Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1990 - pagina 157

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1990 - pagina 157

4 minuten leestijd

schillen en de dozen mee te nemen. Het lijkt wel een mllieu-organisatle... "Dat waren ze op dat moment ook! Andere milieu-organisaties waren er nog niet. Alleen de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten spande zich erg in voor de natuur, maar werkte daarin nauw samen met de ANWB. Er zit een spanningsveld tussen toerisme en natuurbehoud. Ze kunnen niet zonder elkaar en tegelijkertijd bedreigen ze elkaar. De ANWB zag het nut van natuuurbehoud voor het toerisme. Men wist dat als men niet oppaste en de natuurgebruiker niet opvoedde tot iemand met aandacht en zorg voor de natuur, het snel gebeurd zou zijn. Daar was men beducht voor. Men hield de mensen steeds voor: de natuur is er voor iedereen, maar ga er ook met zorg mee om."

voor betaald krijgen. Dat is voorbij, dat is geheel verdwenen. Toen had je het bestuur en het kader en aan de andere kant de leden. Nu heb je daar tussenin een heleboel mensen die het werk uitvoeren. Dat is een aparte belangengroep geworden, van zo'n 2500 mensen. Er is, op enkele uitzonderingen na, geen sprake meer van idealisme. Men denkt niet meer aan de leden, maar aan zijn eigen hachje. Dat klinkt negatief, maar dat doet in het dagelijks leven iedereen in zijn werksituatie." Het hoofdkantoor van de ANWB is sinds 1960

D

at spanningsveld Is niet verdwenen. "Het wordt alleen maar^groter. Ik denk dat de ANWB het daar op het ogenblik best moeilijk mee heeft. Het automobilisme heeft een enorme vlucht genomen en is een enorme bedreiging voor het milieu geworden. Maar aan de andere kant is het zo'n belangrijke economische factor, dat men er bijna niet meer uitkomt. Zodra men ageert tegen het een, ageert men ook tegen het ander, wat men juist wil behouden. Het juiste antwoord is steeds moeilijker te geven."

De ANWB lijkt nu vooral het automobilisme te verdedigen. "Zodra ze het automobilisme beginnen af te vallen, zagen ze de poten onder hun eigen stoel vandaan. Maar ze kunnen bijvoorbeeld het kritisch autogebruik bevorderen. En zich achter bepaalde wettelijke regelingen opstellen. Dat hebben ze in het verleden ook wel gedaan. In de jaren twintig schaarde de ANWB zich achter het voornemen van de regering om wegenbelasting in te stellen. Dat was tegenover toeristen een heel impopulaire maatregel. Toch heeft men zich er achter gesteld, want men dacht: We willen van de overheid dat er meer wegen komen, zodat we mobieler worden, dan moeten we daar nu eenmaal een offer voor brengen. Je zou je kunnen voorstellen dat de ANWB zich nu zou inzetten voor het verplicht inbouwen van katalysatoren. Of dat de particuliere automobilist nou geld kost of niet. Schade aan het milieu kost ook geld." Maar inmiddels Is de ANWB een andere organisatie. Is er niet erg veel verloren geraakt? "Dat is zonder meer waar, al zijn er andere dingen voor in de plaats gekomen. In de beginperiode zetten mensen zich niet in voor de ANWB om eigen gewin. Het kostte ze alleen maar geld en tijd. Het enige wat ze eraan overhielden was de eer. Die bestuursleden offerden zich daar werkelijk dag en nacht voor op. De betrokkenheid was zo enorm groot, dat ik me nauwelijks voor kan stellen dat dat ook voorkomt bij mensen die erVU-MAGAZINE—APRIL 1990

gevestigd aan de Wassenaarseweg in Den Haag. In een parkje langs het parkeerterrein geven oude wegwijzers en een bordje 'Voetpomp' uiting aan het sinds het eeuwfeest hernieuwde historisch bewustzijn. Het is begin februari, Binnen blikt bondssecretaris drs. D.J. Engelen op zijn revers. "Nee dat is geen bondsspeldje", zegt hij. Het is een speldje van Lions International (motto: we serve), waar Engelen districtsgouverneur van is. Tegenover hem zit Th.J. Kroon, voorlichter van de ANWB en auteur van de jaren-zeventiginleiding voor public relations 'Iedereen wil in de krant'. Op tafel ligt het proefschrift. Engelen en Kroon 23

Th.J. Kroon en drs. D.J. Engelen: 'Ach, die discussies hebben wij intern precies zo gevoerd.' Foto Bram de IHollander

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's

VU Magazine 1990 - pagina 157

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's