VU Magazine 1990 - pagina 94

Saturnino Cerato: 'Jezus heeft ons geleerd de dagelijkse zorgen met elliaar te delen.' Foto Hans Snoek

lijks onder het afdakje bij elkaar komt, vormt een gemeente die officieel is aangesloten bij de Pinksterbeweging. De zogeheten pentecostalen zijn in Nicaragua de grootste protestantse .groepering, met ruim tweeduizend kerkjes en een half miljoen aanhangers. Sommige gemeenten bestaan uit enkele families, andere tellen enkele honderden leden. Door de bank genomen zijn het zeer hechte gemeenschappen. Iedereen kent iedereen en er is een sterke onderlinge betrokkenheid. Saturnino Cerato, president van de Asamblea de Dios - met haar 52.000 leden de grootste pinksterdenominatie in Nicaragua - noemt dit een belangrijke eigenschap van de pinksterkerken. "Jezus heeft ons geleerd de dagelijkse zorgen met elkaar te delen. Als iemand ontslagen is, zullen we proberen ander werk voor die persoon te vinden. Als er leden in de gemeente zijn die honger hebben, zullen we een collecte houden. We geven meestal geen geld, maar vragen de gemeenteleden iets bij te dragen in de nood. De een geeft een paar aardappels, de ander een zakje rijst of wat groenten. De meeste mensen in de Asamblea de Dios zijn erg arm en hebben weinig om weg te geven. Maar vanuit het geloof proberen we zoveel mogelijk alles met elkaar te delen."

Je kunt iemand niet vragen in de wederkomst van Christus te geloven en ondertussen te creperen van de honger.

V

ooral sinds 1979, het jaar dat de Sandinisten aan de macht kwamen, zijn de protestantse kerken in Nicaragua enorm gegroeid. De statistieken geven aan dat na de revolutie het aantal protestanten of evangelicos jaarlijks met 22,3 procent is toegenomen. Verhoudingsgewijs blijken de pentecostalen echter de meeste aantrekkingskracht te hebben. Anno 1990 behoort 70 procent van alle Nicaraguaanse evangelicos tot de pinksterbeweging. Uit godsdienstsociologisch onderzoek blijkt dat het voornamelijk de allerarmsten zijn, die zich tot het 4

pinkstergeloof bekeren. Saturnino Cerato heeft daar de volgende verklaring voor: "De Sandinisten hebben zich vanaf het begin ingezet om de situatie van armen in Nicaragua te verbeteren. Maar ondanks alle inspanningen, zijn er erg veel mensen in onze samenleving, die zich aan de rand voelen staan, zich niet serieus genomen voelen. In de pinksterbeweging geloven we dat de Heilige Geest zich niets gelegen laat liggen aan allerlei menselijke rangen en standen. In de Asamblea de Dios is daarom iedereen welkom om deel te nemen in de dienst of een leidende rol te spelen in het gemeenteleven. Rijkdom of armoede zijn daarbij volstrekt ondergeschikt. Hierdoor voelen veel arme mensen, die in de samenleving weinig waardering krijgen, zich aangetrokken tot het pinkstergeloof. Ze worden bij ons serieus genomen en kunnen daardoor soms enorm opbloeien", aldus Saturnino Cerato.

E

r is nog een tweede, meer theologische, reden waarom zoveel armen bij de pinksterbeweging terecht komen. Het pentecostalisme biedt deze mensen een op maat gesneden oplossing voor al hun problemen. Nicaragua heeft de laatste jaren een moeilijke tijd doorgemaakt. De bloedige oorlog met de contra's en de grote economische crisis hebben de samenleving behoorlijk ontwricht. Voor veel men-

sen is het een dagelijkse strijd om de eindjes aan elkaar te knopen. De pinksterboodschap vormt een uitweg uit de problemen. Elke zondag benadrukken predikanten in de duizenden pinksterkerkjes dat de mens een zondig schepsel is, dat machteloos tegenover alle kwade machten in de wereld staat. Honger, pijn en lijden horen nu eenmaal bij dit aardse leven. Het enige dat een gelovige kan doen is zich bekeren tot de Heilige Geest, om voorbereid te zijn op de wederkomst van Christus, die al het verdriet zal wegnemen. In Nicaragua is niet iedereen even enthousiast over de snelle groei van de pinksterbeweging en de boodschap die ze verkondigt. Meer geëngageerde protestantse theologen wijzen er op dat het pentecostalisme gelovigen simuleert om zich maar neer te leggen bij de bestaande situatie. "Als de Sandinisten gewacht hadden tot de wederkomst van Christus, zouden we nu nog onder de dictatuur van Somoza leven", aldus een protestantse predikant, die weinig affiniteit met de pentecostalen heeft. Saturnino Cerato vindt deze kritiek ongenuanceerd. "Sommige mensen schetsen een karikatuur van de pinksterbeweging door te stellen dat wij alleen maar oog hebben voor de toekomst. We worden soms zelfs uitgescholden voor 'hemelse gelovigen'. Maar als pentecostalen willen we, net als iedereen, gewoon in het hier en nu leven. Je VU-MAGAZINE—MAART 1990

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen