VU Magazine 1991 - pagina 238
Planten uit de reageerbuis; een inmiddels algemeen gebrul lite biotechniek die, wanneer op voedingsgewassen toegepast, de consument nog steeds de kriebels bezorgt. Foto .Michel Claus
een geit (door middel van het 'mixen' van jonge embryo's), terwijl dertien procent abusievelijk meende dat er een verfafbijtmiddel was ontwikkeld door manipulatie van schimmels. Over het algemeen dacht men vaker dat iets nog geen werkelijkheid was terwijl dat al wel zo was, dan omgekeerd. Met andere woorden: de consument schat de ontwikkelingen niet te hoog in. Het SWOKA heeft ook onderzocht in hoeverre Nederlandse consumenten er mee instemmen dat een bepaald, door genetische manipulatie verkregen produkt op de markt komt (de maatschappelijke acceptatie). Bovendien werd gevraagd of ze zelf bereid zouden zijn deze produkten te kopen als deze in de winkel lagen voor dezelfde prijs als het vergelijkbare, traditionele produkt (de koopbereidheid). De voorbeeldprodukten waren deels gebaseerd op bestaande mogelijkheden (tomaten die langer houdbaar zijn gemaakt door het blokkeren van een gen dat het zacht worden veroorzaakt), deels fictief (varkens die minder vet vlees leveren doordat zij het gen voor rundergroeihormoon hebben gekregen).
W
einig enthousiasme kon de consument in het algemeen opbrengen voor het gebruik van genetische manipulatie in de produktie van voedingsmiddelen. Zou men de resultaten willen vertalen in een rapportcijfer dan komt men niet hoger dan een 1 + (5,6 op een 38-puntsschaal). De respondenten bleken wel onderscheid
Over het algemeen waren de consumenten zich nauwehjks bewust dat bepaalde dagelijkse produkten met behulp van biotechnologie worden gemaakt. te maken naar gelang de reden voor het genetisch manipuleren van het produkt. Zo scoorde 'smaakverbetering' slechter dan 'beter voor de gezondheid' en 'minder belastend voor het milieu'.
Op het congres 'Nieuwe grondstoffen in de chemie', dat onlangs aan de Technische Universiteit Eindhoven gehouden werd, bleek dat biotechnologen zich steeds meer bewust worden van het feit dat milieu-argumenten de biotechnologie geen kwaad doen. De overschotsituatie in de landbouw en de vraag naar afbreekbare materialen biedt bij uitstek uitdagingen voor biotechnologen. Veel produkten die nu nog gemaakt worden in de petrochemische industrie, met als grondstof aardolie, kunnen biotechnologisch worden vervaardigd uit 'groene' grondstoffen. Het feit dat bijvoorbeeld in BraziHë het grootste deel van de auto's op alcohol rijdt die afkomstig is uit de teelt van suikerriet, stemt biotechnologen hoopvol. Het economische probleem van de hogere kosten kan zichzelf in de nabije toekomst nog wel eens gaan oplossen door de steeds strenger wordende milieu-eisen. Daarnaast zou een groen imago biotechnologie wel eens kunnen helpen bij het bevorderen van de maatschappelijke acceptatie. Deskundigen en producenten die vaak zeer verrukt zijn over de uitdagingen van biotechnologie, zijn nogal eens geneigd in de slechte beoordeling van
de consument achterlijk conservatisme te bespeuren. Consumenten kijken echter met andere ogen naar toepassingen, en zien zich ongevraagd geconfronteerd met genetisch gemanipuleerde produkten waarvan het voordeel nog onduidelijk is. De producent heeft dus te maken met weerstanden en zal daar terdege rekening mee moeten houden. De consument heeft immers het volste recht produkten al dan niet te kopen, en de vrijheid dit afwijzend gedrag op de meest onzinnige argumenten te baseren. Maar de grillige wijze waarop meningsvorming tot stand komt, blijkt de biotechnologie soms ook in de kaart te spelen. De Groninger hoogleraar biotechnologie Eric Houwink constateerde onlangs bijvoorbeeld tot zijn verrassing dat er een omslag ten aanzien van het woord kloon (voor biotechnologen een aantal individuen met dezelfde erfelijke eigenschappen) heeft plaatsgevonden. "Doordat computerklonen de laatste tijd steeds populairder worden, heeft dat woord, vooral onder jongeren, een veel positievere klank gekregen". Daar kan geen weloverwogen voorHchting tegen op.D
VU-MAGAZINE—JUNI 1991
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1991
VU-Magazine | 500 Pagina's