VU Magazine 1984 - pagina 408

hierdoor op sluwe wijze aangewakkerd." ,,Gij zult ongetwijfeld begerig zijn om te vernemen welke lieden de oorzaak zijn van al deze treurige voorvallen. Welnu, gij moet dan weten dat het inwonerszijn van een nabijgelegen dorp, Wezep geheten. Deze plaats, op ruim een uur gaans van Hattem gelegen, is eigenlijk slechts een dorre vlakte, onmiddellijk grenzend aan de Veluwse bossen. Dit dorp, dat hoofdzakelijk bestaat uit enkele ellendige, verspreid liggende hutten, opgetrokken van heideplaggen, en enkele armoedige boerderijtjes, wordt bewoond door een slag volk waarvan gij en ik ons gene voorstelling kunnen maken. Ruw en ongeletterd, zwerven zij over de uitgestrekte heidevlakten, of houden zich onledig met het maken van bezems, die vervaardigd worden uit de taaie heidestruiken. Hoewel sommigen van hen regelmatig de kerkdiensten in Hattem bezoeken heeft dat tot hunne beschaving weinig of niets bijgedragen. Driftig en opvliegend van aard als zij zijn staan zij bij de minste of geringste aanleiding klaar om hun vijand met het mes te lijf te gaan, welk mes een onmisbaar onderdeel is van hunne schamele uitrusting. Vijandig gezind als zij zijn tegenover vreemdelingen, in het bijzonder tegenover welvarende en aanzienijke burgers, is het voor dezen niet geraden zich in deze contreinen te wagen." Eén van de verklaringen van Afscheiding die na het afzetten van Brummelkamp bij het hervormd kerkbestuur binnenstromen; onder de ondertekenaars Lambert IVIulder die,,,bekend om niet te kunnen schrijven", deze voorgedrukte akte bekrachtigt met een kruisje

(Fragmenten uit een brief van ds. Van der Roests echtgenote aan een vriendin, geciteerd uit G. Brouwer,,,De spelbrekers".)

De eerste drie

Officiële Icennisgeving van de stadsbestuurders dat godsdienstige bijeenl<omsten van meer dan twintig personen zijn verboden en dat zij degenen die „zich daar na niet gedragende, aan geregtelijl<e vervolgingen zullen bloot stellen" 338

Ook anderszins laat Brummelkamp geen middel onbeproefd om de kerkelijke overheden verder tegen zich in het harnas te jagen. Kort voor deze ongeregeldheden heeft hij, ook al vanaf de preekstoel, verkondigd geen gezangen meer te laten zingen. Een mededeling die slechts bedoeld kan zijn om het kerkbestuur te tarten. Er had geen haan naar gekraaid wanneer hij, zonder dit te zeggen, voortaan geen enkel gezang meer zou hebben opgegeven. Er bestond immers geen enkele plicht om die gewraakte liederen in de liturgie op te nemen. Ook over deze openlijke uitdaging struikelen vier ouderlingen en twee diakenen, die schriftelijk daartegen protesteren. De situatie wordt onhoudbaar. En de bom barst wanneer Brummelkamp zich opstelt achter drie gemeenteleden die zich openlijk wensen af te scheiden van de hervormde kerk. Met onhandige hanepoten hebben deze hun verklaring aan de kerkeraad op schrift gesteld: ,,Wij ondergetekenden, leden der Gereformeerde Kerk in Nederland, wonende te Hattem e.o., verbinden ons bij dezen, om ons enig en alleen te houden aan de aloude leerregels, kerkelijke wetten en verordeningen, vastgesteld in de Gereformeerde Nationale Synode, gehouden te Dordrecht in de jaren 1618 en 1619, en weigeren mitsdien onze kerkelijke onderwerping en gehoorzaamheid aan het zogenaamd Hervormd Synodaal Kerkbestuur, opgericht te 's-Gravenhage in de jaren 1816 en 1817, terwijl wij ook alle kerkelijke gemeenschap afsnijden met hen, die met ons naamgereformeerd zijn, doch zich voortdurend aan bovengenoemd Synodaal bestuur blijven onderwerpen, welke verbintenis wij met onze handtekening hebben bekrachtigd." vu-Magazine 13(1984) 9 oktober 1984

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen