VU Magazine 1990 - pagina 434

me geurtjes en smaken uit het water. "Het vlies op de thee, het schuim op de koffie en dat wazige filmpje over de groente verdwijnt. Ouderwets comfort uit grootmoeders tijd. Bij haar stond de hele dag een ketel op het vuur te zingen, waardoor de smaak verbeterde", verklaart Peteri.

'Pietje die opkrikt en Jantje die zegt: een stukkie hoger, dat is verleden tijd. Al ben je zo dronken als een tor, het gaat altijd goed.'

vreselijk. Al die primitieve toestanden!" Hij praat aan één stuk door, maar geeft toe dat het realiseren van zijn idee anders ging dan hij verwachte. "Ik dacht dat ik met een paar jaar werk en een paar ton een heel eind zou komen. Maar daar zat ik met een factor vijf naast!" Een uitvinder die in z'n eentje probeert te werken, gaat de mist in, zegt hij. Vijfjaar geleden kreeg Peteri dan ook assistentie van zoon Niels, die nu onder meer verantwoordelijk is voor de esthetische kant van de zaak. ID-NL adviseerde. En inmiddels werken er acht mensen bij Peteri & Zn.

D

Enthousiast maakt hij reclame voor zijn produkt. Vraagt of het me is opgevallen dat ik in no time een kop thee voor m'n neus kreeg. Vertelt

e elektronische waterpas is een uitvinding van /. Bodewes, 54 jaar, die z'n leven lang al technische problemen oplost. Zei eens tegen z'n vrouw dat het tijd werd om wat ruimer bij kas te zitten

dat de behoefte aan de quooker nu net zo groot is als die aan de magnetron in 1972. En dat hij van pas komt bij zeer veel huishoudelijke klusjes. "Er is heerlijke instanthutspot, -drinkbouillon en -soep. Er is thee en koffie. Wie genoegen neemt met een gasvlam in de keuken waar je een pot met een ffuit op zet, en daar rustig op wil gaan staan wachten, die heeft er niets aan. Maar als je verwend bent en zo'n kwieke koker in huis hebt, dan vind je zoiets

en bedacht een akoestische waterpas. De basis daarvan is een systeem dat nieuw is in de wereld, en waarvan de toepassingsmogelijkheden talrijk zijn. Bodewes is een echte autodidact en daar is hij trots op. Hij heeft zojuist z'n Amerikaanse octrooi ontvangen. Zegt dat hij de shmme dingen die hij deed dankt aan z'n dommigheid. "Iemand die gestudeerd heeft, bewandelt het rechte pad. Een docent leert je in een bepaalde richting te

zoeken en te denken. Als je in je eentje voor problemen komt te staan, moet je op je eigen manier naar een oplossing zoeken. Via zijpaadjes. En daar liggen juist vaak de oplossingen." Zoals voor zijn waterpas: "Ik heb altijd gedacht: als een ingenieur dit ziet, is hij verrukt!" Het idee om een akoestische waterpas te verzinnen, borrelde drie jaar geleden bij toeval in hem op. Een brainwave. Het bijzondere van het systeem is dat het werkt met een sensor die zeer goedkoop te maken is, maar de nauwkeurigheid heeft van veel duurdere alternatieven. Deze sensor meet de plaats van de luchtbel. Bij de Octrooiraad waren al 551 aanvragen op dat gebied. Maar Bodewes' vinding bleek vernuftiger. Momenteel wordt aan de Leidse Universiteit aan de uitvoering ervan gewerkt. Op tafel hgt er een. Op het eerste ge-

J. Bodewes: 'Als mijn horloge drie seconden in de twi maanden achterloopt, wil ik het niet meer om mijn pols.' Foto Bram de Hollander

36

zicht een doodgewone waterpas, maar als je hem scheef houdt, begint hij te piepen als een voetgangersstoplicht dat op groen staat. Ligt hij waterpas dan produceert hij een constante toon. De speciale sensor zal vooral bruikbaar zijn in machines die nauwkeurig gesteld moeten kunnen worden, zoals bijvoorbeeld vliegtuigen. Ook in de medische wereld zal de vondst van Bodewes van pas koVU-MAGAZINE—NOVEMBER 1990

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen