VU Magazine 1991 - pagina 80

De prins der dichters Adriaan Roland Holst was het niet altijd met zijn even beroemde oom en tante eens. Toch blijkt uit de briefwissehng hun belangrijke invloed. De Holsten hielden niet van aanstellerij. JOHAN DE KONING

'Eenvoud, beste jongen!'

Het jungske in 1910: geen echte socialist.

Henriëtte Roland Holst-van der Schalk neemt de letterkundige opvoeding van haar twintigjarige neefje Adriaan ter hand: "Eenvoud, beste jongen, en geen woord neerschrijven dat we niet hebben gevoeld." Dat is volgens haar de les van de Tachtigers. Ze voegt er een nieuwe les aan toe: "nl. dat 't niet genoeg is onze stemmingen en gewaarwordingen eerlijk af te beelden om groote poëzie te maken, maar dat daartoe een levensinhoud, iets 26

groots en algemeens noodig is." Wat dat moge zijn? Haar neefje raadt het al. Henriëtte: "En daarin heb je volkomen gelijk: buiten het sociaHsme is er op dit oogenblik in de maatschappij niets groots, niets echts." Maar behoedzaam raadt ze hem aan eerst maar eens de belangrijke socialistische boeken te lezen. "De daad zal vanzelf wel komen, als je er rijp voor bent." Het idee dat hij mensen moet gaan

helpen, kan Jany - zoals de latere prins der dichters voor familie en vrienden heette - nog maar beter beter even van zich afzetten: "Jij bent het voorlopig zelf, die geholpen moet worden, in jou is door je bestaan als jong heertje, lid van een zatte en vadzige bourgeoisie, onderdrukt het beste menschelijke, het gevoel van eenheid met je medemenschen, wat het socialisme je terug moet geven en waartoe het je opvoeden moet." VU-MAGAZINE—FEBRUARI 1991

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen