Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1987 - pagina 295

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1987 - pagina 295

4 minuten leestijd

Een promotie in vier jaar op een tamelijk arbeidsintensief onderzoek: het leek in de sociale wetenschappen tot voor kort een uitzondering. Die tijd is echter voorbij want ook in deze sector vindt een verschuiving plaats naar kortlopende projecten. Maar of de onderzoekers daar zo blij mee zijn? ROELEKEVUNDERINK

S

Riet Dekker (34) studeerde psychologie in Utreclit en kwam na enkele baantjes in 1983 aan de VU terecht waar zij tot 1 mei van dit jaar werkte aan het onderzoek naar intelligentietests voor blinde kinderen. Foto Bram de Hollander.

ociale wetenschappers hebben de naam vooral heel erg lang te doen over het schrijven van een proefschrift. De tijd die zij nodig hebben wordt dan vaak wèl gecompenseerd door de dikte van boek, dat de vierhonderd pagina's nogal eens te boven gaat. Hun onderzoek vormt meestal een afzonderlijk project; destijds eenmaal gestart vanuit een diepgaande belangstelling voor het betreffende onderwerp, een belangstelling die niet zelden na enkele jaren verflauwde totdat alleen nog maar de strijd om de doctorstitel overbleef. Haagse maatregelen lijken dit soort situaties voorgoed onmogelijk te maken, zodat huidige promovendi aan steeds strakkere regels worden gebonden. Bovendien is ook de contractresearch in opkomst; bedrijven of instellingen die één of meerdere universitaire medewerkers opdracht geven een bepaalde onderzoek te verrichten. Zo is ook drs. Riet Dekker aan haar promotieonderzoek gekomen. Als alles goed gaat wordt zij in september doctor in de psychologie op een onderzoek naar intelligentietests voor visueel gehandicapte kinderen. Psychologen uit een aantal instellingen voor blinden hadden behoefte aan een test die niet alleen verbaal was, maar waarbij ze de kinderen ook aan het werk konden zien. Er werd subsidie gezocht en vier jaar geleden stelde men Riet Dekker aan om het onderzoek uit te voeren. Op een kamer die eigenlijk de hare niet meer is - het project is afgelopen dus liep ook haar aanstelling bij de VU af - vertelt ze over het promotieonderzoek. "Nadat ik mij allereerst oriënteerde op het gebied van literatuur over intelligentie, heb ik later een test ontwikkeld op grond van een intelligentiemodel. Voor die tijd werden alleen tests voor ziende kinderen gebruikt, waar vragen in voorkwamen als 'waarom doe je 's avonds de gordijnen dicht?' Vragen die je natuurlijk wel aan een blind kind kunt stellen, maar die alleen een indicatie geven van de verbale vaardigheid. Deze benadering levert nog wel eens een vertekend beeld op van het niveau van het blinde kind.''

30

Riet Dekker ontwikkelde een nieuwe test waarbij kinderen opdrachten met figuren of materiaal moesten uitvoeren. De test verde overigens nogal wat zelfwerkzaamheid van de onderzoekster: zij verfde op haar zolder vele Pink Panthers en neushoomfiguurtjes in dezelfde kleur grijs.

D

e test is onderzocht op de vier blindeninstituten in Nederland en drie nederlandstalige Belgische instituten. Alle kinderen die daarvoor in aanmerking kwamen, en dat waren de kinderen die zo slecht zagen dat zij op braille waren aangewezen, zijn onderzocht: 182 in totaal. Een tamelijk arbeidsintensief onderzoek en daarom is de vraag ook niet zo vreemd of Riet Dekker de planning van het redelijk korte tijdsbestek van vier jaar niet overschreed: "Nee, eigenlijk niet, maar het was wel vrij hard aanpoten. Helaas wordt zo'n strak tijdschema nu de tendens: er vallen zoveel ontslagen dat je blij mag zijn dat je ergens aan een onderzoek kunt werken. Het lijkt ook wel alsof ze die projecten steeds korter plannen en al bij voor-

baat uitgaan van de bereidheid van de onderzoeker er ook tijd van zichzelf in te stoppen." Het bijna tweehonderd pagina's tellende proefschrift is nu vrijwel af; volgende week gaat de tekst naar de referenten. "Na de promotie moet ik een handleiding bij de test maken maar dat zal niet zo moeilijk zijn omdat alles in feite al in het proefschrift staat. Een groter probleem is het vinden van een uitgever voor de test. Het drukken van een proefschrift is duur, ook al bestaat de mogelijkheid er een handelseditie van te maken. Die editie zal zo rond de veertig gulden gaan kosten. Helaas leidt het afronden van een onderzoek ook steeds vaker tot de ongewenste situatie van werkloosheid. Riet Dekker weet nog niet wat ze na haar promotie gaat doen. De banen liggen niet voor het oprapen, zeker niet in deze sector. "Ik zou graag een voortgezet onderzoek doen op dit gebied, maar dat is een zaak van lange adem." D

VU-MAGAZINE —JULI/AUGUSTUS 1987 li^M.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

VU-Magazine | 485 Pagina's

VU Magazine 1987 - pagina 295

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

VU-Magazine | 485 Pagina's