VU Magazine 1991 - pagina 105

betalen. Alle tijdschriften zijn nu in Rusland verkrijgbaar, maar de nieuwe informatie moet betaald worden met harde dollars. Om dezelfde reden wil de Academie ook gaan samenwerken met buitenlandse uitgevers. Een van de grootste uitgevers van wetenschappelijke boeken en tijdschriften (Elsevier Science Publishers) wil binnenkort een vestiging openen in Moskou. De uitwisseling van informatie gaat echter nog steeds erg traag. Een brief uit het buitenland is niet zelden een maand onderweg. De computernetwerken, waarmee Westerse wetenschappers gegevens naar hun collega's zenden, zijn nog nauwelijks doorgedrongen. Wel is een grote Amerikaanse firma begonnen met het aanleggen van snelle computerverbindingen met een knooppunt in Wenen. Hongarije en Tsjechoslowakije profiteren daar al van, maar Rusland blijft voorlopig nog verstoken van elektronische gegevensuitwisseling. Maar het begin is er. De isolatie van Russische wetenschappers wordt geleidelijk doorbroken. Het zal het wetenschappelijk bedrijf meer beïnvloeden dan de experimenten met democratie en project-beoordeling. Het belangrijkste bezwaar tegen het Russische onderzoeksysteem blijft echter onverminderd overeind. Nog steeds blijven wetenschappers hun hele leven op hetzelfde instituut, vastgepind op hetzelfde onderzoek. Bij gebrek aan verandering en nieuwe uitdagingen zijn oudere onderzoekers weinig produktief meer. Toestroom van verfrissende ideeën van medewerkers van andere instituten wordt node gemist. Het systeem houdt zichzelf in stand, doordat degenen die over een instituut beslissen, daar zelf uit voortkomen. Men zal op die manier niet snel een geheel nieuw wetenschappelijk terrein betreden. De nadruk op toepasbare resultaten en de toestroom van Westerse informatie zal de onderzoekers misschien beter wakker houden dan voorheen, maar het blijft een hachelijke onderneming om wetenschap te bedrijven in een land dat afstevent op een economische ineenstorting. Het is onder deze omstandigheden opmerkelijk dat Rusland toch in zoveel wetenschappelijke gebieden aan de top staat. D VU-MAGAZINE—MAART 1991

E

r zijn nu, begin 1991, acht miljoen volwassenen met het aidsvirus besmet. We kennen hen beter als sero-positieven. Dat wil zeggen dat de reactie in het serum van hun bloed op antistoffen tegen het HlV-virus positief is, als teken van besmetting. Het zijn gewoon gezonde mensen, zonder klachten. De meesten van hen weten niet eens dat ze besmet zijn; ze zijn energiek, voelen zich prima, werken hard, vrijen en krijgen kinderen. Bijna de helft van hen, dhe van de acht miljoen, zijn vrouwen, verreweg allemaal jong en in de geslachtsrijpe leeftijd. Het kan tien tot vijftien jaren duren voordat ze een of andere vorm van aids krijgen; dat gebeurt als de symptoomloze HlV-infectie een immuniteitsverlaging veroorzaakt. Daardoor kunnen opportunistische infecties of de Kaposiekanker toeslaan, wat we aids noemen. (Acquired Immuno Depression Syndrome). Er is een kans van twintig tot vijfenveertig procent dat vrouwen tijdens een zwangerschap de besmetting aan hun kinderen overdragen. Mede omdat ze, zoals gezegd, vaak niet weten dat ze seropositief zijn en omdat de HlV-besmetting de vruchtbaarheid niet beïnvloedt, is er een grote kans dat ze het HlV-virus aan verschillende van hun kinderen overdragen. Pas later krijgt de jonge moeder aids waaraan ze overlijdt. Een van haar drie kinderen is dan seropositief en zal dus binnen tien a vijftien jaar ook aids krijgen (of is er al aan overleden). Waarom, in de lieve vrede, dit alweer ter sprake brengen? Het antwoord: Omdat het precies zo gaat als we in onze meest pessimistische prognoses amper dorsten te denken. De besmetting onder vrouwen

gaat snel; binnen tien jaar zullen er evenveel vrouwen als mannen aan aids sterven. In de jaren negentig zullen minstens anderhalf miljoen, misschien wel drie miljoen, jonge vrouwen aan AIDS sterven. Het gevolg van deze ramp is, dat er over tien

er in die gevallen vaak wondjes zijn, waardoor de HlV-infectie optreedt. Naast de vele 'straatkinderen' op de wereld, komen er in het komende decennium nog eens tien miljoen aids-wezen bij. Wat moeten we met ze aan? De WHO raadt aan

Aidswezen DE JONG

jaar minstens tien miljoen extra wezen zullen zijn. Hun ouders zijn gestorven aan de nieuwe ziekte. Ze hebben meestal, gelukkig maar, geen weet van hun broertjes of zusjes die er aan stierven, omdat ze in de baarmoeder of tijdens de bevalling geïnfecteerd werden. Ze hebben er ook geen weet van hoe het er met henzelf voorstaat. Laten we de feiten van de aids-epidemie maar weer op een rijtje zetten. Er zijn verschillende patronen; hierboven gaat het om het patroon Athka-ten-Zuiden-van-de-Sahara, dat sinds kort ook hier en daar in Latijns Amerika gezien wordt. De verspreiding is hoofdzakelijk heteroseksueel, dus via vaginale coïtus. Het gaat sinds tien a vijftien jaar om een explosieve epidemie, in de steden zowel als op het platteland. Als een van de partners seropositief is, wordt bij vaginaal seksueel contact op een besmettingskans van een op vijfhonderd gerekend; dat is dus zeldzaam. De kans op een HlV-infectie is echter tien a twintig maal zo groot als er gelijktijdig een andere geslachtsziekte bestaat. Het is duidelijk dat

hen vooral zorgvuldig te vaccineren tegen de gewone kinderziektes, zoals difterie, kinkhoest, mazelen, tetanus, kinderverlamming en tuberculose, want als de immunodepressie toeslaat hebben ze weinig kans. Dus goed voor ze zorgen; verder niets? Naast dit probleem is het uitvallen van de vrouw In de maatschappij en in de familie een ramp van nietmeetbare omvang. In het kader van de fundamentele rechten van de mens zou daarom voor elke vrouw onvoorwaardelijk het recht op een goede anticonceptie voor haarzelf en een veilig condoom voor haar vrijer(s) moeten gelden. Wellicht Is te overwegen om een Greenpeace- of Amnestyachtige organisatie op te hchten ter bescherming van dit recht; mannen zijn daar ten minste gevoelig voor. Anders zitten we over tien jaar met een nog droeveriger en dramatischer column.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen