VU Magazine 1990 - pagina 146

Gek zijn is geen schande. Wie geestelijk in moeilijkheden komt, hoort niet in het verdomhoekje, zo propageert het Bavomuseum in Noordwijkerhout.

JANNEKEVONKEMAN

Foto Bram de Hollander

Ongeremde soortgenoten spreken tot de verbeelding. Nog in deze eeuw was een dagje 'gekkies kijken' zo gewoon als een dagje Artis. De inrichting Bavo stelt zich ook in 1990 open voor nieuwsgierigen. Niet om het verschil tussen gek en normaal te tonen. "De buitenwereld moet juist weten dat we hier niet met gevaarlijke mensen bezig zijn," zegt Hennie van Scharenburg, voor12

heen verpleger, nu museumbeheerder. Het museum huist op de zolder van het oude hoofdgebouw, dat met zijn torentje de skyline van Noordwijkerhout bepaalt. Op een sombere, winderige voorjaarsdag lopen we de oprijlaan op. Eerst netjes naar de portier die zonder opkijken verwijst naar een ingang midden op het terrein. Mag je daar gewoon heen lo-

pen? Als we de hoek omgaan, slaat de koude wind ons in het gezicht. Iemand rent voorbij. Een wilde patiënt? Neen, een huisschilder in een te dunne overall.

R

oomskatholieke geesteszieken uit Zuid-Holland gingen tot 1914 steevast naar een gesticht in Venray. Totdat Limburg de plaatsen zelf nodig had. De VU-MAGAZlNE—APRIL 1990

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen