VU Magazine 1984 - pagina 41
geleden, ook een belangrijk deel van mijn werk uit. Psychische problemen van jongeren zijn nooit een tijdloos fenomeen. Ze kunnen bij voorbeeld samenhangen met teleurstelling en problemen die de ouders hebben gehad: vader is werkloos geworden, raakt depressief; dat kan een weerslag geven op de kinderen. Geen enkele psychische stoornis is een tijdloos fenomeen. Wat dat zogenaamde doemdenken betreft: pessimisme kan soms heel lekker zijn. Er zit een vorm van genieten aan vast. Maar pessimisme kan ook te maken hebben met een psychische depressie. En er zijn
heel veel jongeren depressief. Uit onderzoek blijkt dat zo'n veertig procent van alle adolescenten regelmatig aan depressies lijdt. Dat is dus veel meer dan het aantal jongeren dat met werkelijk ernstige problemen kampt en bij voorbeeld hier aanklopt om hulp. Opmerkelijk is voor mij echter dat de jonge mensen die hier komen — vaak met problemen die zeer krenkend zijn en waarvoor ze zich intens schamen — tóch de moed, het optimisme en vooral ook de hoop hebben om eruit te komen. Want anders kwamen ze niet." n
,Als je niet hoopt, gaat 't ook fout' John, 22 jaar, student natuurkunde, vierdejaars. Gereformeerd, aktief in aktiegroepen: tegen Kalkar en voor het vluchtelingenwerk, is lid van het CDA en in die partij ook aktief bestuurslid.
I
,,Als ik aan de toekomst denk schiet me in eerste instantie een plaatje te binnen dat op de voorkant van een van de laatste nummers van Voorlopig stond. Je ziet een punkjongen die de tekst „No future" op de muur wil spuiten. Maar hij maakt een spelfout, en een voorbijlopende oudere man verbetert hem, blijkbaar vanuit zijn jeugd nog bekend met deze tekst. Ik denk dat het een gevoel is wat veel mensen hebben, dat er „no future" — geen toekomst — is, of in ieder geval een hele sombere. Veel mensen nemen dat helaas voor kennisgeving aan. Als je dat doet kun je direkt voor de trein springen of je kunt tv-kijken, lekker doorleven en wachten tot de bom valt. Hoe goed ik het ook begrijp, ik denk toch dat dat uiteindelijk de verkeerde houding is. Je doet meer als je ertegen blijft vechten. En dat laatste zou meer mijn houding zijn, dat hoop ik althans. 7984? Nee, dat roept geen speciaal gevoel bij me op, behalve misschien dat in 1984 de kruisraketten geplaatst zullen worden (lacht). Nee, ik associeer dat niet met het boek van Orwell, misschien ben ik daar ook veel te nuchter voor. Het klin kt wel somber hè, maar ik zie het als een plicht voor mezelf om door iets te doen ook te proberen wat te veranderen. Het is de enige manier om te voorkomen dat je alleen maar gaat wachten tot de boel in elkaar klapt. Behalve dat ik heel principieel denk, dat er nog hoop is, zie je de laatste tijd ook dingen opkomen als de vredesbeweging. Want 550.000 mensen in Den Haag is niet niks. Ik denk dat deze mensen uiteindelijk de enige macht zijn die dit kunnen stoppen. Want als je de omvang van de wapenwedloop bekijkt, de pressie
ils clenk dat de "Wereld
rond
vanuit de krijgsmacht, het ambtenarenapparaat en de industrie, dan is dat zo veelomvattend dat dat alleen maar opgeheven kan worden door een behoorlijke tegendruk op politici. Mijn hoop is dus zeker niet gevestigd op de politici, trouwens, op dit punt geven ze ons ook weinig hoop. Wat me wèl hoop geeft is zelf in zo'n beweging bezig te zijn en mensen te ontmoeten die daar hetzelfde over denken. Het gevoel dat je geen eenzame roepende in de woestijn bent is heel belangrijk. Ik kan me overigens wel voorstellen dat er mensen zijn die alleen nog maar apatisch kunnen afwachten. Het zijn ook van die enorme problemen die ons bedreigen: het wereldvoedselprobleem, de kernbewapening, de milieuramp, noem maar op. Toch moet je proberen niet op te zien tegen dat complex, maar je met één zaak bezig te houden. En omdat deze proble-
Ket jaar zooo
een grote Tuilni^belt zal zijn !
ffe^g;^-^ vu-Magazine 13(1984) 1 januari 1984
27
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1984
VU-Magazine | 536 Pagina's