VU Magazine 1987 - pagina 349

loopt is onbekend. Hoog tijd dus voor een onderzoek naar de communicatie tussen patiënt en 'tandheelkundige zorgverlener' (inderdaad, want deze beroepsgroep omvat, naast de reguliere tandarts, ook tandartsassistenten, mondhygiënisten, kaakchirurgen en orthodontisten). Het onderzoeksrapport, geschreven door dr. M.A.J. Eijkman (VU) en dr. C. B. M. van Riel (Erasmusuniversiteit Rotterdam), ligt inmiddels ter tafel van het Praeventiefonds. Een schat aan informatie leverde het op, getuige het enthousiaste persbericht. De zorgverleners blijken een zeer positief beeld te hebben van hun patiënten en over de wijze waarop die hun eigen gebitsproblemen signaleren. Voorlichting blijkt bovendien een geïntegreerd onderdeel binnen het 'tandheelkundige

handelen'. Een goede zaak omdat, onder het motto 'voorkomen is beter dan genezen', de tandheelkunde steeds meer waarde is gaan hechten aan preventie dan aan trekken en boren. Een enkel minpunt is dat mondhygiënisten en specialisten minder te spreken zijn over de patiëntenvoorlichting van de tandarts. Maar gelukkig blijkt het ongekeerde óók het geval, zodat uiteindelijk iedereen tevreden is over de eigen voorlichting. Minder opmerkelijk is de conclusie dat de communicatie tussen zorgverlener en patiënt als eenrichtingsverkeer wordt bestempeld. Als patiënt is het nu eenmaal lastig terugpraten met al die tandheelkundige instrumenten in de wijd geopende mond.

(gJP)

Communicatie tussen tandheelkundige zorgverlener en patiënt: eenrichtingsverkeer. Foto Peter Wolters AVC/VU

INGEZONDEN Polyglot In VU-Magazine juli-aug. 1987 laat u via Koos Schwartz de Vlaamse polyglot Johan Vanderwalle aan het woord over taalkunde. Dit artikel bevestigt weer eens dat polyglotten geen goede taalkundigen hoeven te zijn, want veel beweringen van Vanderwalle over taal zijn of triviaal of onjuist. Triviaal is met name de opmerking datje om een taal te leren vooral ook de regels voor de zinsbouw van die taal moet leren, en niet kunt volstaan met het leren van de woordenschat. Onjuist is de bewering dat het Turks een heel logische taal zou zijn, logischer dan andere talen. In de eerste plaats is het volstrekt onduidelijk wat het betekent dat een taal 'logisch' is. Als het betekent dat een taal regels kent, dan geldt dat voor iedere taal. Mocht het betekenen dat een taal geen uitzonderingen op regels kent, dan is dat onjuist: ook het Turks kenl, »L iedere taal uitzonderingen op regels. Zo zijn vele Turkse woorden uitzonderingen op de regel van klinkerharmonie van het Turks die zegt dat alle klinkers in een woord of voor-, of achterklinkers zijn. ledere taal is het voorlopig eindprodukt van een complex van historische ontwikkelingen, en zal dus altijd uitzonderingen kennen. Ook de weergave van Chomsky's ideeën over taalverwerving is volstrekt onjuist. Chomsky heeft alleen de hypothese verdedigd dat taalverwerving wordt gestuurd door een aantal aangeboren principes van abstracte aard, die het kind helpen zijn moedertaal zeer snel en goed te verwerven. Daarbij speelt ook de 'kritische leeftijd' van 1 -6 j aar een rol. Als een kind pas op latere leeftijd zijn

moedertaal leert, lukt dat nooit helemaal goed meer. Het leren van een tweede taal is dus heel anders, en Chomsky heeft dus nooit beweerd dat het leren van een tweede taal gemakkelijk gaat op grond van dat aangeboren taalvermogen. Vanderwalle schijnt ook het verschil tussen de begrippen 'naamval' en 'verbuiging' niet te kennen als hij beweert dat in het Nederlands en het Engels zelfstandige naamwoorden niet of nauwelijks meer worden verbogen. De vorming van meervoudsvormen is immers ook een geval van verbuiging. De redactie van het VU-Magazine zou er goed aan gedaan hebben te beseffen dat de VU zelf in haar hoofdgebouw een vakgroep Taalkunde heeft, waar men betrouwbare informatie over taal en het leren ervan had kunnen krijgen. De onzin over taal die nu het VU-Magazine ontsiert, was de lezer dan bespaard gebleven. prof.dr. G.E. Boolj Amsterdam

Dat het VU-hoofdgebouw een vakgroep Taalkunde herbergt is ons hekend. Nooit echter hebben wij binnen deze muren iemand aangetroffen die 52 talen beheerst. En over zo 'n uitzonderlijk fenomeen en zijn opmerkelijke methode ging het bewuste artikel. Red.

VU-MAGAZINE - SEPTEMBER 1987

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen