VU Magazine 1990 - pagina 181

4 -"'i^^"

'Soms blijkt dat achter een term als overspannenheid een ernstige depressie schuilgaat. Het zal niet de eerste keer zijn geweest dat hier een arts kwam die aan het dementeren was,' verteU directeur Frank van Artsen-Onderlinge.

.-srs=-""'""""*'^

IGNACESCHRETLEN

H

VU-MAGAZINE—MEI 1990

jerWaring

«sa»»

De dokter als patiënt

et gesprek, dat plaats heeft in het onlangs voor ruim drie miljoen gulden gebouwde kantoor aan de statige Koninginnegracht in Den Haag, eindigt met een signalering. Frank: "Wat mij wel eens beklemt, wanneer ik dossiers zie, is of een arts beseft hoe ingrijpend de beroepskeuze is voor later. In hoeverre wordt daar in de opleiding aandacht aan besteed? Als men kiest voor een loopbaan als huisarts en een praktijk heeft, dan is het vaak heel moeilijk om nog een weg terug of een andere weg te vinden. Hetzelfde geldt eigenlijk voor specialisten. Het blijkt dat in andere zelfstandige beroepen over het alge-

SseïsïS&r*..

•^erstsJb,er/chf

Geneeskundige

Volgens de Ierse schrijver en Nobelprijswinnaar George Bernard Shaw was het meest tragische ter wereld een zieke dokter. Wie is beter op de hoogte van de tragiek van een zieke arts dan de arts E.C.J. Frank (43), algemeen directeur van de Artsen-Onderlinge, waar circa elfduizend in Nederland werkzame artsen verzekerd zijn tegen wat bijna een eeuw geleden werd omschreven als "de geldelijke gevolgen van invaliditeit". Artsen melden zich gemiddeld minder vaak ziek dan andere mensen, maar zijn ze ook gezonder? Of hebben ze gewoon meer plezier in hun werk?

^

@

"'«/at. "-""ö,,

v>*

meen nog wel van baan kan worden veranderd. "Huisarts zijn is meer dan alleen spreekuur doen. Het is vierentwintig uur per dag met vrouw en kinderen klaarstaan voor patiënten. Sommige mensen zijn arts van nature en die kunnen dat bijna als vanzelfsprekend opbrengen, maar anderen hebben er moeite mee. We constateren soms dat iemand niet voor het juiste beroep heeft gekozen. Dat is zonde en ontzettend triest. Ik kan niet zeggen dat het om geweldige aantallen gaat, maar het komt herhaaldelijk voor dat we tegen een verzekerde moeten zeggen: u had een ander be-

roep moeten kiezen. Nu bent u vastgelopen!" De woorden komen uit de mond van een man, die zelf tien jaar lang een huisartspraktijk in ZeeuwsVlaanderen had en op zevenendertigjarige leeftijd een onbestemd gevoel kreeg bij de gedachte dat hij zo nog achtentwintig jaar zou moeten doorgaan. Frank: "Ik had de behoefte om een andere richting uit te gaan, niet zozeer uit onvrede met het vak, maar omdat ik mij afvroeg of ik patiënten wel kon bieden wat

3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen