VU Magazine 1990 - pagina 96
congrescentrum in Managua afgehuurd om tweeduizend Nicaraguaanse protestanten uit te nodigen voor een ontmoeting. Na een kerkdienst kreeg iedereen de gelegenheid de president vragen te stellen. Zo wordt er bijvoorbeeld een verzoek ingediend om voortaan op de Sandinistische televisie tekenfilmpjes over de bijbel te vertonen. Een wat oudere vrouw vertelde Ortega dat de Heilige Geest haar in een visioen opgeroepen had hem om een nieuwe zender te vragen, bestemd voor het evangelicale radiostation. Uiterst vriendelijk stond de president de overwegend behoudende gelovigen te woord en deed waar mogelijk toezeggingen. Sixto Ulloa, die tijdens de bijeenkomst naast Daniel Ortega zat, verklaart achteraf: "Er komen tijdens zo'n vergadering de meest wonderlijke verzoeken binnen. Sommigen vergeten in hun en-
Sommigen vergeten in hun enthousiasme dat er in Nicaragua een scheiding tussen kerk en staat bestaat. thousiasme dat er in Nicaragua een scheiding tussen kerk en staat bestaat. We kunnen dus onmogelijk overal op ingaan. Maar het is, denk ik, logisch dat de Sandinisten erkennen dat veel armen hun heil bij de pinksterbeweging vinden en daar een aantal consequenties aan verbinden. Om een voorbeeld te noemen: het FSLN wil graag de minderbedeelden in Nicaragua helpen met het verstrekken van land, onderwijs en subsidies. Waarom zouden we de infrastructuur van de pentecostalen niet gebruiken, om die mensen te bereiken?"
A
fgaande op recente uitspraken van leiders uit de pinksterbeweging is de toenadering tot de Sandinisten een feit. Sommige pinkstergelovigen hebben nog steeds veel reserves jegens het marxistische karakter van het FSLN en ze zijn de spanningen uit de afgelopen jaren nog niet helemaal vergeten. Toch zullen veel pentecostalen in de jongste verkiezingen vóór het FSLN gestemd hebben. Op een 6
conferentie van conservatieve predikanten werd een oproep gedaan aan alle evangelicos om deel te nemen aan de verkiezingen, met als argument dat niet stemmen zou getuigen van slecht burgerschap. Bij de vorige verkiezingen, in 1984, is een groot deel van de pentecostalen thuisgebleven. In de afgelopen maanden zijn leiders van de pinksterbeweging het hele land door getrokken om hun ^ achterban op te roepen dit keer wèl te gaan stemmen. "We mogen niet alleen de katholieken laten bepalen wie over ons gaat regeren", was de zelfbewuste boodschap. In de voorbereiding van de pentecostalen op de verkiezingen hebben kerkleiders zorgvuldig nagelaten een stemadvies uit te brengen. Wel verklaarde een groep vooraanstaande predikanten eind vorig jaar dat "elke christen de opdracht heeft te stemmen op een partij die de vrede bevordert en garanties biedt voor eerlijke economische verhoudingen." Het FSLN wordt niet met name genoemd, maar de woordkeus doet wel erg denken aan het Sandinistische verkiezingsprogamma. Sixto Ulloa toont zich vlak voor de verkiezingen in ieder geval erg tevreden over de ontwikkelingen in de pinksterbeweging. "We hebben geen harde gegevens, maar onze inschatting is dat 90 procent van de pentecostalen voor de Sandinisten stemt. Slechts 5 procent kiest voor Violeta Chamorro, de presidentskandidate van de oppositie, en nog eens 5 procent blijft thuis." Het is op dit moment nog niet helemaal duidelijk of deze optimistische verwachtingen gerechtvaardigd zijn. In Nicaragua wordt geen onderzoek gedaan naar het uiteindelijke stemgedrag van de pentecostalen. Maar ook al heeft Ulloa gelijk, dan zou het nog niet terecht zijn om de Nicaraguaanse pentecostalen nu opeens als fanatieke Sandinisten te gaan zien. Veel pinkstergelovigen hebben niet uit ideologische, maar uit pragmatische motieven op het FSLN gestemd. Voor de pinksterbeweging is het belangrijk dat zij van een regering de ruimte krijgt om het eigen geloof te beleven en uit te dragen. De meeste pentecostalen zijn er van overtuigd dat het FSLN, na alle strubbelingen, sterker voor hun godsdienstvrijheid zal opkomen dan
andere politieke partijen. Deze overweging lijkt voor de pentecostalen genoeg reden om massaal op Daniel Ortega te stemmen.
T
ijdens de verkiezingscampagnes is duidelijk geworden dat men buiten het FSLN inderdaad veel minder gevoelig was voor de specifieke wensen van de evangelicos. Opmerkelijk is vooral de onverschillige houding van Violeta Chamorro, lijsttrekster van de Verenigde Oppositie. Zij heeft op geen enkele manier extra aandacht besteed aan de protestantse bevolkingsgroep. De koele relatie komt van twee kanten. Veel pentecostalen zien Violeta Chamorro als een exponent van de katholieke onverdraagzaamheid en vergelijken haar met Somoza. De ex-dictator onderhield zeer vriendschappelijke relaties met de katholieke kerk en probeerde de protestanten het leven zo zuur mogelijk te maken. Violeta Chamorro, zo is de verdenking van veel pinkster-gelovigen, wil deze lijn van Somoza voortzetten. In de verkiezingsstrijd heeft ze zich voortdurend gepresenteerd als een katholiek kandidate, die de hartelijke betrekkingen tussen (katholieke) kerk en staat weer wil herstellen. Zo is ze bijvoorbeeld verschillende keren op bezoek geweest bij kardinaal Obando y Bravo en is ze vorig jaar naar Rome gereisd om de pauselijke zegen over haar werk te vragen. Violeta Chamorro heeft, door openlijk uit te komen voor haar katholieke geloof, veel mensen uit de pinksterbeweging in de armen van de Sandinisten gedreven, althans tijdelijk. Na de verkiezingen zullen pentecostalen zich weer terugtrekken in de eigen kerkjes en doorgaan met zingen over het hiernamaals. Wèl geeft de keuze van de meeste pinkstergelovigen aan, dat ze inzien hoe belangrijk het is om in een land als Nicaragua deel te nemen aan de verkiezingen, en desnooods een stem uit te brengen op een marxistisch georiënteerde partij. Tenslotte moeten ook de pentecostalen het hunne bijdragen om ruimte te scheppen, opdat de Geest kan waaien waarheen Hij wil. D Hans Snoek studeerde theologie en is thans als docent werkzaam aan het Baptisten-seminarie in Managua, Nicaragua.
VU-MAGAZINE—MAART 1990
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990
VU-Magazine | 484 Pagina's