VU Magazine 1984 - pagina 427

Johannes Brummelkamp, vader van de afgezette predikant, kreeg ook twee man ingekwartierd: „een offesier en een oppasser"

armen, zonder ooit aanspraal< te maken op toelage uit 's Rijks sciiatkist, nocti op eenige goederen, inkomsten, regten of titels van het Hervormd of eenig ander Nederlandsch kerkgenootschiap". Was getekend: Willem. Daarmee komt dan een eind aan een in vele opzichten liederlijke vervolging. Tevens betekent dit het einde van de,,opstand der mingegoeden" tegen het wettige gezag en de nieuwe geest van die eeuw. Men heeft voor de zozeer begeerde erkenning, feitelijk tégen de zin van de ook in dit opzicht onverbiddelijke Brummelkamp, een kniebuiging gemaakt voor de overheid door de pretentie af te zweren dat de afgescheiden, in plaats van de hervormde kerk, de ware voortzetting zou zijn van de aloude vaderlandse kerk. Men is moe en murw van de vervolging, de mishandeling en onderdrukking. De ,,revolutiegeest" is geweken. Want wie erkend wordt als oppositiegroep verliest daarmee de noodzaak en het elan tot rebelleren dat immers juist in onderdrukking bloeit. De ,,onbedoelde revolutie" van Antonie Brummelkamp blijkt vanaf dat moment een ,,uitgestelde revolutie", die pas rond de eeuwwisseling, na de,, Do/eantie", nieuwe impulsen krijgt. Pas dan worden ook de maatschappelijke hervorming, de emancipatie der ,,kleine luyden", de politieke en culturele strijd, naast die op geestelijk terrein, inzet van het streven der ,,fijnen", hoe ,,anti-revolutionair" zij zich ook mogen voelen. Een strijd die, hetzij bedoeld, hetzij onbedoeld, de,,mondigheid der minvermogenden" op alle terreinen van de samenleving, uiteindelijk mede heeft bewerkstelligd, maar waarvan de voorwaarden bij de Afscheiding in aanleg reeds aanwezig waren.

De geheime brandbrief van de gouverneur der provincie aan de burgemeester van Hattem: „op geene stellige voorschriften berustende handelingen" R4

VU-Magazine 13(1984) 9 oktober 1984

Brummelkamp zelf maakt de erkenning van de afgescheiden gemeente in Hattem overigens niet mee. Hij vertrekt al in december 1839 als predikant naar Schiedam. Een vertrek, waaraan nieuw godsdienstige twisten en onmin, ditmaal binnen de boezem der afgescheidenen en met een nieuwe scheuring als gevolg, voorafgaan. Geleerd de punten danig op de i 345

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen