VU Magazine 1991 - pagina 60
wen voor ik echt inzag hoe rolbevestigend mijn boek was." Toen kwam er dan ook, in 1976, een van al het seksisme gezuiverde nieuwe versie van 'Baby- en kinderverzorging' op de markt. De paragraaf over het probleem van de jongen die verlegen of meisjesachtig is, blijkt bijvoorbeeld vervangen door een paragraaf waarin verlegenheid als niet seksegebonden verschijnsel wordt behandeld. Vervangen is de zin: "Als een man verliefd kan zijn op zijn nieuwe auto en een vrouw op een bontjas, is het begrijpelijk dat de eerste baby hen maanden lang volledig in beslag neemt." Nu staat er: heel wat te gruwelen. Er staat bij- "Als volwassenen al verliefd kunnen voorbeeld: "Een vader moet af en zijn op een nieuwe auto..." Om het toe tegen zijn dochter zeggen dat hij goed te maken met de meisjes lost haar jurk of haar kapsel mooi vindt, Spock in deze nieuwe versie het taalof dat ze lekkere koekjes heeft ge- probleem 'hij of zij' op, door de bakken. Zo krijgt ze vertrouwen in baby altijd 'zij' te noemen. "Wees niet bang haar op een ongebruikelijzichzelf als meisje en vrouw." ke tijd te voeden, wanneer u denkt dat ze echt honger heeft." reselijk vond Spock het dat In de Verenigde Staten is er in de jahij, toen de vrouwenbeweren zestig, vanuit een bepaalde ging opkwam, ineens overlahoek, veel kritiek gekomen op de den werd met kritiek van vrouwen. methode Spock. Dat kwam vooral Altijd had hij gedacht dat hij de doordat Spock in die tijd politiek grote vriend, steun en toeverlaat van actief werd, hij protesteerde tegen de de vrouwen was, en nu werd hij afVietnam-oorlog en de wapenwedgeschilderd als hun vijand! Toen hij loop. Onder rechtse Amerikanen in 1972 op een pohtieke bijeenkomst groeide de mening dat Spocks tolesprak, viel Gloria Steinem hem aan rante opvoedingsmethode een geneop zijn seksisme: "Dokter Spock, u ratie van asocialen en zachte eitjes bent net zo'n grote vrouwenonder- had gekweekt. "Die langharige hipdrukker als Freud!" Spock wist niets pies die protesteren tegen de Vietterug te zeggen. Hij schrijft: "Het is nam-oorlog, dat zijn typische protekenend voor hoe seksistisch ik dukten van de methode Spock", ^as, dat ik drie jaar lang heb moe- schreven conservatieve kranten in de ten discussiëren met geduldige vrou- jaren zestig. Ouders van drugsverslaafden gaven de schuld aan Spock, die de moeders heeft geleerd altijd toe te geven aan de grillen van hun kindertjes. ging kopen, was ik ontdaan - dat hoorde toch niet!", schrijft hij beschaamd in de nieuwste editie. Voor wie een hekel heeft aan seksisme, valt in de eerste editie, uit 1946,
Een uitgever vroeg Spock een boek voor ouders te schrijven. Het hoefde niet héél goed te zijn, want het zou maar 35 cent gaan kosten. PlBs liïï
boeken van Penelope Leach, Hugh Jolly en Thomas Gordon staat ook dat je moet ingaan op de behoeften van je kind. Sterker nog, mocht je van Spock je baby nog wel eens gewoon laten brullen als je er genoeg van had, van Leach moet je 'haar' altijd troosten: "ze huilt niet voor niets". Ook als het gaat over kinderen die bij hun ouders in bed willen slapen, is Spock strenger dan Leach. "Laat uw kind nooit bij u in bed slapen", waarschuwt Spock. Leach zegt dat je moet kiezen: of je laat je kind gezelUg bij je slapen of je brengt haar altijd terug. Als je maar
V
te
* , I i Dr. Frans Hubbard: 'Mijn proefschrift is een rehabilitatie van Foto Peter Wolters - AVC/VU
I
n zijn autobiografie verzet Spock zich heftig tegen de kritiek dat hij een veel te zachte, toegevende opvoeding zou prediken. "Ik heb altijd gezegd dat ouders hun kinderen met respect moeten behandelen, maar ook dat zij respect van hun kinderen moeten vragen", schrijft hij. De kritiek op Spock in Amerika is niet zo wijdverbreid dat moderne opvoedingsboeken weer een strenge opvoeding vol discipline en het breken van willetjes prediken. Integendeel, in de populaire opvoedings-
niet de ene keer toegeeft en de andere keer weigert. Moderne boeken en tijdschriften over opvoeding baseren hun advies over huilen op een Amerikaans onderzoek uit 1972, van Sylvia Bell en Mary Ainsworth. Na dat onderzoek werd Spocks advies 'je hoeft baby's niet altijd te laten huilen' aangescherpt tot 'je mag baby's nooit laten huilen'. Huilende baby's moet je eten geven of troosten, dan gaan ze zich veihg voelen en op den duur steeds minder huilen, meenden Bell en Ainsworth. Hun ideeën vonden erkenning in brede kringen van opvoedingsdeskundigen en -adviseurs. Controversieel was daarom een onderzoek waarop de Nederlandse peVU-MAGAZINE—FEBRUARI 1991
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991
VU-Magazine | 500 Pagina's