VU Magazine 1987 - pagina 449

meerderheid in de moslim-wereld. Ook zij hanteren daarbij historisch-gosdienstige argumenten, maar wijzen daarnaast op het verdrag van de Verenigde Naties waarin het gewapenderhand verwerven van grondgebieden als onwettig wordt verworpen. De feitelijk meest betrokkenen - de Palestij nen voor zover woonachtig in het Oostelijk deel van Jeruzalem - zien geheel Jeruzalem als hun hoofstad en beschouwen het als brandpunt van hun nationale aspiraties en van hun recht op zelfbeschikking en -bestuur. De Pales-

'Een internationale status voor Jeruzalem lijkt me de enige uitweg uit de huidige impasse.' tijnse claim strekt zich dus evenzeer uit tot West-hmzaïem en de gebieden rondom, vanwaar zij in 1948 door de Israëli's gewapenderhand werden verdreven. Bovendien bendrukken zij het recht op terugkeer naar dit gebied, van de verspreid, veelal in kampen levende Palestijnse vluchtelingen. Israëlische soldaten in Oost-Jeruzalem: krachtens het VNVerdrag wordt het gewapenderhand verwerven van grondgebieden verworpen. Foto ANP. Rechts: Palestijnse vluchtelingen in een Libanees kamp: recht op terugkeer naar de bezette gebieden benadrukt. Foto ANP.

Z

o is, zeker sinds '81, de kwestie in een onwrikbare impasse geraakt, waaraan de veelvuldige vijandelijke acties over en weer bovendien weinig goed hebben gedaan. Een vreedzame oplossing van het conflict lijkt ver weg. En misschien heeft dat juist wel de doorslag gegeven voor die enkele welwillende Palestijn en Israëli die, gesteund door de internationale publieke opinie, inmiddels, zij het aarzelend, met elkaar in contact zijn getreden om een

uitweg uit deze deadlock te zoeken. Het plan van Siniora mag zeker ook gerekend worden tot de spaarzame pogingen van representanten van één der betrokken partijen om tot een vreedzame oplossing te geraken. Dat is ook de opvatting van prof. De Waart die, gevraagd om commentaar, benadrukt dat alles beter is dan elkaar met handgranaten te bestoken. ' 'Dit kan een eerste stap zijn op weg naar een regeling langs legale weg met betrekking tot de status van Jeruzalem", aldus De Waart, die het, wat betreft het uiteindelijk doel, grotendeels eens is met Siniora. "Jeruzalem zou, naar mijn overtuiging, de status van 'internationale stad' moeten krijgen, zoals Danzig en Triest in het verleden zijn geweest. In dat geval zou de gemeenteraad die volgende jaar gekozen gaat worden, en waarin Siniora met zijn all-Palestinian list zitting zou willen nemen, behoorlijk wat zeggenschap over de stad kunnen krijgen." "Een internationale status voor Jeruzalem lijkt me de enige uitweg uit de huidige impasse. Afgezien van het humanitaire aspect - bescherming van de Palestijnse bevolking in de door Israël bezette gebieden - is, juridisch gesproken, het grootste probleem namelijk de vraag wie zich thans in Jeruzalem met recht soeverein mag noemen. Israël in ieder geval niet. Maar ook de claim van de Palestijnen stuit op bezwaar; zij vormen immers nog geen staat. En de claim van Jordanië is in zoverre in het voordeel, dat deze in het verleden nooit is aangevochten door dePalestijnen." Vaak wordt de agressieve houding van de Palestijnse bevrijdingsorganisatie PLO door Israël en haar bondgenoten als argument opgeworpen om de Palestij nen

van zelfbeschikking af te houden. In het formeel nog altijd geldende Handvest van de PLO zou het uiteindelijk doel van die organisatie in principe nog steeds zijn, de staat Israël in zee te drijven. Prof. De Waart is van die argumentatie niet zeer onder de indruk. "Net als de Arabische landen is Israël lid van de Verenigde Naties. De PLO heeft bij diezelfde VN de status van waarnemer geaccepteerd, en kan dus niet om het lidmaatschap van Israël heen. Dit betekent dat alle betrokken partijen het Handvest van de VN onderschrijven, waarin het streven naar vrede, met alle verplichtingen vandien, vooropstaat. Dat impliceert mijns inziens niets meer of minder dan een feitelijke erkenning van de staat Israël door de PLO én door de Arabische landen. Het houdt ook in dat, naar het oordeel van de VN, krachtens het VNHandvest, de PLO geen terroristische organisatie meer kan zijn. Dat schept verplichtingen voor zowel de PLO als voor haar tegenstanders, en met name Israël zelf." Het is nog maar de vraag of de Palestijnse opponenten van het plan-Siniora door het juridische 'bewijs van geen bezwaar' van gedachte zullen veranderen; zoals bekend zijn in het slepende Israëlisch-Palestijnse conflict emoties in plaats van verstandelijke overwegingen de voornaamste raadgevers gebleken. Op dit moment is dan ook nog niet bekend welk besluit de hoofdredacteur van Al Fajr uiteindelijk heeft genomen. Wat dat besluit ook moge zijn de vredeskansen voor het Midden-Oosten en het toekomstig lot van het Palestijnse èn het Israëlische volk zouden er wel eens in sterke mate van kunnen afhangen. D

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen