VU Magazine 1987 - pagina 212
Onmiskenbaar staat ons volk te boek als een zeevarende natie. Maar hoe springen wij eigenlijk om met de erfenis uit ons maritieme verleden? Karin van Lierop ging op zw^ftoe^t langs enkele van 's lands scheepvaartmusea.
KARIN VAN LIEROP
Nederlands zeevarend verleden te kijk
N
iets ligt meer voor de hand dan de aanwezigheid van veel scheepvaartmusea in Nederland, Tenslotte zijn we een volk met een zeevarend verleden en heden. In een tijd waarin er echter fors bezuinigd wordt op musea vindt men het niet vanzelfsprekend dat die scheepvaartmusea er dan ook inderdaad zijn, open blijven en dat er nieuwe gebouwd worden. Het is daarom met des te meer vreugde dat de wereld van historici en liefhebbers van de zee reageerden toen in Rotterdam aan de Leuvehaven een nieuw maritiem museum werd geopend. Er zijn alles bij elkaar heel wat plaatsen in Nederland waar iets van ons zeevarend verleden wordt bewaard. Om maar een greep te doen: in het Rijksmuseum te Amsterdam is de voormalige modellenkamer van de marine ondergebracht. Het zijn kleine houten modellen van sluizen, schepen en vuurtorens. De modellen worden slechts zelden tentoongesteld, maar wie ooit de gelegenheid krijgt om rond te kijken op de stellingen in het deVU-MAGAZINE-MEI 1987
pot, ontdekt een miniatuurwereld vol vernuftigheid. Daarnaast heeft Arasterdam een scheepvaartmuseum. Toen dit enkele jaren geleden opnieuw werd geopend, gehuisvest in een voormalig gebouw van de marine, wezen Amsterdammers elkaar grinnikend op de gevelsteen naast de hoofdingang. 'Dit gebouw is gebouwd in negen maanden', staat er op te lezen. Die bouwtijd is kort te noemen en moet gerealiseerd zijn dank zij enorme inspanning van de bouwers, want het gaat hier om een gigantisch groot gebouw. De restauratie die vooraf ging aan de inhuizing van het scheepvaartmuseum nam minstens zoveel, zo niet tweemaal zo veel tijd in beslag. In kleinere musea in den lande treft men als onderdeel van de collectie regelmatig verwijzingen naar de lokale scheepvaart aan. Het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen is één van de fraaiste voorbeelden op dit gebied, maar er zijn er meer, zeker rond het IJsselmeer. Wie dus iets wil weten over scheepsbouw, over verre landen, over het leven
aan boord of bijvoorbeeld over de kunst van het kaarten maken, kan overal terecht, zou men denken. Toch is dat niet zo. Het goed documenteren van de scheepvaart is moeilijk. Nu zijn er binnen de museumwereld verschillende scholen op dit gebied en iedere conservator staat voor de moeilijkheid om met het aanwezige materiaal het verleden zó te visualiseren dat er iets bij de bezoeker overkomt van de scheepvaart, de vreemde landen, de ontberingen en discipline aan boord, of de vooruitgang in de navigatie in de loop der eeuwen.
Het beroemde beeld van Zadkine: band tussen stad en scheepvaart gesymboliseerd. Foto Bram de Hollander
Wie iets wil weten over scheepsbouw, over het leven aan boord of bijvoorbeeld over de kunst van het kaarten maken, kan overal terecht, zou men denken. 35
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
VU-Magazine | 485 Pagina's