Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1990 - pagina 172

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1990 - pagina 172

4 minuten leestijd

Samenstelling: Johan de Koning

Real thing Kunnen Hollanders beter tekenen dan Italianen? Wie de tekeningen van Nederlandse kunstenaars uit de Gouden Eeuw vergelijkt met die van Italiaanse tijdgenoten, ziet dat Avercamp, Saenredam en Van Ostade veel nauwkeuriger te werk gingen dan Guernico of Cortona. De Hollanders besteedden meer aandacht aan details, werkten hun tekeningen beter uit en kleurden ze dikwijls zorgvuldig in. Maar de reden daarvoor Tekening van Rafael en van Van Ostade

:;5^^i-

38

was dat ze er dan bij verzamelaars een leuke prijs voor konden krijgen. De tekeningen van de ItaHanen waren doorgaans louter bedoeld als voorstudie. Opdat iedereen de verschillen zelf kan waarnemen, heeft het Haarlemse Teylers Museum uit eigen bezit een tentoonstelUng samengesteld van tekeningen, met onder andere Michelangelo, Rafael, Rembrandt en de reeds genoemde goden. De tentoonstelling was eerder te zien in New York en Chicago. Het duurt nog heel even voordat ze hier geopend wordt, maar het is raadzaam om nu reeds ergens tussen 19 mei en 8 juh een gaatje in de agenda open te houden, want zoals een recensent uit het land van de Coca Cola opmerkte: "Make no mistake: this show is the real thing."

Waar de rugpijn dan wel door wordt veroorzaakt? Vleeming denkt door wanverhouding in de spierspanning rond het gewricht. Door oefeningen kan deze worden opgeheven.

Dolfijn Een dolfijn praat als een computer, maar dan nog sneller. Hij produceert een uit losse 'clicks' bestaand sonarsignaal, met een snelheid van 10 tot 12 megabyte per minuut. Delftse electrotechnici zijn zeer geïnteresseerd in dit signaal, schrijft het universitaire voorhchtingsperiodiek Integraal. De electronicaindustrie kan volgens hen nog heel wat van dolfijnen leren.

Richels Gewrichtsvlakken behoren altijd glad te zijn, namen medici tot nu toe aan. Richels en groeven zijn uit den boze. Als je ze tegenkomt op röntgenfoto's van het sacro-illacale gewricht, dat zich onder in de rug bevindt en dat de schakel vormt tussen heihgbeen en bekken, zouden ze wel eens de oorzaak kunnen zijn van de rugklachten van de patiënt. Niet waar, meent de Rotterdamse anatoom Andry Vleeming, die kortgeleden promoveerde op een onderzoek naar het betreffende gewricht. Als je de röntgenfoto's vanuit de juiste hoek neemt, dan blijkt dat de richels mooi symmetrisch lopen en het gewricht stevigheid geven. Ze moeten dus niet als afwijking worden beschouwd.

Dolfijn: sneller dan computer.

Jan Kamminga toonde al eens aan dat dolfijnen het signaal niet alleen produren om via echo's de weg te vinden, maar ook om zich onderüng te verstaan. Nu ging hij op expeditie naar Zuid-Amerika om het signaal van kustdolfijnen en rivierdolfijnen met elkaar te vergelijken. Het signaal van de kustdolfijnen blijkt uit twee componenten te bestaan: een hoge en een lage toon, terwijl de rivierdolfijn aleen over de hoge toon beschikt. Kamminga vermoedt dat het laagtonige signaal vooral bestemd is voor de lange-afstandsnavigatie en de hoge tonen voor dichtbij. De rivier-

dolfijnen zijn de lage toon kwijtgeraakt omdat ze hem niet meer nodig hadden. Maar zeker is hij nog niet. Eerst moet het bandmateriaal nauwkeurig worden onderzocht. Met het blote oor kun je het geluid alleen opvangen als je de band zo'n acht tot tien keer versneld afdraait. Om signalen van elkaar te onderscheiden, moeten ze eerst in de computer worden opgeslagen. En gezien het hoge aantal megabytes heeft ook de computer aan de dolfijnen nog een harde dobber. -i

Geheim Werklozen worden ongaarne gestoord door telefoontjes. Zeker als het gaat om belangstellende ambtenaren van de sociale dienst. In de Rotterdamse wijk Het Nieuwe Westen heeft 45 procent van de langdurig werklozen inmiddels een geheim telefoonnummer. Elders in de Randstad, in wijken waar de arbeid eveneens dun gezaaid is, hggen de percentages tussen de 20 en de 30 procent. Het is een van de nieuwe ontwikkeUngen die de Leidse onderzoeker Godfried Engbersen noemt in zijn recente proefschrift. De titel is veelzeggend: 'Publieke bijstandsgeheimen'. Niet alleen de sociale dienst wordt door werklozen graag buiten de deur gehouden, ook voor anderen schermt men zich af. In sommige straten in Het Nieuwe Westen heeft niemand meer een naambordje op de deur. De economische revitalisering dreigt hier aan ieders deur voorbij te gaan. Niet alleen omdat er geen naambordje op prijkt, maar vooral omdat het de VU-MAGAZINE—APRIL 1990

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's

VU Magazine 1990 - pagina 172

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1990

VU-Magazine | 484 Pagina's