Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1990 - pagina 435

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1990 - pagina 435

4 minuten leestijd

men, zoals bij apparatuur die absoluut horizontaal moet staan. Ook in caravans kan de sensor worden ingebouwd. "Pietje die opkrikt en Jantje die zegt: een stukkie hoger, dat is verleden tijd. Al ben je zo dronken als een tor, het gaat altijd goed," verduidelijkt de uitvinder. Afgelopen zomer kreeg Bodewes voor zijn waterpas de ID-NL Jaarprijs van vijftienduizend gulden, uit handen van Rotterdams burgemeester Bram Peper. Blij is hij ook met de schriftelijke felicitatie die een hoogleraar van de Technische Universiteit in Delft hem stuurde. Ondertussen gaat de uitvinder gewoon door met het oplossen van 'problemen'. "Als ik het één heb opgelost, is er wel weer iets anders. Dat gaat bij mij dag en nacht door. Ik heb gevoel voor techniek; een soort Fingerspüzengefühl. Als m'n horloge drie seconden in de twee maanden achterloopt, dan wil ik het niet om m'n pols. Ik zal daar iets op vinden, al kost het me een maand. Nu ben ik zover dat ie een seconde in het halfjaar achterloopt." Een echte uitvinder voelt Bodewes zich niet. Het staat wel op zijn visitekaartje, maar vandaag of morgen gaat het er weer af. "In het begin ben je enthousiast. Nu vind ik het toch wel een beetje raar staan", zegt hij wat beschroomd.

U

itvinders zijn niet onder één noemer te vatten, zegt IDNL-directeur Ottevanger. En hij heeft gelijk. Het zijn vogels van diverse pluimage. Er zitten hoogleraren onder en ongeschoolde arbeiders, jong en oud. Ze hebben maar één ding gemeen: het zoeken naar oplossingen voor praktische problemen zit ze in het bloed. En ze bezitten een eigenaardig soort doorzettingsvermogen. Een uitvinder gaat door waar anderen stoppen, aldus Ottevanger. "He never takes no for an answer. Wie niet hnksaf kan, is geneigd rechtsaf te slaan of rechtdoor te gaan. Een uitvinder legt zich niet neer bij zo'n hindernis. Hij moet en zal linksaf. Maar natuurlijk heeft uitvinden ook alles te maken met creativiteit. Ik ken een Fin die vijfentwintig patenten op z'n naam heeft staan. Dat is toch ongelooflijk?!"D

VU-MAGAZINE—NOVEMBER 1990

Mfe

H

onden zijn lieve dieren. Dat is merkwaardig, want oorspronkelijk voorzagen de hondachtigen, waartoe zij behoren, in hun levensonderhoud door sociale jacht. Als snelvoetige teengangers konden ze per roedel grote prooien aan. Hun kracht lag in hun snelheid en uitzonderlijk uithoudingsvermogen. Hun drijfjacht werd (en wordt) sociaal genoemd omdat ze hun prooi gezamenlijk opjoegen en aanvielen. Hun uitgeputte slachtoffer kon maar één van hen tegelijk op de hoorns nemen. Dat was dan wel jammer voor de sterkste, snelste en moedigste onder hen, maar zijn inspanning werd gehonoreerd door eervol met het slachtoffer verscheurd en verorberd te worden. Honden waren blind en consequent als mensen zijn: beter één dood dan de hele groep dood (in di! geval door honger). Voor dit levensonderhoud hebben ze een grote bek ontwikkeld, die bovendien ook nog sterk is door machtige kaakspieren. Iets wat een hond bij de jacht vast had, liet hij nooit meer los. Daardoor kregen de anderen meer kans zich ook in iets vitaals vast te bijten. Het gebit garandeerde een effectieve wond door scherpe snijtanden en de absolute beetvastheid van vier grote, sterke en kromme hoektanden. Aan die hoektanden kan elke hond hangen. Als hij beet heeft, is hij niet af te schudden. Achter die hoektanden zitten nog knobbelkiezen die alles kunnen vermorzelen; de hefboom is daar, vlakbij het kaakgewricht, erg kort! Die grote bek is, heel natuurlijk en heel gelukkig, gekoppeld aan een even grote neus; dat viel Roodkapje ai op. Die neus is de zetel van een groot en uniek reukorgaan. Het

werd gebruikt om een eventuele prooi, ook lang nadat hij gepasseerd was, op te merken en te volgen. Dit alles, nog versterkt door scherpe ogen en erg goede oren en gecombineerd met het bovenbeschreven sociale jaaggedrag, garandeerde het voortbestaan van de voorouders van onze huisvrienden. Ja, wat wil je ook anders als je geen intrekbare nagels hebt waardoor je alsteenganger door slijtage geen l<lauwen kunt ontwikkelen zoals de poezen en andere katachtigen. Behalve lief, zijn honden ook intelligent. Dier-intelligentie houdt verband met de eigenschap die het mogelijk maakt ze af te rich-

Het gros van de honden is nu gezelschapsdier. Hun aanhankelijkheid en trouw voorzien in een grote behoefte. Er zijn wellicht meer dan twee miljoen honden in Nederland (voor 1,7 miljoen honden wordt belasting betaald). Doorfokken zijn er veel rassen ontstaan. Als geen andere diersoort verschillen ze in vorm, grootte, kleuren behanng. Ze bezorgen burgemeesters grijze haren door de belasting van trottoir- en parkmiiieu. Ook is hun onvoorspelbare agressiviteit een probleem, In Nederland worden per jaar 17,000 patiënten poliklinisch behandeld voor beetworden; hiervan worden er 300 opgenomen.

Lief dier

DE JONG

ten vooreen bepaalde taak om bruikbaar te worden voorde mens. Die 'intelligentie' hebben andere gedomesticeerde dieren niet: de poes haalt de krant niet van de vloermat, het kanariepietje past niet op het huis en het paard gaat niet vanzelf achter een haas aan. Zo wel de gedresseerde hond. Aanvankelijk waren er jachthonden en later herdersen waakhonden. Ze waren 15.000 jaar geleden als huisdieren in India, lang vóór er huizen waren. Nu in de moderne tijd is er ookspecialisatie voor de hond bijgekomen. Eerbiedig noemen we hem: speur-, reddings-, gas- en drughond. Trek-en sledehonden zijn inmiddels uit de tijd. De dierenbescherming tolereert terecht geen bendeleven meer.

Huisartsen behandelen daarboven nog eens 33.000 gebetenen. In dhe van de vier gevallen is er geen verklaring voor het beetgedrag! Kinderen worden, begrijpelijk, vaak in het gezicht gebeten. Onder hen vallen dan ook de doden. Herders bijten het meest. Pitbullterriers maken verwoestende wonden omdat ze gaan malen met hun knobbelkiezen, Hoe deze epidemie te bestrijden? Om te beginnen: honden, ook de eigen lieve hond, nooit, absoluut nooit in de buurt van kinderen laten. Vervolgens: elke hond buiten altijd aanlijnen.

37

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's

VU Magazine 1990 - pagina 435

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's