VU Magazine 1987 - pagina 137

De grootste radiotelescoop ter wereld, de Arecibo, staat op Puerto Rico. Van hier stuurt men radioberichten het heelal in.

kundig bericht. Het resultaat was enigszins teleurstellend: één deelnemer ontcijferde de boodschap, de meeste anderen zagen niet eens in dat er iets te ontcijferen viel. Toch heeft men later dit soort radioberichten het heelal ingezonden. In 1974 werd bij voorbeeld vanuit Puerto Rico, gedurende enkele minuten een radiobericht naar sterrenstelsel 'M 13' gestuurd. Met kerende post is het antwoord over 70.000 jaar terug te verwachten.

H

et bleef niet alleen bij radio-uitzendingen. Met verschillende onbemande ruimteschepen zijn boodschappen meegestuurd: een vorm van interstellaire flessenpost. Naast een plaquette met een vriendschappelijk zwaaiend mannen- en vrouwenfiguur stuurden de Amerikanen zelfs een beeldplaat naar boven. Wie de plaat afspeelt, ziet een promotiefilmpje over de aarde. De plaat bevat ook muziek van grote componisten, een toespraak van presi-

Namens het Nederlandse taalgebied zegt een vriendelijke vrouwenstem: 'De groeten en tot ziens!' Zelfs de groene mannetjes moet dit op de lachspieren werken.

Niet te groot en niet te klein De sterrenkunde neeft ons geleerd hoe nietig de aarde is. In de onbegrensde kosmos is onze planeet slechts een stofje te midden van een fonkelende wolk van miljarden sterren, vele malen helderder dan de zon. Kijken we verder dan blijkt zelfs die wolk weer nietig te midden van onafzienbaar veel andere sterrenwolken. Geen beeldspraak is toereikend om de juiste verhoudingen te treffen. Geen mens kan in volle omvang beseffen hoe nietig hij is. Het is daarom opmerkelijk dat moderne theorieën uitwijzen dat het heelal ons precies past. Het heelal is niet te groot en niet te klein. Volgens wetenschappers die zich met de leer van het heelal bezighouden, had er geen leven kunnen ontstaan als de kosmos krapper was geweest. Je kunt berekenen dat het heelal al lang zou zijn ineengestort wanneer het minder sterren had geteld. Daardoor zou de tijd hebben ontbroken om leven te laten ontstaan. Geleerden die niet alleen goed kunnen rekenen maar ook graag filosoferen, gaan nog een stapje verder en draaien de redenering om. Een heelal zonder leven is niets, geloven zij. Als er niemand is om het waar te nemen, dan bestaat het niet. We moeten ons daarom niet verbazen over de omvang van het heelal. Het moest miljarden maal miljarden sterren bevatten om het leven de kans te geven. Dat het zo groot is, is dus pure noodzaak. De sterren in de verste uithoeken van het universum waren nodig om het aardse leven te laten ontstaan. We moeten ons daarom niet verbazen als blijkt dat er in dat enorme heelal niet meer dan één levende planeet is. •

dent Carter en in iedere taal een groet. Namens het Nederlandse taalgebied zegt een vriendelijke vrouwenstem: "De groeten en tot ziens!" Zelfs de groene mannetjes moet dit op de lachspieren werken. Toch is het onderzoek naar buitenaards leven een bloedserieuze en miljoenen verslindende tak van wetenschap. In 1981 werd in een vaktijdschrift een opmerkelijke handtekeningenactie gepubliceerd. Bijna honderd bekende geleerden riepen op de handen ineen te slaan en een wereldwijd zoekprogramma op te zetten. Ook vooraanstaande Europese wetenschappers zetten hun naam onder de oproep. Onder hen Stephen Hawking, Fred Hoyle en de Nederlandse astronoom J.H. Oort. Het is tijd voor een systematisch onderzoek, schrijven de initiatiefnemers. Het resultaat van zo'n onderzoek zal diepgaande gevolgen hebben voor ons wereldbeeld. Ook wijzen zij erop dat het onderwerp een brede publieke

VU-MAGAZINE - APRIL 1987

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen