VU Magazine 1984 - pagina 161

A/IcMid open.

ogen dicht.... Wie kent niet de anekdote van de hongerige man die, rond lunchtijd, een cafetaria binnenstapt, gelokt door de aanbieding:„Sa/ge/ia^f mef drood en zuur, f 1,75"? Wanneer zijn bestelling even later arriveert en slechts een schamel balletje, zónder garnituur omvat, protesteert hij. „iVlaar meneer, 't klopt toch!", luidt het weerwoord van de neringdoende: „'t brood zit erin en het zuur krijg je vanzelf als je de gehaktbal op hebt!" Hoe belegen deze grap ook is, hij mag symbolisch heten voor bepaalde ontwikkelingen die zich in rap tempo rond ons dagelijks voedsel voltrekken. Want,,mis/eiding" ef\„schadeiiik voor de gezondheid" z\\n slechts twee van de kenmerkende klachten die men steeds vaker hoort wanneer de kwaliteit ter discussie staat van de produkten, die met name de grootschalige voedselindustrie ons dag in dag uit voorschotelt. Wat Is ervan waar? Hoe ongezond zijn onze dagelijkse levensmiddelen? Hoe schadelijk zijn al die chemische toevoegingen en hoe noodzakelijk? Hoe gezond is „natuurlijk" voedsel. En hoe groot is nog de keuzevrijheid van de consument? Een inventarisatie van feiten en meningen. vu-Magazine 13 (1984) 4 april 1984

135

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen