VU Magazine 1984 - pagina 455
Voorpublicatie uit de geschiedschrijving van De Nieuwe Linie:
De ondergang van 'een weggelopen dochter' ,,Zalde geschiedenis van De Nieuwe Linie ooit nog worden gepubliceerd? Ikzal het niet tegenhouden" Dat schreef oud-hoofdredacteur Gerard van den Boomen in een soort epiloog in het laatste nummer van De Nieuwe Linie, eind juni 1982. Er is volop reden om over De Nieuwe Linie te publiceren. Geen blad weerspiegelde in mijn ogen zozeer de veranderingen binnen met namede katholieke geloofsgemeenschap in de jaren zestig als juist dit opinieblad. Er is door een Nieuwe Linie-redacteur wel eensgezegd: ,,De Nieuwe Linie weerspiegelt de verandering niet alleen, ze neemt er zélf aan deel". En in de negentien jaren van haar bestaan is De Nieuwe Linie dan ook zélf meermalen object van nieuws geweest. De Nieuwe Linie heeft een internationale zowel als een zeer lokale uitstraling gehad. Noch op het generalaat van de paters jezuïeten aan de Borgo Sancto Spirito 5 in Rome noch in café 't Zwaantje in de Berenstraatin Amsterdam bleef De Nieuwe Linie een onbekende. door Gerard Klaasen Zelf ben ik — met tussenposen — 'medewerker' van De Nieuwe Linie geweest. Opgeteld is de geldwaarde van het gratis jaarabonnement dat'wij medewerkers' kregen mogelijk hoger geweest dan het honorarium dat wij voor het schrijven van een artikel mochten toucheren. Dat was niet erg want er stond véél tegenover: de kennismaking en het contact met een hoogst boeiend gezelschap uiteenlopende medewerkers die allen deel hadden aan een blad dat 'immer in de voorhoede stond'. Zo niet een blad dat meende die voorhoede zélf geheel en al te zijn. In de periode dat ik aan de Phnsengracht 462 binnenliep, rees af en toe het idee om ooit eens over dat wonderlijke blad te publiceren, ook 'omdat-er-zoveel-over-te-vertellenvalt'. De Nieuwe Linie heeft zich als opinieblad gedurende de jaren van haar bestaan nogal eens 'vernieuwd'. De Nieuwe Linie in 1982 leek in menig opzicht nauwelijks meer op het blad dat in 1963 van start ging. Verschillende 'vernieuwing's-momenten' in het bestaan van De Nieuwe Linie zijn uit de leggers van negentien voorbije jaargangen af te lezen. Daar is bovendien het curieuze feit dat De Nieuwe Linie, die vooral in haar
VU-Magazine 13 (1984) 10 november 1984
laatste 'jaren' verbeten vocht tegen haar ondergang, tóch telkenmale als een phoenix uit haar reeds gedolven graf herrees. Haar lotgevallen lijken
DE NIEUWE
Een nieuw begin
UNIE WIE GAAT? - WIE BLIJFT?
De allereerste editie van De Nieuwe Linie, verschenen op 4 mei 1963
hand in hand te gaan met breuk- en lijmpogingen in haar bestaan, deels ook afhankelijk van mee- en tegenvallers in financieel-economisch opzicht. Maar vooral intrigeert welke 'linie' De Nieuwe Linie betrok in haar opiniërende functie naar de katholieke gemeenschap van Nederland toe. Velen zagen dit blad als 'rooAns'(een enkeling versleet het voor 'neotofelomaans'); de meesten associeerden het blad in ieder geval met 'iets l<attiolieks'. In de loop der jaren is onduidelijkheid blijven bestaan omtrent het 'katholieke karakter' van het blad. In ieder geval publiceerde het blad zeer openhartige artikelen over belangwekkende gebeurtenissen in de katholieke geloofsgemeenschap; De Nieuwe Linie greep het 'voortouw', ook in de opiniëring over andere maatschappelijke ontwikkelingen. Slurpen De Nieuwe Linie is feitelijk de voortzetting van het weekblad 'De Linie', dat in 1946 door de paters jezuïten in Nederland werd opgericht. De doelstelling in 1946 was om de Nederlandse katholieken vanuit een 'apostolaatsgedachte' met behulp van een modern geredigeerd weekblad in geloofs- en andere beginselen te onderhouden. De eerste
369
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1984
VU-Magazine | 536 Pagina's