VU Magazine 1990 - pagina 100

135 miljoen heeft moeten bijleggen om het gat te dempen. Van dat geld hadden weet ik hoeveel kleine gemeenten jarenlang kunnen rondkomen."

'I:

n de totale machtsconstellatie is ook een probleem dat die . grote gemeenten natuurlijk altijd hard hebben gepleit voor opheffing van kleintjes. Niet in het openbaar, maar via een lobby op het provinciehuis (waar herindelingsoperaties worden voorbereid, JV).

'Amsterdam kan onvoorziene omstandigheden ook niet eentweedrie oplossen.

Foto Frigro

Sint Pancras had volgens de knelpuntenbenadering wel zelfstandig kunnen blijven. Foto Bram de Hollander

Want ze dachten altijd dat ze er beter van werden. Achteraf is dat helemaal niet zo, maar als je simpel op de afdeling financiën zegt: reken eens uit wat we extra krijgen als dat gebied bij ons hoort, dan word je er op het eerste gezicht altijd rijker van. Want het Rijk keert uit op grond van het aantal inwoners en het aantal vierkante kilometers. Dat die mensen die in dat dorp wonen volgende maand om een hulpsecretarietje gaan zeuren en dat er ook nog voorzieningen liggen die onder-

houd behoeven, daar denken ze niet aan. En een ding is duidelijk: herindeüng heeft nog nooit winst opgeleverd. Het kost altijd geld. Dat is niet erg als het bestuur er beter van wordt, maar dat laatste is de vraag..." Kleine gemeenten komen vaak met het argument dat ze veel democratischer zijn. "De deur van het gemeentehuis staat altijd open," zei burgemeester Letschert van de Brabantse gemeente Esch ooit. Er gaan natuurlijk ook verhalen over a-politieke toestanden. Raadsleden bij wie het aantal voorkeursstemmen evenredig is aan het aantal rondjes dat ze in de plaatselijke kroeg geven of de neef van de wethouder die al te gemakkelijk een bouwvergunning kreeg. Persoonlijke verhoudingen zijn op een dorp vaak belangrijker dan politieke. Je kunt ook stellen

dat de deelname aan de democratie er groter is. Telt de publieke tribune tijdens een raadsvergadering in een wat grotere stad vaak slechts een of twee querulanten, in een dorp is de belangstelling voor de besluitvorming meestal veel groter. Derksen beaamt dat. "De participatie van burgers in hun lokale bestuur neemt af naarmate de gemeente groter is. Ieder onderzoek geeft dat aan. In grotere gemeenten laten de inwoners zich bij gemeenteraadsverkiezingen veel meer leiden door landelijke overwegingen. In Amsterdam of Rotterdam stemt meer dan de helft van de mensen niet op een lokale politicus, maar op Kok of Voorhoeve, bij wijze van spreken."

V

an het overheids-argument dat bestuurlijke problemen toch steeds ingewikkelder worden, neem alleen al het milieu-

DIT HEEFT DEN HAAG AL VEEL GEKOST GEEN HERINDELING EN HET PROBLEEM IS OPGELOST

beleid, is Derksen ook niet onder de indruk. "Moet je daarom een gemeente opheffen? Wat een dooddoener! Wat mij nou zo ergert is dat er gewoon belangrijker problemen zijn, vooral in en om de grote steden. Neem Den Haag en omgeving. Naar mijn idee zou in zo'n gebied een soort agglomeratiebestuur moeten komen, een klein provincietje. Nu kan Den Haag niks. Het kan niet groeien, net zo min als Voorburg dat kan, terwijl bouwlokaties hard nodig zijn. Die worden bedacht in Leidschendam en Nootdorp, maar Leidschendam houdt dat weer jarenlang tegen want, zeggen ze, wij hebben niet zoveel woningen nodig. Nee, zij niet! Maar al die mensen uit 10

VU-MAGAZINE—MAART 1990

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen