VU Magazine 1991 - pagina 59

durfde nooit iets te doen wat zij verboden had en was heel bang voor haar oordeel. Als jongetje van tien wist Spock al dat hij kinderarts wilde worden, want hij was graag in de weer met de luiers enflesjesvan zijn kleine broertjes en zusjes. In New York begon Spock zijn praktijk als kinderarts. Het viel hem op dat veel moeders bij hem kwamen met vragen over de dagelijkse zorg voor hun kinderen. Als arts wist hij daarover eigenlijk niets te zeggen. Wat moet ik toch met dat kind dat de hele tijd op zijn duim zuigt?, vroegen vele moeders. En: Hoe moet ik mijn kind zindelijk maken? Spock wist het niet. Hij schoolde zich bij in kinderpsychologie. Zo leerde hij meer over kinderen, maar het meest leerde hij in zijn praktijk, van moeders en baby's. Aan alle moeders die hij adviezen gaf vroeg hij hoe ze gewerkt hadden; zo corrigeerde hij zijn ideeën voortdurend.

Z

eg Ben, waarom interesseer jij je voor duimzuigen?, vroeg op een dag een collega kinderarts geheel perplex aan dokter Spock. "Mijn collega's interesseerden zich alleen voor 'interessante' ziektegevallen", schrijft Spock in zijn autobiografie, "maar mij boeiden de alledaagse problemen het meest, omdat die dingen de ouders ook zo bezighielden." Een uitgever vroeg Spock een boek voor ouders te schrijven. Het hoefde niet héél goed te zijn, want het zou maar 35 cent gaan kosten. Zo ontstond 'Baby- en kinderverzorging'. Het boek was supermodern. Vroeger moest een baby strikt om de vier uur gevoed worden; van Spock mocht je hem eten geven als hij huilVU-MAGAZiNE—FEBRUARI 1991

de. Volgens de ouderwetse methode kon je niet vroeg genoeg beginnen je kind op de po te zetten; Spock zei: Dat heeft pas nut als hij een jaar of twee is. Je mag je kind best knuffelen en troosten als het huilt, dat is juist goed voor hem, schreef Spock. En als het iets niet lust, moet je hem niet verplichten dat te eten. Als een kind masturbeerde mocht je dat van Spock niet bestraff'en of afkeuren. Spock was erg bevreesd voor wat zijn moeder van het boek zou vinden. Dat viel mee. Benny, ik geloof dat het een verstandig boek is, zei ze. Volgens de pedagoge Lea Dasberg is Spocks boek zo'n enorm succes geworden omdat de generatie ouders van vlak na de Tweede Wereldoorlog heel onzeker was. "In een wereld waarin alle idealen en waarden, politieke zowel als religieuze, misleiding leken te zijn geweest, klampte men zich wanhopig vast aan de lei-

ding van Papa Spock", schrijft Dasberg in 'Grootbrengen door kleinhouden'. Spock zelf zegt dat zijn boek een bestseller werd omdat hij de ouders nooit dwingend allerlei methodes voorschreef. Spock besefte dat veel ouders onzeker waren en hij probeerde ze te leren op hun intuïtie te vertrouwen. "U weet meer dan u zelf denkt", luidt de eerste zin van Spocks boek en volgens de dokter zelf sprak juist die zin veel mensen aan. Bescheiden vertelt Spock in zijn memoires dat zijn boek ook een superbestseller werd dankzij een televisieprogramma. In de Amerikaanse show I love Lucy uit het begin van de jaren vijftig zei de hoofdpersoon

altijd als ze zich afvroeg hoe ze haar kind moest aanpakken: ''Well, let's see what Spock says'\ Nooit bespotte Lucy zijn adviezen, schrijft Spock tevreden, en zo droeg de serie bij aan de populariteit van het boek.

In de eerste helft van deze eeuw mocht je als ouders je kinderen vooral niet verwennen. Dat was een groot gevaar dat altijd op de loer lag.

S

pock werd geboren in 1903. Zijn autobiografie heet 'Spock on Spock, A memoir of growing up with the century'. Hij heeft zijn levensverhaal opgeschreven, omdat hij niet alleen als Papa Spock de geschiedenis in wilde gaan, maar ook als de politieke activist die hij daarnaast was. Hij vreesde dat een biograaf na zijn dood dit gedeelte van zijn leven zou verdonkeremanen. Daarom schrijft hij in zijn au- Net als de inhoud, tobiografie uitgebreid en behoorlijk werden de plaatjes Dorothea Fox in trots over zijn belevenissen als de- van Spocks boek monstrant en vredesactivist. Toch aangepast aan de zijn deze passages niet het interes- tijdgee t, zonder te santste deel van de memoires. Het wezenlijk veranderen. In 1985 meest lezenswaardig is het boek heeft moeder nog waar Spock vertelt hoe zijn ideeën steeds een pan in hand, maar ze over kinderverzorging zijn gegroeid haar draagt nu wel een en hoe ze zijn veranderd sinds de broek. eerste druk van 'Baby en kinderverzorging'. Zelfkritiek heeft Spock zeker. Hij vertelt bijvoorbeeld dat zijn eerste eigen kind bij de geboorte niet levensvatbaar was. Net als de vader van Romeo in de film van Rita Horst, vond Spock dat hij en zijn vrouw Jane moesten proberen om die verdrietige ervaring ogenblikkelijk te vergeten. Gewoon doorgaan alsof er niets gebeurd is, dat leek hem het verstandigste en moedigste in zo'n situatie. "Nu geloof ik," schrijft Spock, "dat die houding in alle opzichten fout was." Zijn boek was rolbevestigend, maar het heeft Spock veel moeite en tijd gekost om dat in te zien. "Toen één van mijn zoons, drie jaar oud, om een pop vroeg en mijn vrouw Jane het erover had dat zij die voor hem 5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen