VU Magazine 1984 - pagina 401

tot plaats. Judith van Akkeren, één van de vrouwen van het eerste uur bij het LOS ziet de relatie met de kerken als primair: ,,Het doel van een steungroep is te werken aan bewustwording binnen de kerken over de banden tussen ons hier en zij daar. De zwarte predikanten hebben een missionaire taak naar ons toe. Het gaat om de relatie tussen kerken en kerken maar ook landen en landen. Pas in de laatste plaats gaat het om fondswerving." De steungroep Nunspeet waar Judith voorzitter van is, bestaat voor tachtig procent uit Hervormde leden, vijf procent is Gereformeerd en vijftien procent moet tot de randkerkelijken gerekend worden. Contacten met de kerken zijn er in Nunspeet niet. De plaatselijke predikanten willen Judith en de haren niet meer ontvangen. Voorbeelden van het tegenovergestelde zijn ruim voorhanden. In Leusden, Vlaardingen en Bloemendaal zijn de officiële contacten goed en er worden geregeld Zuid-Afrika happenings in alle kerken gehouden. In Leeuwarden is een steungroep in het studentenpastoraat in oprichting. Het LOS is zeker geen Gereformeerde aangelegenheid, al is het merendeel

— Die studie van S.A. studente in internasionale v e r b a n d , soos aan die T h e o l o g i s c h e H o g e s c h o o l der Gereformeerde Kerken in Kampen, kan 'n bydrae beteken tot die versoening van die kerke aldaar. (Stelling bij het proefschrift van G. D.CIoete) van de predikanten van Gereformeerde huize. Ook aan niet-Gereformeerde opleidingen komen of zijn predikanten uit Zuid-Afrika. In Groningen studeert een predikant, in Nijmegen een priester. In Utrecht riep men wel zes zwarte Zuidafrikanen te willen laten studeren, ai waren de kosten daarvan nog niet gedekt. Daarbij zal zeker een rol gespeeld hebben dat een aantal van zes studenten in deze tijd van strak rekenwerk wellicht een arbeidsplaats in de staf kan redden. Voor alle opleidingen geldt, bewust of onbewust, dat uit schaamte voor het gedrag van theologen die men in het verleden afgeleverd heeft, de komst van zwarte Zuidafrikanen toegejuicht wordt. Niettemin lopen er op de opleidingen, o o k o p d e VU, een paar blanke predikanten rond. Buiten LOS en Belijdende Kring om komen ze over. Met of — tot verdriet van hogere kerkelijke

VU-Magazine 13 (1984) 9 oktober 1984

instanties — zonder preekconsent, preken ze rond of laten zich beroepen en financieren op die manier hun voortgezette opleiding. De enige blanke predikant die lid was van de (toen nog geheten) Broederkring was Prikkie Conradie, die enkele jaren geleden bij een auto-ongeluk in Zuid-Afrika om het leven kwam. Kairos Per jaar moet zo'n ƒ 25.000,- op tafel komen voor een predikant met gezin. Lang niet alle groepen kunnen dat en brengen kleinere bedragen via het LOS bijeen. Sommige groepen zijn zo klein dat ze nauwelijks aan fondswerving doen en zich beperken tot het organiseren van speciale kerkdiensten, filmavonden en dergelijke. Maar ook financieel sterkere groepen discussiëren over de rolvan Shell \n ZuidAfrika of doen mee aan de aktiviteiten van de Werkgroep Ka/ros. Liesbeth Spigt uit Bloemendaal is sinds januari van dit jaar voorzitster van het LOS. Als één van de prioriteiten ziet zij de verdere stroomlijning van de financiën van het LOS. Verder wordt wel gedacht aan het aanbieden van studieplaatsen voor andere disciplines dan theologie. Maar voorlopig zal het accent op theologie blijven liggen gezien de overeenkomende reformatorische gezindte en taal. Het streven om meer predikanten uit de NG Kerk in Afrika (de zwarte NG Kerk) te laten overkomen wordt door het voortgaande thuislandenbeleid van de Zuidafrikaanse regering en de

daarmee gepaard gaande paspoortenproblemen steeds moeilijker. Vrouwen De kerkelijke Zuidafrikaanse situatie wordt onmiskenbaar door mannen gedomineerd. Het zijn mannen die hier komen studeren — in de NG traditie mogen vrouwen het predikantsambt niet bekleden. In de meeste gevallen brengen die predikanten echtgenotes en eventuele kinderen mee. Maar ook in Nederland draaide alles weer om de mannen. Gevraagd naar wat voor haar een hoogtepunt was in haar aktiviteiten voor de steungroepen antwoordt de afgetreden voorzitster Judith van Akkeren: ,,We waren eens met alle predikanten en hun vrouwen een weekend uit. De mannen voerden voortdurend het woord. Eén van de vrouwen kreeg de vraag wat zij van een bepaalde zaak dacht. Haar antwoord was toen: vraag je dat aan mij? Er is nog nooit iemand geweest die zoiets aan mij vroeg." ,,Haar antwoord", aldus Judith, ,,was het begin van de vrouwengroep van het LOS." Geregeld gaan de vrouwen nu met elkaar op weekend en ondernemen andere aktiviteiten. Het LOS draagt er nu zorg voor dat ook aan de vrouwen van zwarte predikanten de mogelijkheid geboden wordt zich op welke wijze dan ook verder te scholen. D

Het adres van het LOS is: Postbus 37, 3640 AA Mijdrecht.

Liesbeth Spigt:,,financiën verder stroomlijnen"

331

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen