VU Magazine 1990 - pagina 59
techniek niet automatisch tot succes leidt. Er zal voortdurend vernieuwd moeten worden. En flink aan de weg getimmerd. Aan de weg timmeren dóet het Nint; zeker op schrift. Ongaarne wil men er hier blijkbaar nog aan herinnerd worden dat 'Nint' de afkorting is van het veel te ouderwets klinkende 'Nationaal Instituut voor Nijverheid en Techniek'. Deze herkomst van de korte, tot de verbeelding sprekende benaming, is tenminste nergens terug te vinden; zelfs niet in het wervend bedoelde materiaal dat aan het loket wordt verstrekt. In een enkele folder blijkt zelfs de aanduiding 'Technologie-museum' op haar beurt alweer vervangen door het nog snellere Science Center. Het Nint is eigenlijk geen museum meer, leert het betreffende pamflet, maar een "kijk-, doe- en ontdekcentrum" dat, naast een vaste expositie over toegepaste wetenschap en techniek, ook tijdelijke tentoonstellingen, manifestaties en zelfs theatervoorstellingen - Science Frictions geheten - organiseert. Het aankweken van "een blijvende basisinteresse voor onze complexe technologie" bij jonge mensen - de filosofie achter dit wetenschapstheater blijkt in feite de leidende gedachte achter heel het Nint. Gauw maar eens rondkijken dus.
A
ls het aan mijn jeugdige begeleiders - Wouter (11) en Sophie (7) - ligt, laten we de afdehng 'basisprincipes van de natuurkunde' snel achter ons. Reuzeleuk natuurlijk, zo'n centrifuge waarin de rode vloeistof tegen de doorzichtige wanden opkruipt als het ding begint te draaien. Maar voor enige uitleg over theorie en nut van middelpuntvliedende krachten hebben ze nu écht geen tijd. Er moet immers ook nog worden getakeld, op tal van rode knoppen - liefst op zoveel mogelijk tegelijk - gedrukt en door een rood-groene bril drie-dimensionaal worden gekeken. En hoe het mogelijk is dat je dat betonblok zo maar heen en weer kunt laten zwaaien? Nou gewoon, door die magneet natuurlijk! Voor we het weten zijn we al aan de technologische toepassingen van al deze natuurkundige principes toe. In snel tempo nemen we gedrieën kennis van het procédé waarbij ijzererts VU-MAGAZINE—FEBRUARI 1990
tot staal en vervolgens tot allerhan- tjes doen, langs de sprekende comde nuttige voorwerpen wordt ge- puter die met zwaar Amerikaanse smeed. Zoals de automobiel die in tongval als opperste wijsheid "ik zeg het Nint de volle aandacht krijgt, maar zo, ik zeg maar niks" weet te mede dankzij ruime financiële steun debiteren, en langs het zaaltje waar van de firma Daf Trucks. Voor wat een mainframe met negen terminals hoort wat. Gedwee ondergaan we informatieverwerking per computer daarom de videopresentatie waarin demonstreert. Daarachter wacht de de superioriteit van de Daf-truckca- ruimte waar we, aan de hand van bines en de kwaliteit van hun diver- (alweer) computers en met behulp se laklagen in alle toonaarden wordt van diverse scenario's, de toekomst bezongen. "Perfection in protection", van Nederland te lijf mogen. Overigens zónder het een ieder naar de kijk eens aan! zin te kunnen maken: zetten wij op Aan sponsors heeft het Nint zichtde Veluwe bijvoorbeeld een leuke baar geen gebrek. Naast Daf Trucks fabriek neer, kijkt de industrieel onblijken ook Esso Chemie, Albert middellijk opgewekt en verschiet de Heijn en Kodak flink in de buidel te m\\\t\xfreak van kleur. Maar: "U hebben getast; en naar het zich laat mag minister blijven!" aanzien niet om niet. Maar laat ons niet op de zaken vooruit lopen. Heel genuanceerd dus, en nogal Want eerst moet nog het elektro- contrasterend met de opstelling die motorisch aangedreven paard in be- ons - geheel buiten adem - vervolweging gezet, het gebruik van hout, gens achter de klapdeuren overvalt. steen en kunststof in de bouw vluch- Een belt mini-vuilniszakken - kentig doorgenomen, en bezien wat er nelijk geproduceerd door het erbozoal onder het gemiddelde trottoir ven afgebeelde doorsnee-gezin aan buizen, kabels en leidingen be- gaat vergezeld van een tekst waarin de individuele bezoeker alle schuld graven ligt. krijgt van het naderend eind der tijVoor uitleg is geen tijd. Zelfs het den: "Het ligt aan U!" Ja zeg! En stellen van pedagogisch bedoelde meneer Esso dan?! vragen wordt als hinderlijk oponthoud beschouwd. Wat die benzinepomp van Esso op de afdehng cheom maar jongens, slaan we mie moet? "Nou, benzine is toch de afdeling energie lekker ook chemisch?", denkt Wouter. over! Snappen wij toch "Nee hoor, 't is gewoon voor die au- niet, die kernfusiereactor. En de uitto's van daarnet", betwetert Sophie. leg lijkt trouwens wel geheimschrift, Snel naar boven dan maar. nu de meeste plakletters van het bord gevallen zijn. Die sterk verp de bovenverdieping blijkt geelde panelen in de gang, over film de toon van de expositie en fotografie, houden we ook voor veranderd. Na het zware gezien. Meteen maar door naar de werk in staal, chemie en bouwvak, is experimenteerzaal dus: een dam nu de beurt aan high teek, met de bouwen in stromend water, reusachcomputer als onontkoombaar mid- tige zeepbellen scheppen, onze schaduwen achterlaten op de fluorescedelpunt. Eerst de spelonk bezocht, die Albert rende wand, in de oneindige spiegel Heijn heeft laten inrichten om de ra- kijken, ons een rad met zwarte stipzendsnelle ontwikkelingen in een pen voor ogen laten draaien. En na eeuw grootgrutten te belichten. Hier het blikje prik gaan we nog even krijgen belangstellenden het principe terug om een button te maken voor van de streepjeskode uitgelegd en op onze jassen; nemen we er ook wordt het computergestuurd dis- nog iets van mee, van dit middagje tribueren van de kruidenierswaren Nint!D uit de doeken gedaan. Er is een heuse kassa - mét streepjes-.$ca««er - en via beeldschermen kan men filiaal- Technologie-museum Nint, Tolstraat 129, Amsterdam. Geopend: maandag tot en met houdertje dan wel inkopertje spelen. vrijdag van 10 tot 17 uur, zaterdag en zondag ("Nee Sophie, je kiint geen sherry van 12 tot 17 uur. Toegangsprijzen: f 6,- en (kinderen t/m 13 jaar en 6 5 + ) f 4,-. Groepsuit Noorwegen importeren!") en georganiseerde rondleidingen zijn In looppas langs de inmiddels ver- bezoek mogelijk. In het Nint is bovendien een infortrouwd ogende microcomputers die matiecentrum voor studie & beroep (technirekenen, tekstverwerken, of spelle- sche en niet-technische) gevestigd.
K
O
13
I
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990
VU-Magazine | 484 Pagina's