VU Magazine 1990 - pagina 92

Van de redactie

Postmodern "Wetenschappers zijn net mensen. Boordevol eigendunk en vooroordelen hebben ze óók een mening over journaHstiek. Naast hun mening over politiek natuurlijk. En naast hun mening over spruitjes en het Nederlandse weer." Een als aforisme vermomde steek onder water van Remco Pols, onderwij sredacteur ANP, voorheen Universiteitsblad Utrecht. Stelling bij 's mans proefschrift? Nee hoor. Zo

maar een bon mot die met drieëndertig meer of minder geslaagde soortgenoten in een uiterst beknopt boekje staat. 'De pers over professoren' meldt, wat aanmatigend, het kaftje. Vergezeld van een diapositief gedachte tweelingbundel ('Professoren over de pers', jawel!), en geraffineerd verpakt in het soort plastic doosje waarin doorgaans compact discs worden verpakt, viel het recentelijk in de bus bij relaties van de Rijksuniversiteit Utrecht. Het setje verscheen in de schalks vermelde oplage van 1990 exemplaren. Wat moet men ermee? Had de inhoud daartoe aanleiding gegeven, dan zat de ontvanger nu met het probleem opgescheept, waar deze uiting van postmodernistische klopklop

in op te bergen: boekenkast of cd-rek. Gelukkig is dit niet het geval. Het geheel behelst niet meer dan een toevallig samenraapsel van onsamenhangende vooroordelen die wetenschappers en wetenschapsjournalisten kennelijk over elkaar cultiveren. Gemeend en tóch vrijblijvend. En als zodanig dus een opperste uiting van eigentijdse machteloosheid, waar het de verhouding tussen wetenschap en journalistiek betreft. Zekerheid lijkt uit de tijd; gelukkig maar. Het voordeel vf '" twijfel is, zeker in de weteiischap, onmiskenbaar. Maar zo langzamerhand is alles waar. En daarmee niets meer. En dat is dan de keerzijde van het relativisme, belang-

rijkst ingrediënt van het post-moderne denken. Een weg terug lijkt nauwelijks nog mogelijk. En wie z'n best doet wat dan ook oprecht belangrijk te vinden, maakt zich, bij voorbaat haast, onsterfelijk belachelijk. "Geef mij een plaats waar ik kan staan, en ik zal de aarde bewegen", zou volgens overlevering Archimedes destijds hebben geroepen. Zijn speurtocht naar dat ene 'Archimedisch punt' verschilt niet veel van die naar een perpetuum mobile. Hoe zou het eigenlijk komen dat die naief gevonden zoekers - zoals defilosoofKarlOtto Apel die in dit nummer aan het woord komt tóch steeds opnieuw weer aan het denken zetten? Gert J. Peelen

Ij een abonnee, ü een bewaarmap Speciaal voor VU-Magazine zijn bewaarmappen vervaardigd waarin een hele jaargang van elf nummers kan worden opgeborgen -simpel, aantrekkelijk en overzichtelijk. Nieuwe jaarabonnees ontvangen de bewaarmap gratis als welkomstgeschenk. Aanbrengers van een nieuwe jaarabonnee ontvangen deze als premie. Uiteraard is deze aantrekkelijke bewaarmap ook tegen betaling verkrijgbaar. En omdat op de map geen jaartal is vermeld, kan deze voor verschillende jaargangen van VU-Magazine worden gebruikt. Het is dan ook mogelijk meerdere exemplaren tegelijk te bestellen; mét korting. Voor één map betaalt u f 8.50, per twee f 15,inclusief verzendkosten.

Maak één van beide bedragen (of een veelvoud daarvan) over op gironummer 37 16 100 t.n.v. Maandblad VU-Magazine, Amsterdam, onder vermelding van 'bewaarmap', en u ontvangt binnen enkele weken de map(pen) franco thuis.

VU-MAGAZINE—MAART 1990

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen