VU Magazine 1984 - pagina 113

zal doen. Velen zullen immers denken, dat de Russische troepenbewegingen inderdaad niet meer zijn dan een oefening, zoals er zo veel worden gehouden. En als men dan de Oost-Westgrens versterkt zouden de Russen dit opvatten als een provocatie met alle politieke moeilijkheden vandien. Bovendien zou zulk een beslissing tegenover de Tweede Kamer en partijbesturen verdedigd moeten worden. Een ingrijpende stap als de grootscheepse verplaatsing van het Nederlandse leger wordt niet lichtvaardig gezet. De regering zal geneigd zijn de zaak ,,nog even aan te zien".

zullen zij bij voorbeeld verlangen dat de 90 km lange grens ten zuiden van Hamburg, die het Nederlandse leger moet verdedigen aanzienlijk wordt versterkt. In vredestijd legeren daar 4.500 mensen, terwijl dat er in oorlogstijd 80.000 zouden moeten zijn. Men zal dus verlangen, dat het Nederlandse leger, compleet met uitrusting, naar Duitsland wordt vervoerd. Tanks zouden op de trein worden gezet en reserves worden opgeroepen. Het is duidelijk, dat een Nederlandse coalitieregering dit niet binnen 24 uur

Vanuit Sovjet-standpunt biedt een snel offensief met de parate troepen in de grenslanden dus de meeste kans op succes. Als men inderdaad in een paar dagen aan de Noordzee staat zullen de Amerikanen hun kernwapens nog niet hebben ingezet en ook de Fransen en Britten, de enige anderen die in Europa kernwapens bezitten, zullen ze niet inzetten zolang hun eigen grondgebied niet wordt bedreigd. Daarbij is nog op te merken, dat de Duitse en Nederlandse leiders in de paar dagen dat deze oorlog zou duren niet zullen vragen om kernwapens tegen Russische troepen in West-Duitsland of Nederland. Daarbij zou immers een aanzienlijk deel van de eigen bevolking omkomen. Men zou op zijn hoogst vragen om kernwapens naar Oost-Europa of naar de Sovjet-Unie. Maar omdat het risico van vergelding tegen de Verenigde Staten zelf dan groter is, zal de Amerikaanse president zulk een beslissing niet snel nemen.

Bïfliieh deze cordons echter, heersten ware tumulten. In de verwarring van lijven was in de eerste ogenblikken helemaal niets te herkennen. Langgerekte klaaggeluiden signaleerden dat de afvalligen daar niet met gtacéhandschoenen werden aangepakt. Korte tijd later was alles tot onze verbazing voorbij, alle snuiten blikten, zoals voorheen in de geboden richting, alle lemmingen bevonden zich, militair-technisch gezien, weer in formatie! We zagen geïnteresseerd toe hoe de op deze manier tot rede gebrachte afzonderlijke dieren hierna geen verdere uitbraakpogingen meer ondernamen en daarmee ook geen gevaar meer voor de gemeenschap vormden. Dat was In zoverre belangrijk, daar afvalligen steeds direct navolgers vonden, zodat zeer snel vier, vijf, ja vaak tien dieren en meer met de kop in de andere richting keken. De welwillende lezer kan zich voorstellen, hoe sterk in zulke gevallen het cordon moest zijn om de afvalligen te isoleren vóór meer onheil aangericht werd. Maar omdat de goede dieren zonder tv/ijfel in de meerderheid waren, stond de uitslag in feite al vast. Intussen ging de stroom dieren aan beide kanten van zulke gebeurtenissen gewoon door, verreweg de meeste dieren keken principieel recht vooruit, en lieten zich door niets ter wereld afbrengen van het eenmaal gezamenlijk genomen besluit. Er bleven een paar verpletterde kadavers achter van enige soortgenoten die hun afwijkend gedrag en hun lichtzinnigheid met de doodhadden moeten bekopen. Na deze uiterst interessante waarnemingen begaven we ons naar het strand, om ook de afloop, het einde en daarmee de hoofdattractie van zulke tochten nog te bewonderen. vu-Magazine 13 (1984) 3 maart 1984

Waarom komen de Russen niet? De vraag rijst dan waarom de Russen nog niet gekomen zijn. Volgens de defensienota is het antwoord, dat er kernwapens op het grondgebied van West-Europa staan. Tegen dit antwoord zijn hierboven enkele bezwaren ingebracht. Er blijven dan nog twee redenen over. In de eerste plaats kan het zijn dat de Sovjet-Unie geen belang heeft bij uitbreiding van zijn grondgebied naar West-Europa. De Sovjet-leiders hebben, zo is bekend, zorgen genoeg met het besturen van hun eigen gebied. Het aantal ,,echte Russen" neemt relatief snel af in de Sovjet-Unie omdat de Islamitische volken in het Zuiden een aanzienlijk hoger geboortecijfer hebben dan de Russen. Daarnaast bieden de huidige Oosteuropese landen zoveel verzet tegen de centrale Kremlin-leiding, dat het niet aantrekkelijk zal zijn orn nog meer satellieten daaraan toe te voegen. Een andere reden kan zijn, dat de huidige conventionele verdediging van de NAVO, ondanks haar zwakheden, sterk genoeg is om een snel offensief naar de Noordzee te vertragen. In dat geval ontstaat er tijd voor de procedures in deVerenigde Staten die resulteren in het aanvoeren van versterkingen en het over en weer uiten van dreigementen. Bij een langdurige conventionele oorlog zal het Westen met zijn grotere economische kracht de overfi,-nd krijgen, terwijl de dreiging van een kernoorlog aan het eind van de escalatieladder steeds aanwezig blijft. Niemand kan aangeven welk antwoord correct is. De gedachtengang

We zagen hoe de groep in zee eindigde! Ononderbroken, zonder pauze, liepen de dieren, ten slotte met z'n twaalven naast elkaar, de zee in. Een paar zwommen nog enige tijd op de golven, maar gingen ten slotte ook onder. Geen demonische verleiders, geen betoverde herdersfluiten. Praktisch zonder noodzaak gingen de lemmingen potsierlijk en uit eigen beweging te water. Het nieuwe voor ons en het opwindende waren de cordons. Dit verschijnsel en de vlotte toepassing ervan diende een hele dierengemeenschap tot zegen. Afgezien van enkele exemplaren (weinige slechts in verhouding met de massa trekkende dieren) die hun verraad met een roemloos, om niette zeggen oneervol einde betaalden, was de trek een groot succes. Geen enkel dier bleef achter, althans niet levend. Een verbazende gemeenschappelijke prestatie als men kijkt naar het anders zo beperkte verstandelijk vermogen van deze diergroep. Maar wat weten we er eigenlijk van. Wij hebben nietde pretentie, nu helemaal niet meer, de mentale capaciteiten van deze kleine wezens te kunnen beoordelen. Deze blijken toch juist uit de consequente afwikkeling van het plan, die duidt op een organisatietalent en een planning, en die dichtbij die van mensen komen. De lemmingen gingen, opdebesctireven uitzonderingen na, tezamen de dood in. Daarvoor hadden de expeditiedeelnemers bewondering. (Gedeelten uit een uit het Duits vertaald, authentiek verslag van een expeditie naar Noorwegen in het jaar 1893). 91

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen