VU Magazine 1987 - pagina 106

FILIPPIJNEN Bijna vierhonderd jaar onderdrukking lieeft het Filippijnse volk zó opstandig gemaakt dat ook de nieuwe grondwet van president Aquino het geschonden vertrouwen nauwelijks heeft kunnen herstellen. Waarom is het conflict zo hoog opgelopen? FRANS WELMAN

Hier en daar torent zo'n toerist, camera en telelens op de einder gericht, boven het lappenkampje uit.

A

an de baai van Manila speelt zich bij ondergaande zon een adembenemend schouwspel af. Een snel veranderend kleurenspel trekt elke avond grote aantallen Filippino's en toeristen van diverse pluimage naar de baai om romantische gevoelens op te roepen. Toeristen hoeven niet ver te lopen; Ermita, het uitgaanscentrum, ligt achter Roxas boulevard, een statige driebaansweg direct aan zee. Aan de overkant van de weg rijzen de grote hotels op. Op een klein strandje achter een kustwal die strand en VU-MAGAZINE — MAART 1987

boulevard van elkaar scheidt, aanschouwen ongeveer vijftig families dagelijks hetzelfde schouwspel. Het strandje is nauwelijks honderd meter lang en niet veel meer dan een meter of tien breed. De romantiek van de langzaam in zee wegzinkende vuurrode bal is aan hen niet besteed. Er wordt water aangesleept. Er wordt gekookt en gewassen. Tegen de kustwal staan lappenhuizen. Moeders, druk aan het werk, geven dreinende kinderen de borst. Opgeschoten jongens en meisjes begeven zich onder toeristen op jacht naar wat geld. Hier en daar torent zo'n toerist, ca17

De andere kant van de Roxas boulevard in Manila: een strandje vol lappenhuizen. Foto Frans Welman

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen