Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1990 - pagina 138

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1990 - pagina 138

4 minuten leestijd

vitamine D in de wintermaanden stond tot zo'n twintig jaar geleden in Nederland de gehele kinderschaar na het avondeten in de rij voor een lepeltje levertraan ("Toe, even flink zijn"). Een gebruik dat menige kinderziel voor het leven heeft getekend. Niet alleen was de smaak van levertraan afstotend, tevens werd de gebruiker, die niet zelden tot inname gedwongen moest worden, nog uren daarna gekweld door oprispingen.

Wil een bloedcel in alle uithoekjes van het lichaam komen dan zal zij over enige elastische capaciteiten moeten beschikken.

Haring bevat veel visolie, maar ook cholesterol en zout. Voor liartpatiënten misschien teveel van het goede. Foto Peter Wolters - AVC/VU

Hoewel levertraan later ook verkrijgbaar werd in de vorm van capsules, die in ieder geval de problemen rond de inname grotendeels wegnamen, verloor het zijn betekenis toen vitamine A en D ook kunstmatig (synthetisch) gemaakt konden worden. Vitamine D wordt tegenwoordig, veelal in combinatie met vitamine A, in de vorm van vitaminepreparaten aangeboden.

woord moet volgens hem ontkennend luiden. Bilo: "Visolie is geen panacee. Ik denk dat het met visolie zo zal gaan als het heel veel geneesmiddelen is vergaan. Eerst denkt iemand eraan, dan zie je een enorme toename in de belangstelling, tot de mensen er ook de nadelen van beginnen in te zien. Op den duur zal visolie een klein plaatsje op de markt veroveren, voor de kwalen waarvoor het echt belangrijk is. We zitten nu nog in het stadium van de toenemende belangstelling; iedereen ziet er brood in." De ruime belangstelling voor visolie wordt geïllustreerd door de hoeveelheid onderzoeksgroepen die naar dit middel onderzoek doen. Zo zijn alleen al in Nederland - naast enkele gewone ziekenhuizen - zes academische ziekenhuizen (het AZVU en AMC in Amsterdam en de academische ziekenhuizen van Groningen, Leiden, Rotterdam en Maastricht) op een of andere manier bij visolieonderzoek betrokken. De waarnemingen die een aanzet vormden tot dit breed opgezette onderzoek zijn echter in het geheel geen Hollandse aangelegenheid.

Rond 1970 werd ontdekt dat de traditioneel levende Eskimo's aan de oostkust van Groenland nauwelijks last van hart- en vaatziekten hadden, ondanks hun vetrijke dieet, dat vrijwel uitsluitend bestaat uit vis en zeezoogdieren, die zeer rijk zijn aan visohe. Moderne Eskimo's die de eetgewoonten van de Denen overgenomen hebben en veel vlees van landdieren tot zich nemen, kwamen er in het epidemiologisch onderzoek een stuk slechter af. Bij hen waren hart- en vaatziekten geen zeldzaam verschijnsel. Bilo: "Toen die gegevens bekend werden, is men al snel gaan denken dat die verschillen misschien het gevolg waren van de visolie. Men is die olie verder gaan onderzoeken en ontdekte dat ze extreem onverzadigde vetzuren bevatten".

V

etten spelen een belangrijke rol in de menselijke stofwisseling. Ze voorzien in een groot deel van de dagelijkse energiebehoefte. Daarnaast zijn sommige vetzuren ook bouwstoff'en. Een aantal daarvan worden essentiële vetzuren genoemd. De afwezigheid van deze vetzuren kan aanleiding geven

Als huismiddeltje mag levertraan dan het onderspit hebben gedolven, in de medische wereld is er momenteel een echte levertraan-revival aan de gang. Het gaat daarbij om een gezuiverde vorm van levertraan, een visolie die is ontdaan van vitamine A en D en vrijwel alle cholesterol. Deze visolie mag zich heden ten dage verheugen in een warme belangstelling. Visolie zou een rol kunnen spelen in de preventie en behandehng van de meest uiteenlopende kwalen, zoals hart- en vaatziekten, suikerziekte, astma, psoriasis, gewrichtsrheuma en nierafwijkingen.

M

en zou bijna gaan denken dat met visolie een wondermiddel tegen alle kwalen, een panacee (naar de dochter van de Griekse god der geneeskunde Aesculapius: Panacea), is ontdekt. Internist Henk Bilo promoveerde in januari aan de Vrije Universiteit, op een proefschrift met een vraag in de titel: 'Fish Oil: a Panacea?' Het ant-

;0BkMSi»

VU-MAGAZINE—APRIL 1990

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's

VU Magazine 1990 - pagina 138

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's