen Orwell begreep de mogelijkheden die schuilen in een kabelnetwerk, eerder had Hitler die al in de gaten. Uit de publikatie ,,Hitlers tafelgesprekken" (1980) blijkt dat de Duitse dictator op 17 juli 1942 zijn disgenoten aan tafel deelgenoot maakte van zijn 179
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1984
VU-Magazine | 536 Pagina's