VU Magazine 1987 - pagina 280

In de medische en aanverwante wetenschappen is promoveren vaak een zaak van individueel meedraaien in een bepaald project. Drie tandheelkundigen begonnen niet alleen samen aan een onderzoek, maar rondden dit ook nog eens gedrieën af met een gezamenlijke promotie. ROELEKEVUNDERINK

H

et komt toch niet elke dag voor dat drie promovendi op hetzelfde onderzoek en op dezelfde dag promoveren. In feite is dat in Nederland nog maar een paar keer gebeurd. Twee jaar geleden promoveerden de drie tandheelkundigen dr. H.B.M. Akerboom, dr. P.J. Borgmeyer en dr. J.G.A. Advokaat op een onderzoek getiteld Amalgaamrestauraties nader bekeken. In een mooie zilverkleurige cassette bevinden zich de drie proefschriften plus een algemeen deel. Drie aparte proefschriften waren nu eenmaal nodig omdat elke promovendus zelfstandig moest laten zien wat zijn aandeel in het totale onderzoek was. Vandaar dat men het onderzoek ook opsplitste in vier gedeelten. Peter Borgmeyer en Harry Akerboom lichten de werkwijze toe in hun kamer, waarvan het bureau bezaaid is met patientenstatussen en foto's van onderzoeksvullingen. "We hebben het onderzoek verricht in samenwerking met de subfaculteit tandheelkunde in Nijmegen", vertelt Borgmeyer. "Het ziekenfonds heeft het onderzoek gesubsidieerd. We hebben gedurende een periode van vijfjaar bij een aantal patiënten de vullingen gevolgd die onder door ons bekende omstandigheden waren gelegd. Daarop werd tevens een aantal variaties toegepast, zoals het verbeteren van de randaansluiting van de vulling of het effect van een laagje datje onder de vulling aanbrengt. Ook werd bekeken hoe lang ieder van ons deed over het maken van een vulling, en of dat invloed had op het resultaat." Hoe langer een vulling kan blijven zitten, hoe plezieriger dat is voor de patient en hoe goedkoper ook voor de ziektekostenverzekeraars. Gemiddeld vijftig procent van de klassieke amalgaamvullingen, een verbinding van voornamelijk zilver en kwik, houdt het niet langer uit dan vijf jaar. Akerboom: "In ons onderzoek hoefden we na die vijfjaar maar vijf procent te vervangen. Hoe lang een vulling kan blijven zitten is niet alleen een kwestie van goed leggen, maar hangt ook samen met een aantal patientgebonden facVU-MAGAZINE - JULI/AUGUSTUS 1987

toren. Of het gebit altijd goed is verzorgd bijvoorbeeld, en hoe de samenstelling van het speeksel is. Vroeger, met een wachtkamer vol patiënten, had de tandarts vaak geen tijd een goede vulling te leggen."

onduidelijk is. In Zweden wil men dat alle amalgaamvullingen worden vervangen door deze witte vullingen. Meer een maatregel die goed is voor de werkgelegenheid, vinden Borgmeyer en Akerboom. Hoe is het eigenlijk om met z'n drieën aan één proefschrift over hetzelfde one periode van actieve caries ligt derwerp te werken? Akerboom: "Het rond het vijftiende levensjaar. heeft voor- en nadelen. Een voordeel is Daarna gebeurt niet zoveel dat je elkaar goed kent en de taken kunt meer. Een goede verzorging in de puber- verdelen. Alléén had niemand dit onderteit kan later dus veel pijn en hoge kosten zoek kunnen doen. Nadelen zijn er ook, besparen. Borgmeyer: "Vandaar dat bijvoorbeeld als de een al klaar is maar men de tandheelkundige zorg tot negen- de ander nog een deel moet afronden. tien jaar wel wil vergoeden maar daarna Wij hadden overigens ook wel geluk met niet meer." "Daar is ook niets op tegen onze promotor, prof. Eggink. Hij heeft als het gebit tot die leeftijd goed verzorgd een huis in Zeeland zonder telefoon en is", vult Akerboom aan, "maar helaas is tv, en waar we van vrijdagavond tot zondat niet altijd zo. Er is nu nog steeds een dagavond ongestoord konden doorwergrote groep die achterioopt.'' ken." Borgmeyer: "Dat waren leuke De onderzoeksgroep die over de periode bijeenkomsten maar wel ontzettend van vijfjaar is onderzocht bleek dermate zwaar. We zaten met z'n vieren rond de waardevol dat ook na deze tijd werd be- tafel en dan lazen we stuk voor stuk elsloten het onderzoek voort te zetten. Een kaars verslagen na. Maar het was zo wel volgend onderzoek zal gaan over de 'wit- nodig want thuis hadden de meesten het te' composietvulling die steeds meer ge- niet kunnen doen. "Akerboom: "En de bruikt wordt maar waarvan de 'houd- dag van de promotie zélf was natuurlijk baarheid' op lange termijn nog volstrekt een geweldige belevenis!" D

D

15

V.l.n.r.: Joop Advokaat (45), Harry Akerboom (35) en Peter Borgmeyer (37) in de patientenbehandelzaal op de VU. Borgmeyer is fulltime werkzaam aan de VU, Advokaat en Akerboom hebben naast hun werk aldaar ook nog een eigen praktijk als tandarts. Foto Michel Claus (AVC/VU)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen