VU Magazine 1990 - pagina 99
nieuw ingedeeld aan de hand van een ruim tien jaar oud plan, gebaseerd op de gedachte dat alles onder de tienduizend inwoners te klein is. "Zo'n minister zegt: ja gut, dat plan ligt er nu zo lang, er is al zoveel in geïnvesteerd, dus laten we het nou maar gewoon doen. Ik heb meermalen meegemaakt dat de Eerste Kamer bepaalde herindelingsplannen tegenhield en dat ik dacht: nu gaat ze om. Maar dan ging het toch weer door. Vraag je waarom, dan zegt zo'n ambtenaar: er was niemand meer die echt protesteerde." et verzet is dus, ook in Noord-Holland, de laat. ste jaren grotendeels uitgebleven. Aan de andere kant zie je
'Hi
zeventig. De roep werd tot op het Binnenhof gehoord. Maar van uitstel kwam geen afstel. Sluipend drong Langedijk de Pancrasser gelederen binnen. Heel handig was de Haagse zet om de ambitieuze burgemeester van Sint Pancras te benoemen tot plaatsvervangend burgervader in Langedijk een positie die in 1984 vacant raakte. En de bevolking voerde geen actie meer. "Omdat 't toch niet helpt..." Of; "Omdat Langedijk altijd beter is dan Alkmaar..." Verandert er nu veel? In het dagelijks straatbeeld vooralsnog niet. Maar Sint Pancras was een zuinige, rijke gemeente die zich allerlei voorzieningen kon permitteren. Ook als er geld bij moest. Maar hoe lang houdt de - arme - gemeente Langedijk het Pancrasser zwembad, de Pancrasser sporthal, de Pancrasser bibliotheek open als daar - niet ongebruikelijk ~ geld bij moet? Hoe explosief zijn de nieuwbouwplannen? En, verdwijnt het gemeenschapsgevoel? De opkomst van Pancrassers bij de gemeenteraadsverkiezingen op 29 november was buitengemeen laag. Op 2 januari hing hier en daar een vlag halfstok en een bedroefde dorpeling schreef in het regionale dagblad: "Alles was al beklonken dus de strijd was zinloos." D
VU-MAGAZINE—MAART 1990
dat het verzet wat er is, beter is geworden. Tot 1980 was het altijd een beetje meewarig gedoe. De geit op het Binnenhof, dat soort dingen. Niet zo sterk natuurlijk. En als je dan ook nog doet alsof de kerk wordt afgebroken... (Vooral van de kant van klein-rechts is altijd fel geageerd, JV) Die blijft gewoon staan en het dorp blijft daar gewoon liggen. Alleen één wezenlijk element van het dorp neem je weg, namelijk het gemeentebestuur. En de mogelijkheid om je vertegenwoordigd te voelen in dat bestuur. Die neem je weg." In 1987 verscheen een in opdracht van Binnenlandse Zaken gemaakt rapport, 'De bestuurskracht van kleine gemeenten'. Wim Derksen leidde het onderzoek. De conclusie luidde: Kleine gemeenten hebben vaak voldoende bestuurskracht om zelfstandig voort te bestaan. Ze zijn niet kwetsbaarder dan grote gemeenten. Na drie jaar studie kwamen de onderzoekers - economen, juristen en bestuurskundigen - in navolging van het CDA tot de slotsom dat je gemeenten pas moet opheffen als de noodzaak keihard is aangetoond. Het onderzoek strekte zich uit over een groot aantal terreinen, van ruimtelijke ordening en nieuwbouw tot de uitvoering van sociale wetten en het onderhoud van openbaar groen. Kleine gemeenten bleken zeer goed in staat hun problemen op te lossen en doen het op een aantal terreinen zelfs beter, althans sneller, bijvoorbeeld op het gebied van sociale uitkeringen. Verder kwam naar voren dat colleges van B en W en gemeenteraden in kleine plaatsen meer invloed hebben op het beleid dan hun full time collega's in grotere gemeenten, waar ambtenaren meer invloed hebben en waar dus de democratie in het gedrang kan komen. Wim Derksen: "We toonden keihard aan dat bestuurskracht nauwelijks samenhangt met inwonertal. Bij het ministerie zeiden ze vervolgens: ja, het is wel zo dat kleine gemeenten goed kunnen functioneren, heel goed zelfs, maar in onvoorziene omstandigheden kunnen ze het niet. Kijk, als je zo discussieert, heb je altijd gelijk. Amsterdam kan onvoorziene omstandigheden ook niet eentweedrie oplossen. Neem de Stopera, waar de minister meteen al 9
Wim Derksen: 'We toonden keihard aan dat bestuurskracht nauwelijks samenhangt met inwonertal.' Foto Bram de Hollander
Het kersverse plaatsnaambord. Foto Bram de Hollander
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990
VU-Magazine | 484 Pagina's