VU Magazine 1991 - pagina 240

een half procent in die categorie lijden aan de ziekte. De Gezondheidsraad schat dat één tot vijf procent lijdt aan bulimia. Anorexia en buhmia komen vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Van iedere tien anorexia-patiënten zijn er ongeveer negen vrouw en van

De hoge percentages van Amerikaanse studentes met anorexia wijzen meer naar ongezond lijngedrag dan naar de echte ziekte anorexia. iedere tien buhmia-patiënten ongeveer acht. Anorexia komt met name voor bij elf tot vijfentwintigjarigen. Bulimiapatiënten zijn gemiddeld wat ouder. Uit een onderzoek onder tweeëntwintig Amsterdamse huisartsen bleek dat zij bulimia bijna niet herkennen. En het is niet duidelijk hoe anorexia en bulimia het best te genezen zijn. De hoge Amerikaanse percentages van studentes met anorexia verwijzen volgens de medisch psycholoog dr. Winny Weeda-Mannak, een van Foto Peter Wolters de auteurs van het rapport, meer AVC/vu fi^^j. ongezond lijngedrag dan naar de ziekte anorexia. De Amerikaanse cijfers zijn veelal met behulp van vragenlijsten over lijngedrag en eetbuien verzameld, wat een onnauwkeurige methode is, aldus WeedaMannak. Regelmatig lijnen is echter ook voor veel Nederlandse vrouwen en meisjes de gewoonste zaak van de wereld. Zo blijkt uit een steekproef dat een derde van hen regelmatig een dieet houdt. Maar waar houdt lijnen op lijnen te zijn? Wanneer is er sprake van anorexia of bulimia?

vrouwen die een allesoverheersende obsessie hebben met eten en gewicht. Behalve gewichtsafname hebben anorectische patiënten ook andere lichamelijke kenmerken. Het uitblijven van de menstruatie is er één van. Bij voortschrijdende vermagering, onstaat bovendien een soort donsbeharing, wordt de hartslag trager, heeft de patiënte het snel koud, verliest ze veel lichaamsvocht en verandert de samenstelling van het bloed. Bulimische patiënten zijn niet herkenbaar aan hun ondergewicht. Zij wisselen overeten af met vasten, laxeren of braken. Er moet sprake zijn van gemiddeld twee eetaanvallen per week, gedurende drie maanden, om te kunnen spreken van bulimia. Het vasten en laxeren kan bij hen ook de menstruatie verstoren en bij bulimia komen maag- en darmstoornissen veel voor.

vijftien tot twintig procent overleden, of door uithongering of door zelfmoord.

N

owel anorexia- als bulimiapatiënten voelen zich sterk afhankelijk van het oordeel van anderen, hebben een grote mate van faalangst en een laag gevoel van eigenwaarde. Ze streven naar prestatie en perfectie en zijn bang de con-

aast tevredenheid over het rapport, onder andere bij de Velpse Stichting Anorexia Nervosa, was er ook kritiek. Zo kraakte psycholoog Piet Vroon in de Volkskrant het rapport af. De Raad zou alles beschreven hebben, behalve de oorzaak van anorexia en bulimia. Dat klopt. De oorzaak is namelijk onbekend. De Engelse arts Morton beschreef in 1694 voor het eerst het ziektebeeld anorexia. (Bulimia werd pas in 1979 voor het eerst beschreven.) Sindsdien hebben wetenschappers het hoofd gebroken over de oorzaak ervan. Waarom hongeren jonge vrouwen en mannen in de bloei van hun leven zich uit, soms tot de dood erop volgt? Volgens Weeda-Mannak zijn deskundigen het er internationaal wel over eens dat bij het ontstaan psychische, lichamelijke én sociale factoren een rol spelen. Sinds het bekend worden van anorexia en later bulimia, zijn er verschillende theorieën ontwikkeld over het ontstaan van de ziekte.

trole over zichzelf te verliezen. Volgens Weeda-Mannak is uit Engels en Zweeds onderzoek gebleken dat een derde van de anorexia- en bulimiagevallen een chronisch verloop heeft. Daarvan is twintig jaar later

Zo is er de theorie dat anorexia mogelijk een hchamelijke oorzaak heeft. Volgens dit idee zou een storing in het hersengebied bij de hypothalamus tot gevolg kunnen hebben dat een patiënt geen honger

Z

I

n het rapport somt de Gezondheidsraad enkele kenmerken op van anorectische en bulimische patiënten. Beiden hebben zij een sterke behoefte hun leven te controleren. Ze zijn heel bang om dik te worden, ook bij een aanzienlijk ondergewicht. Bij een ondergewicht van vijftien procent van het standaardgewicht spreekt men van anorexia. Het gaat meestal om jonge 10

VU-MAGAZINE~JUNI 1991

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen