Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1990 - pagina 261

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1990 - pagina 261

2 minuten leestijd

cluderen dat babyzeep X meer huidirritatie teweeg brengt dan de zeep die automonteurs aan het eind van de werkdag ter hand nemen. In het proefschrift 'The influence of detergents on the human skin' doet Tupker verslag van zijn bevindingen. Wie vaak intensief de handen wast, een verpleegkundige bijvoorbeeld, loopt kans op zogenaamd 'ortho-ergisch contacteczeem'. Dat wordt veroorzaakt door de irriterende werking van detergentia, zeepachtige stoffen in handreinigers, scheerzeep, deodorant en dergelijke. Om de schadelijke werking van deze stoffen vast te stellen, ontwikkelde Tupker een nieuwe metho-

de voor meting van het transepidermaal waterdampverlies. Hij ontdekte dat de produkten met de sterkst reinigende werking de huid het minst irriteren, omdat ze geen anionogene detergentia bevatten die de barrièrefunctie van de huid aantasten. Zouden ze ook zo vriendelijk voor het milieu zijn?

Druppels De allochtoon die het Nederlands net meester is, moet enigszins wanhopig worden als hij in de krantekoppen het woord 'toeritdosering' leest. Hij kan het voorlopig niet vinden

in een woordenboek. En waarom hebben ze die, in de Verenigde Staten al decennia bekende maatregel, niet iets beeldender gedoopt? Druppelverkeer bijvoorbeeld. Of anti-file. Hoe het ook zij, de gedachte omfileste bestrijden door alleen verkeer toe te laten als er plaats op de weg is, wint terrein. Prof.ir. J.L. de Kroes toonde zich bij zijn afscheid als hoogleraar Automatische Verkeerssystemen in Delft ook voorstander. De wachttijden die zo'n maatregel met zich meebrengt op de toevoerwegen worden later meestal weer ingehaald dankzij een betere doorstroming op het knelpunt, troostte De Kroes.

De scheidende hoogleraar stelde de toekomst van het verkeer science-fictionachtig voor. Hij sprak over een heel nieuw soort voertuigen dat systeem-bestuurd is en dat elektrisch wordt aangedreven. Tegelijk laadt de accu zich op voor ritjes op de oude wegen. De energie die vrijkomt bij het afremmen, wordt omgezet in elektriciteit en teruggeleverd aan het overkoepelende net. "Wehswaar komen de uitlaatgassen van de auto dan uit de pijp van de elektriciteitscentrale, maar ze zijn zo wel een factor 100.000 minder in aantal," aldus De Kroes. Waarom maken we ons eigenlijk druk om het milieu? Alles komt goed.

Illustratie Aad Meijer

VU-MAGAZINE—JUNI 1990

39

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's

VU Magazine 1990 - pagina 261

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's