VU Magazine 1991 - pagina 376
steeds meer mensen. Na luttele jaren is dat intens gewenste schepseltje veranderd in een lastpak die koste wat het kost onder de duim gehouden moet worden. Leach daarentegen benadrukt in ieder hoofdstuk dat je plezier moet hebben in je kind. Zij legt uit waarom dat kind soms gedrag vertoont dat lastig voor de ouders is. 'Genieten van een baby die kan kruipen of lopen', dat is een typerende titel van een paragraaf uit haar boek 'Baby en Kind'. Dat boek is op het moment het meest verkochte boek over kinderverzorging.
K
Illustratie Aad .Meijer
Foto Harry .Meijer HH
walijk aan het boekje 'Regels en gezag' is dat alles draait om macht en gehoorzaamheid. Herbert adviseert een paar keer het kind als volgt te prijzen; "Ik vind het fijn als je doet wat ik zeg." Gehoorzaamheid, dat is de deugd die beloond moet worden. Het doel van opvoeden hoort echter niet te zijn dat kinderen leren blindelings te gehoorzamen aan diegene die de baas is. Een doel zou moeten zijn dat een kind leert rekening te houden met de gevoelens en de wensen van anderen, en leert om prettig met zichzelf en met anderen om te gaan. Hèt adviesboek waarin zo'n soort opvoeding gepropageerd wordt, is 'Luisteren naar kinderen' van Thomas Gordon. Weer zo'n soft boek, uit 1966. Gordon leert ouders drie technieken om met kinderen om te gaan: actief luisteren, het uiten van ik-boodschappen en onderhandelen. Zijn methode is zeer populair geworden; ook nu nog kun je overal in Nederland een Gordon-cursus 'Effectiefouderschap' volgen. Als een kind van school komt met de mededeling: "Ik ben eruit gestuurd", moet de ouder niet gaan preken "Daar zal je het dan wel zelf naar gemaakt hebben". De ouder moet actief luisteren. "Vond je dat erg vervelend?" Het kind gaat dan vertellen wat er gebeurd is en hoe hij dat vond. Als hij zijn gevoelens maar kan uiten, komt hij zelf wel tot een oplossing voor zijn probleem. De ouder mag die oplossing nooit aandragen. De voorbeelden die Gordon geeft van dialogen tussen een kind en een actief luisterende 14
ouder klinken enigszins zoetsappig, maar iedere volwassene weet hoe goed het werkt als iemand 'actief luistert. En hoe irritant het is als die ander meteen allerlei adviezen geeft. Voor kinderen geldt precies hetzelfde, zegt Gordon. Als een kind met zijn schoenen op de nieuwe bank danst, moet de moeder een ik-boodschap uitzenden. "Ik vind het niet leuk als onze nieuwe bank meteen vies wordt." Het kind leert zo om rekening te houden met andermans gevoelens. Een vergelijking met 'Regels en gezag' laat zien hoe verfrissend die ik-boodschappen klinken. Neem het vieze-woordenprobleem. 'Regels en Gezag' adviseert: Eerst negeren. Werkt dat niet dan zegt u: "Laat dat, deze woorden zijn een teken van slechte manieren. Mensen ergeren zich daaraan,
en zullen jou minder aardig vinden als je die woorden gebruikt". Dit klinkt erg moraliserend. Een ikboodschap moet toch voldoende zijn: "Het gaat me zo vervelen dat jij de hele dag mudderfukker roept!"
N
iet elk probleem is na een ik-boodschap uit de wereld. Als de vader zegt: "Lotte, ik vind dat het bedtijd is" en het kind zegt: "Nee ik wil nog met mijn my little pony spelen", dan is er sprake van een conflict. Een conflict kun je op drie manieren oplossen. De ouder gebruikt zijn macht en eist gehoorzaamheid, een methode die Gordon verafschuwt; de ouder geeft het kind zijn zin, daar kweek je volgens Gordon egoïstische krengen mee; en het zoeken naar een oplossing waar beide partijen zich in kunnen vinden. Gordon vindt het ideaal als het kind die oplossing verzint, dat ontwikkelt zijn denkvermogen. Gordon houdt niet van het steeds opnieuw belonen van goed gedrag.
VU-MAGAZINE—OKTOBER 1991
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991
VU-Magazine | 500 Pagina's