VU Magazine 1987 - pagina 111

I»'

ties hadden tot een echte omwenteling kunnen leiden, omdat ze de steun hadden van de volksbewegingen. Maar voordat zij echt van de grond kwamen, grepen minister van defensie Enrile en stafchef Ramos in. Na een bezoek van de speciale Amerikaanse afgezant Habib, kwamen zij tegen Marcos in beweging om de zogeheten professionals van het leger - verenigd in de Ramgroep- onder hun leiding aan de macht te brengen. Maar hun coup lekte voortijdig uit. Marcos stuurde zijn troepen op hen af. De complotteurs wisten dat zij geen schijn van kans hadden. In doodsnood richtten zij zich tot kardinaal Sin: "Alsjeblieft, help ons, ze komen ons vermoorden", smeekte Enrile aan de telefoon volgens Sin. De rol van de kerk is van doorslaggevende betekenis geweest. De oproep van Sin om Enrile en Ramos te helpen en burgerlijk ongehoorzaam te zijn, maakte dat honderdduizenden zich naar het ministerie van defensie in Fort Aquinaido in Manila begaven om de dreiging van een aanval door tanks met hun lichamen te keren. Die gebeurtenis zal in de VS mensen aan het denken hebben gezet. Gerenommeerde politici hadden deze ontwikkelingen zien aankomen. "Als een volk het mes op de keel wordt gezet, als je de armoede ongebreideld laat toenemen komt er „ ,, , , ie op handen zijnde patstellinq baarde de VS gro- een moment dat men niets meer te verliezen heeft. Dan is het moment aangebroken, dat dreiging, marteling en De werkkamer van I 1 '^ ^ ' '^, ^ , , „ ^,.. Benino Aquino, de I J te zorgen. Daarom drong president Reagan bij moord geen angst meer oproepen. Dat is het moment dat vermoorde 1 ^ ^ Marcos Sterk aan op maatregelen die de AFP in aan alle voorwaarden Is voldaan om het gewapend verzet echtgenoot van g^ggi moesten Stellen de kracht van de NPA te breken. de overhand te laten krijgen", verklaarde een hooggemuseum!'"°'"" ^^" Hoewel Reagan zijn vriend Marcos niet wilde laten vallen, plaatst lid van de politieke partij PDP/LABAN. Foto Frans weiman bleek tijdens de verkiezingsuitslagen, dat er niet alleen Unicef op van 65 naar bijna 80 procent. De nood steeg en de NPA kon bij gevolg de aanmeldingen niet verwerken. Tijdens de presidentsverkiezingen vlak voor de val van Ferdinand Marcos namen de berichten toe dat de NPA op korte termijn de AFP in een patstelling zou kunnen manoevreren. Volgens de leiders van de NPA en NDF brengt zo'n patstelling de volksrevolutie in het verschiet. Immers, zo werd geredeneerd, als de NPA in staat is de AFP die 250.000 man telt in de houdgreep te nemen, dan is de tijd van de aanval en ontmanteling van dat leger nabij. Niet geheel onjuist is zo'n gedachte als men weet dat het regeringsleger niet kan bogen op gemotiveerde manschappen. Velen kozen voor het leger, omdat ze voor hun gezinnen inkomsten moeten verwerven. Niet omdat ze tegen de eigen bevolking willen vechten. Bovendien zijn de manschappen zelf afkomstig uit gebieden waar dezelfde omstandigheden gelden als waartegen de NPA-soldaten strijden. Vandaar dat het niet zelden voorkomt, dat AFPsoldaten bij het minste gevaar hun wapens aan de NPA overdragen. Er is zelfs gemeld dat wapens voor een zacht prijsje worden verkocht.

D

E

r is nu een jaar verstreken en de regering Aquino heeft de nieuwe grondwet via een referendum door het volk aangenomen gekregen. Die grondwet moet de blauwdruk worden voor de Nieuwe Filippijnen en zal Aquino het vertrouwen moeten geven, dat zij de in haar verkiezingsprogramma beloofde hervormingen inderdaad zal kunnen uitvoeren. Dat vertrouwen is sterk ondermijnd omdat de volksbewegingen, volkspartijen en vakbonden zich ernstig in de kou voelen staan. In de eerste plaats hebben zij nauwelijks bijdragen kunnen leveren aan de totstandkoming van de tekst van de grondwet en in de tweede plaats heeft Aquino er nog maar weinig blijk van gegeven dat ze de mogelijkheden tot verandering wenst te benutten. De mensenrechtenorganisatie Task Force Detainees meldt, dat er - hoewel iets minder dan tijdens Marcos -nog steeds politieke gevangenen worden gemaakt; er nog steeds wordt gemarteld en dat er nog steeds mensen gevangen zitten, die door de amnestieregeling van Aquino geknoeid was, maar dat knoeierijen niet langer verborgen de gevangenis allang hadden moeten verlaten. Het NDF konden blijven. Presidentskandidate tegen wil en dank zegt, dat tijdens het Marcosbewind het leger is uitgebreid Corazon Aquino riep tijdens grote massabijeenkomsten van 50.000 naar 250.000 man. V\/at houdt Aquino tegen op tot boycot- en stakingsacties om zo de haar toekomen- om dat leger tot normale proporties terug te brengen. De de verkiezingsoverwinning kracht bij te zetten. Deze ac- voorstellen tot landhervorming zijn volstrekt onvoldoende om de gigantische landhonger van de landlozen te lenigen. Op hongereiland Negros is slechts een beperkt en allerminst goed begin gemaakt met landhervorming. (De landheer bezit zestig, de overheid dertig en de landarbeiders tien procent). Daar komt bij dat de vakbond KMU (Kllusang Mayo Uno), de eerste mei beweging, geen concrete toezeggingen krijgt voor haar arbeiders die net als in de

Het percentage Filippijnen dat onder het bestaansminunnunn leeft liep de laatste drie jaar op van 65 naar 80 procent. 22

VU-MAGAZINE — MAART 1987

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen