VU Magazine 1991 - pagina 180

Samenstelling: Gert J. Peelen en Johan de Koning

Awater Er is in ons taalgebied nauwelijks een vers te noemen dat meer letterkundige exegeten aan het werk heeft gezet, dan NijhofTs lange gedicht Awater. Wat was nu eigenlijk de boodschap? Was er eigenlijk wel een boodschap? En wat bedoelde Nijhofïnu precies toen hij die veelgeciteerde, raadselachtige dichtregel - "Lees maar, er staat niet wat er staat" neerschreef? Consensus is er eigenlijk aUeen over de gedachte dat Awater en de ik-figuur beide afsplitsingen zijn van de dichter, en dat deze het gedicht onder invloed van het overlijden van zijn broer heeft geschreven. Aan de bladzijden die in de loop der jaren al aan Awater zijn gewijd (een veelvoud van de pagina's die het betreffende gedicht beslaat) heeft J.J.M. Bakker er nu nog een stuk of wat toegevoegd. Bakker, emeritus-hoogleraar toegepaste en algemene taalwetenschap van de Technische Universiteit te Eindhoven, ging op zoek naar onder meer de lokatie die model heeft gestaan voor het kantoorgebouw waarvan in het gedicht sprake is. In het januarinummer van De Gids doet hij er verslag van, en ont38

hult dat dit 'De Utrecht' moet zijn geweest; het pand van een voormalige levensverzekeringsmaatschappij, dat voor de bouw van Hoog Catharijne het veld moest ruimen. Voor kenners en liefhebbers van Nijhoff brengt Bakker ongetwijfeld een aantal nieuwe gezichtspunten boven water. De slangen koper (trapleuningen), de groene lampen, en de droge distel vallen plotsklaps op hun plaats. Jammer dat Bakkers artikel de suggestie wekt dat het raadsel nu definitief is opgelost. Dat we nu weten dat die distel een ornament was van de trap in de hal, neemt niet weg dat het dubbelzinnige beeld dat de dichter ermee wilde oproepen, blijft. Poëzie is ten slotte geen cryptogram.

onderzoek, maar evenzeer voor dat naar de samenstelling van ruwvoeders. Voedselopname gaat gepaard met zuurstofverbruik dat schade berokkent aan de celstructuren. En deze schade leidt tot verlies aan vitaliteit. Met andere woorden: het verouderingsproces wordt gestimuleerd wanneer de balans tussen de kosten en baten van de voerderopname uit het oog wordt verloren. Hoewel ze niet bepaald die indruk maken, blijken runderen en andere herkauwers daar heel shm mee om te springen. Voederproeven geven aan dat ze voortdurend uit zijn op een zo hoog mogelijk rendement. De uitdrukking 'Zo dom als het achtereind van een rund' kan, gezien de weloverwogen wijze waarop de voorkant van het beest het voedsel selecteert, dus niet langer worden gebruikt.

Niet dom Ook altijd gedacht dat de manier waarop een koe, in een wei vol mals gras, haar nek riskeert door, onder het prikkeldraad door, dat ene schaarse sprietje te bereiken, het bewijs was van de domheid van het beest? Het blijkt een misvatting. Recent Wagenings onderzoek leert dat herkauwers behoorlijk kieskeurig zijn en - woordgrapje van de voorlichter van deze wetenschappelijke instelling (w)eten wat goed voor ze is. Jan Ketelaars en Bert Tolkamp, die op de resultaten van hun onderzoek gezamenlijk promoveerden, ontdekten dat herkauwers bij hun voedselkeuze een afweging maken van baten (de winst aan netto-energie) en kosten (het verlies aan vitaliteit). Het is een ontdekking die vrucht kan afwerpen voor fundamenteel fysiologisch

moraal hun heil buiten de kerk te zoeken. Daarmee onstond een gat in de markt, waar de leiders van de evangelische organisatie adequaat op inspeelden. Hun aanbod bestond uit een orthodoxprotestants geloof en een traditionele moraal. Met dit produkt kon men opnieuw zin aan het leven geven en de afnemers kregen een intensief gemeenschapsleven op de koop toe. Op de resultaten van deze economische benadering promoveerde Vellenga onlangs aan de Vrije Universiteit. Er blijkt ook uit dat er grenzen aan de groei zijn. Op een gegeven ogenbhk komen er geen nieuwe ontkerkelijkten meer bij en verwij nt dus het aanbod. Of was het de vraag? Het blijft een moeilijke kwestie.

Straf Heilsmarkt Hoe verklaar je de recente groei van de evangelische beweging? Godsdienstsocioloog Sipco Vellenga meende dat dit moet gebeuren vanuit een marktbenadering. Hij deed naast een literatuurstudie - empirisch onderzoek bij Youth for Christ, de Navigators, het Instituut voor Evangelisatie en Jeugd met een Opdracht. Wat bleek? De meeste leden zijn van protestantse herkomst. Dit bracht hem tot de theorie dat de groei van de beweging is "te danken" (het woord is van Vellenga) aan de gelijkopgaande ontkerkelijking. Met name orthodoxe protestanten, maar ook anderen, begonnen in een tijd van hberaHsering van de

Wie nog geen 12 jaar oud is, kan niet strafrechtelijk worden vervolgd. In misdrijf en vergrijp, gepleegd door kinderen tussen de 12 en 18 jaar, voorziet tot op heden het jeugdstrafrecht. Maar vooral met die ondergrens van 12 jaar is niet iedereen gelukkig. Zoals Menke Bol, een juriste/psychologe en als onderzoekster werkzaam bij het Ministerie van Justitie, die onlangs aan de Vrije Universiteit promoveerde op een proefschrift, getiteld 'Leeftijdsgrenzen in het strafrecht bezien vanuit de ontwikkelingspsychologie'. Besef van maatschappelijke verantwoordelijkheid, meent mevrouw Bol, begint niet pas op 12-jarige leeftijd. Daarom moet volgens haar de rechter (en dus niet de wetgever, zoals VU-MAGAZINE—APRIL 1991

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen