VU Magazine 1990 - pagina 342
i
l'Kunstwerken hebben iets tijdloos en juist daardoor doen ze me j allerlei historische vragen stellen.' Prof dr. H.W. vanOs is sinds een jaar directeur van het Rijksmuseum
Ic IJV V dn \Jö on 1
>
a ^
1 1
1
'ö^ -H-^
^
^
1
1
(U T3
^ ^ De verandering is ^ ^ nog veel groter dan ^ ik had verwacht. Een universiteit is voor veel mensen een instrument om hun eigen wetenschappelijke doelstellingen te realiseren. Een museum heeft meer iets van devote yourself to a task, zeker als je bij een groot museum directeur bent. Dat gevoel heb ik op een universiteit nooit gehad. Daar heb je ook wel verplichtingen, maar in principe doe je toch watje leuk vindt. Daarom gedragen mensen zich aan een universiteit ook veel vaker als verwende kinderen dan in musea. Alsje vak toch al in de sfeer zit van 'doen wat je leuk vindt', is het uiterst heilzaam om in een museum te werken. Er wordt veel doelgerichter gewerkt naar iets wat ook communicatief is. Aan universiteiten heb je van dat eindeloze gepiezewiezel in fluppeltjes en gaatjes, waarvan je zegt: waar is dat nu in godsnaam voor nodig, anders dan dat iemand zijn hobby uitleeft? Ik heb altijd iets willen doen waarvan ook anderen vonden dat het gebeuren moest. T e hebt in de kunst1 geschiedenis van die %J interpretatieproblemen, die op een voltrekt overdreven manier worden uitgesponnen. Zodat je denkt: kom op jongens, nu 32
even enige common sensel Standpunten worden reuze uit elkaar getrokken. terwille van de persoonlijke profilering van geleerden. Het is ook niet de bedoeling datje het ergens over eens wordt, want dat gaat ten koste van je positie in zo'n debat. Ik ben zelf geen specialist in de Nederlandse kunstgeschiedenis, maar heb me vooral bezig gehouden met vroeg-Italiaanse en moderne kunst. Het heel erg snel identificeren van bepaalde methoden en die dan tegen elkaar in stelling brengen, ben ik niet gewend. In de Itahaanse kunstgeschiedenis gebeurt dat niet. Dat is een internationale business, veel meer dan de Nederlandse kunstgeschiedenis. Vroeger had je ook in Italië wel een scholenbegrip, maar dat ging veel meer over de baantjes, minder over methodische aspecten. Dat is wat mij betreft ook waar het redelijkerwijs beter over gaan kan: over de posities zelf. In Nederland is het ondoorzichtiger. Natuurlijk gaat het om posities, maar dat zeggen wij nooit. In Duitsland hebben ze het ook altijd over Wissenschaft. En ondertussen gaat het om een nieuwe generatie die ook hoogleraar moet worden. Dat kun je beter meteen zeggen, vind ik, dat maakt de discussie wat
ontspannener. In musea speelt dat veel minder. Op een gegeven ogenblik worden alle meningen in een catalogus naast elkaar gezet. Vaak zit er in iedere mening wel iets goeds. Doordat ze alemaal naast elkaar staan. eer je er op een afstandeijker manier mee om te
gaan en pas met je eigen verhaal te komen nadat je goed geïnformeerd bent. Het is erg leuk om dat nu mee te maken; moderatie als gevolg van doelgerichtheid. T k ben tegen veel ge1 schreven tekst bij vas-1-te opstelHngen, want ^
H^^HH^^^HB^^H^HH
BHHiH^^H
mnn|^^^H^H^^^^nnH ^KBÊ^^^^^^^^^^MKM
^^^I^^^^^^^^^^^H^H ^^^^^^^^^^^^^^^^m
^HH^^^^^^I ^^^^H ^^^H i ^ /'«''^ l l "mj^^jM^
^^^^•/^l^^^^
^J^BK^^^BMI^ -•TiaWiMIIIIBi
•^~-
JW
mm^9^^^^^mÊ
SSa5^^^^^y^^-^_ .j^.:. „."-^B
•^^^^Hs I^^^H ^^^H ^^^^^^•^•^^^^^^^^^H ^ ^ ^ H B ^^^H ^ ^ ^ H
^^^^^^^H^^^^^^^^^H ^^^^^^^^^^^^^^^^HH
^^^^K^^^^^^^^^^m
^^HHP^^^^^^^^^^^^M
J^^^J^^Êm
^H||^^9H^^^^^^^H ^^^H^^^^^^^^^^^^^B ^^^^^^^^^^^^^•^H ^^^^^^^^^^^^^^^^^^H ^^^^^^^^^^^^^^^^H
^^^^^^^^^^^^^^^^H VU-MAGAZINE—SEPTEMBER 1990
1
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990
VU-Magazine | 484 Pagina's