VU Magazine 1987 - pagina 303

Abortuspil Nog maar enkele jaren geleden werden in de Tweede Kamer - en daarbuiten! - felle discussies gevoerd over het regelen van een zaak die door alle politieke scheidslijnen heenliep: abortus. Bij wijze van compromis werd een wet ontworpen die met slechts één stem meerderheid in beide Kamers werd aangenomen, en als belangrijkste onderdeel vijf dagen bedenktijd bevatte voor de vrouw die in nood bij de abortuskliniek aanklopte. Deze discussie lijkt volstrekt achterhaald door de komst van de abortuspil. Door de 'simpele' inname van een pilletje thuis wordt de abortus of, anders gezegd, miskraam, opgewekt. De vrouwenarts dr. M.J. Crooij, verbonden

aan de afdeling gyneacologie van het Aacdemische Ziekenhuis bij de Vrije Universiteit, onderzocht de werking van dit middel, Epostane. Deze stof blokkeert de aanmaak \a.nprogesteron, het hormoon dat bij de vrouw na de eisprong een essentiële rol speelt bij het tot stand komen en bij het intact blijven van de zwangerschap. Crooij onderzocht het middel bij vijftig vrouwen die ongewenst zwanger waren. Bij 42 van hen trad een abortus op. De vrouwen gaven aan dit middel de voorkeur boven de 'klassieke' methode van aborteren. Crooij concludeert dan ook dat Epostane een goede toevoeging kan zijn aan de reeds bestaande middelen. Er zijn geen instrumentele ingrepen nodig, het risico vermindert en de uitvoering van de abortus ligt bij de vrouw zelf. Moet dit middel nu ook onder de werking van de abortuswet vallen? Crooij zei in het NOS-journaal dat hem dat wel waarschijnlijk leek. Maar het blijft de vraag hoelang het zal duren voor het moeizaam verworven compromis volstrekt achterhaald zal blijken.

Dood Een begraafplaats kan veel zeggen over de ideeën die

Wordt de abortuskliniek binnenkort overbodig? Foto Maja Pejic.

Plattegrond van Père Lachaise.

men in een bepaalde tijd had over doodgaan en begraven. Dr. Hans-W. van Helsdingen, medewerker van het Kunsthistorisch Instituut van de Universiteit van Amsterdam, schreef een aardig boekje over het begraven ten tijde van de Franse Revolutie, getiteld Politiek van de dood (uitgeverij SUA). Tot de bestorming van de Bastille, in 1789, was begraven heel simpel: iedereen, op een enkele zeer welgestelde na, werd na de dood in een grote kuil gegooid die pas werd gesloten als hij vol was. Ook bevonden begraafplaatsen zich vaak in kerken. Om redenen van hygiënische aard vond men deze situatie zo langzamerhand onaanvaardbaar worden. Door de Franse Revolutie kreeg de aandacht voor het begraven een duide-

lijk politieke achtergrond. Men had toen als ideaal een democratie van doden die zou aansluiten bij de democratie van de levenden. Absolute gelijkheid dus, zowel voor als na de dood. Van Helsdingen beschrijft de verschillende oplossingen die een aantal groeperingen die om de macht streden, bedachten. Moesten er uitzonderingen gemaakt kunnen worden of was één grote begraafplaats ideaal, zonder onderscheid des persoons? En was het toegestaan te verwijzen naar religieuze uitingen, of moest men vasthouden aan het idee dat 'de dood de eeuwige slaap' was, zoals boven een begraafplaats stond vermeld? Om enigszins uit de problemen te komen bedacht men een prijsvraag die de beste plattegrond voor een nieuwe begraafplaats moest opleveren. De kwestie tussen Kerk en Staat hield de gemoederen toen zeer bezig. De jury bepleitte een verregaande staatsbemoeienis, en één van de prijswinnaars stelde een apart hoekje voor de godsdienstigen voor, bij wijze van uitzondering. Al die plannen werden echter ingehaald door de politieke realiteit van die dag. In 1804 wordt Père Lachaise geopend. De katholieke kerk is inmiddels weer staatskerk en dat wordt weerspiegeld in de opzet van de begraafplaats: geen gelijkheid meer en ruim baan voor de Kerk.

VU-MAGAZINE — JULI/AUGUSTUS 1987

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen