VU Magazine 1991 - pagina 379

voor het miheu of voor invaliden. Het verhaal wordt opgeluisterd door scènes met een tweede komiek, Andre van Duin, maar duurt te lang om de kinderen te blijven boeien. Met schrille kreetjes testen ze de bijzondere akoestiek. Na afloop is de gids er weer. "Gaat u mee naar het Huis van de Toekomst", zegt ze. We komen in een demonstratieruimte. Daar bevinden zich de verschillende computers, die onder meer het klimaat regelen en bepalen wie wel en wie niet wordt binnengelaten. Er staat ook een wasmachine, waarin je slechts eens in de drie maanden waspoeder hoeft te stoppen, en er hangt een stofzuigerslang. De eigenlijke stofzuiger bevindt zich permanent in de kelder; de slang kun je in alle vertrekken aansluiten. Dan de woonkamer. Die is, anders dan je zou verwachten, niet lelijk of ongezelhg. Er is zelfs een open haard. In de schouw van dit schijnbare relict uit het verleden bevindt zich een modern communicatiecentrum, dat wil zeggen een drietal beeldschermen. Mooi zijn de zesenhalve meter hoge, doorzichtige draaipanelen, die de buitenwand vormen. De vloer is van diamantharde tegels, die geen spoor van slijtage vertonen. Terwijl er sinds de opening, twee jaar geleden, zeker 250.000 bezoekers overheen gingen. Nieuw is het rijtje tegels met richels, die zijn aangebracht omdat het huis dit jaar speciaal aandacht besteedt aan de blinden.

V

lakbij de woonkamer is de keuken. De muur ervan bestaat uit twee glasplaten, waartussen levende micro-organismen zijn aangebracht waar je nooit op uitgekeken raakt. De keuken heeft een gescheiden nat en droog gedeelte, kranen die je - heel hygiënisch - niet hoeft aan te raken, een andere kraan waar kokend water uit komt, kookplaten die op een magnetisch veld werken en een grote ronde voorraadkast, waaruit je de gewenste artikelen kunt halen door ze naar je toe te draaien. Als iets op is, ga dan voor je verpakking weggooit even met de lichtpen langs de streepjescode, dan onthoudt de computer dat. Er komt een dag dat de kruidenier, die de informatie VU-MAGAZINE—OKTOBER 1991

krijgt doorgeseind, vanzelf de voorraad komt aanvullen. "Alleen schoonmaken moet je zelf nog doen", zegt de gids. "Er zijn geen kaboutertjes." Toen de keuken klaar was, ging de schepper in het theehuis zitten om een biertje te drinken. Helaas kwam dat niet automatisch aanzeilen. "Dus heeft Chriet toen een transportlijn laten aanleggen", zegt de gids. Ze wijst de kinderen op de voordelen van het tijdens het buitenspelen alleen maar even naar moeder te hoeven roepen welke limonade ze in het mandje moet zetten. Kijkend langs de transportlijn, zie ik iets ouderwets in het trappenhuis staan: boeken. De gedachte dat dat wel computerhandleidingen zullen zijn, blijkt onjuist; er staat van alles. In een foldertje lees ik: "onze visie is dat het boek niet verdwijnt." De boekenkasten zijn draaibaar en van een krasbestendig materiaal. Hoe komt in hemelsnaam 'Living art' hierin terecht, het proefschrift van Graham Birtwistle over de Deense schilder Asger Jorn? Op de eerste verdieping is de badkamer, waarvan je het dak kunt openen door vanuit het bad een gil te geven. Ook is er een spiegel die niet kan beslaan. De kinderkamer heeft een lamp waar je tegen kunt praten {on, forward, of) en een computer die - zij het nauwelijks verstaanbaar - de krant voorleest. De ouderlijke slaapkamer heeft glazen wanden die je met afstandsbediening mat laat worden. De werkplek heeft een computer met brailletoetsen. "Dit is voor de blinden!" roept de gids om de wegdwalende kinderen bijeen te lokken. Het grootste wonder is echter de wc zonder toiletpapier. Na gebruik worden de billen krachtig besproeid en vervolgens geföhnd. Althans, naar verluidt, want een hekje maakt het onmogelijk de proef op de som te nemen.

W

e zijn aan het eind van de rondleiding gekomen. De gids komt naar me toe en vraagt of ik een verhaaltje schrijf. Ze heeft me driftig aantekeningen zien maken en beloont mijn ijver door me ook de VIP-room te laten zien, op de bovenste verdieping. Het is een luxe vergaderzaal waar de 'participanten', ofwel sponsors, hun

bijeenkomsten hebben. Van hieruit zijn de zonnepanelen goed te zien. En de enorme trechter waarin regenwater wordt opgevangen dat onder andere wordt gebruikt om de wc door te spoelen. Ze vertelt dat er de laatste tijd steeds meer bezoekers uit Oostbloklanden komen, zoals Polen, die haar jammer genoeg niet kunnen verstaan. Het Huis van de Toekomst is, zegt ze, geen modelhuis, het laat alleen mogelijkheden zien. Alles wat er in huis is, is ook in werkelijkheid verkrijgbaar, maar helaas is het omgekeerde niet het geval. Draadloze telefoons, daar kun je niet aan beginnen, want die ben je zo kwijt. Ook al is de beveihging hier optimaal. De belangrijkste noviteiten heb ik nu wel gezien, maar de garage nog niet. De gids legt uit hoe ik er kom. Helaas kun je er niet in. Door een raam zie ik de Volkswagen met de elektromotor en op het dak liggen de zonnepanelen die voor miüeuvriendelijke energie zorgen. Veel uitgelegd wordt er niet, net zomin als in het huis zelf. Misschien lijkt het vooral daarom minder op het huis van een profeet dan dat van een snuijesfanaat.

B

ang dat ik toch iets belangrijks over het hoofd heb gezien, loop ik nog even naar binnen. Eén van computers in de demonstratieruimte kun je bedienen door het beeldscherm aan te raken. Er is een programma voor het verlaten van het huis. Ik bekijk de checklist: 1. Geschoren? 2. Bed opgemaakt? 3. Huisgenoten een kus gegeven? 4. Huisdieren te eten gegeven? Lieve schat, ik had me speciaal voor jou zo glad mogelijk geschoren, maar nu vergat ik je toch bijna een kus te geven. Gelukkig hebben we een slimme computer. Geef jij de micro-organismen te eten, of hebben we dat twee maanden terug nog gedaan? O ja, ik heb de slaapkamerwand mat gelaten, dan trekken we vanavond het bed wel glad.D Autotron/Huis van de Toekomst, Graafsebaan 133, Rosmalen (met de bus bereikbaar vanuit Den Bosch). Geopend: dagelijks van 10.00 tot 17.00 uur, in juli en augustus tot 18.00 uur. Toegang f14,50, kinderen en 65-plussers fll,50. Na 1 november gereduceerd tarief.

17

^Ki

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen