VU Magazine 1991 - pagina 66

wamfm^im>m'f^

Het Utrechts Universiteitsmuseum barst bijna uit zijn voegen. En daar zitten nu eenmaal geen scharnieren. JOHAN DE KONING Er klinken kreten van afschuw op. Ze worden veroorzaakt door de succesvolle tentoonsteüing over geur. Als je die binnenloopt ruik je eerst de frisse geur van toiletreiniger, maar daarna volgen minder welriekende luchtjes. De bezoeker loopt door een nagebouwd negentiendeeeuws steegje en door blokjes omhoog te schuiven komt hij te weten Foto JacP. Stolp hoe het vroeger bij de leerlooier Utrechts Universiteitsmuseum rook, of rond de poepdoos, of in het 12

ziekenhuis. Niet lekker dus. Daarna geeft een tekst aan de wand de belangrijkste data in de geschiedenis van de geur. Omstreeks 1100 v.Chr. ontdekte men in Egypte hoe je parfum moet bereiden, in 1913 liet Proust zijn hoofdfiguur aan een koekje ruiken en in 1984 werd de Geur Identificatie Test Utrecht ontworpen. In een vitrine liggen enkele olfactometers. Dit eenvoudige apparaat

werd in 1887 uitgevonden door de Utrechtse hoogleraar Zwaardemaker, om het reukvermogen betrouwbaar te kunnen testen. In een buisje zit een bepaalde geurstof. Door het buisje te verlengen, voeg je er meer lucht aan toe en wordt de geur minder sterk. Breng naast het buisje een meetlatje aan en je hebt een olfactometer. De verdere tentoonstelling geeft een boeiende indruk van de betekenis VU-MAGAZINE—FEBRUARI 1991

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen