VU Magazine 1991 - pagina 337

(

;

wat een zin is, en hoe je een zin markeert door middel van interpunctie. Op dit standpunt krijgt zij vaak, ook van de hooggeleerde opponenten tijdens haar promotie, de kritiek dat die schrijftaainorm 'schrijf alleen complete zinnen met een onderwerp en een gezegde' al lang aan het vervagen is. Een schrijver die alleen complete zinnen schrijft, zal moeilijk te vinden zijn. In 'Agnes' van Peter van Straaten zijn zonder veel moeite zelfs zeven constructies achter elkaar te vinden, die beginnen met een hoofdletter en eindigen met een punt, maar waarvan er niet één een echte zin is: "Even naar het cafe? Nee. Nee. Rechtdoor naar huis. En vanavond vroeg naar bed. Met een boek, Of zonder boek." Toch wil Van de Gein kinderen leren echte zinnen te schrijven. Als mensen in die Agnes-stijl willen schrijven vindt zij dat best, maar dan moet dat een bewuste keuze zijn, niet bij gebrek aan beter.

het experiment werden alle leerlingen getoetst. De klasseonderwijzers werd nadrukkelijk verboden om enige grammatica/of schrijfles te geven. Het hardste resultaat was dat het traditionele grammaticaonderwijs inderdaad in de prullenbak kan. Het heeft geen enkel effect op de schrijfvaardigheid, en ook geen direct nut: kinderen leren daarmee ook nauwelijks wat een werkwoord is, of een zelfstandig naamwoord. Leerlingen die deze cursus volgden scoorden op alle toetsonderdelen minder dan de proefpersonen van de twee andere cursussen. De vele data-analyses die de computer heeft gemaakt hebben weinig harde 'statistisch significante' complimenten voor 'Grammatica in Balans' opgeleverd, alleen dat de

Het is doodzonde dat onderwijzers zo ontzettend veel tijd kwijt zijn om kinderen die d's en t's te leren en of het nu 'konijnehok' is of 'konijnenhok'.

M

et haar onderwijsexperiment wilde Van de Gein aantonen dat 'Grammatica in Balans' kinderen het best leert wat een zin is, en dat die kinderen dus beter gaan schrijven dan leeftijdgenoten die traditionele grammatica krijgen. Om ook te controleren of je misschien helemaal geen grammatica nodig hebt om goed te leren schrijven, of alleen oefening kunst baart, heeft ze een derde methode in het experiment betrokken: een stelcursus. Op zes basisscholen, verspreid over het land, werd groep zes in drieën gesplitst. Elk van de drie groepjes kreeg veertien weken lang twee uur per week les in een van de drie methodes, van een juf van de universiteit. Voor, halverwege en na

Maak met de woorden van zin 2a een synonieme

zin. Begin je zin

met de extra voorzetselgroep. 2a. Koos heeft ivan het bierl een dikke buik gekregen.

proefpersoontjes die met dat boek werkten, in hun opstellen blijk gaven van iets meer zinsbesef. Het gunstige effect van de nieuwe methode is met dit onderzoek dus niet bewezen, maar de nutteloosheid van de traditionele grammatica is wel overtuigend aangetoond. Aldus luidt Van de Geins advies voor het onderwijs: over het nut van grammaticaonderwijs zijn nog veel vragen onbeantwoord, maar als scholen graag grammatica willen geven moeten ze synonieme zinnen 'Grammatica in Balans' nemen; dat is veel beter ""^ken dan de andere methodes. Afgezien van dat advies: scholen die geen grammatica willen geven, maar die liever alleen aan taalvaardigheidsonderwijs doen, - dus oefenen met spreken, luisteren, schrijven en lezen - , zouden 'Grammatica in Balans' kunnen gebruiken als extra lesmateriaal voor de goede leerlingen. Die kunnen er veel plezier aan beleven.

P

rof. dr. Ger de Haan, een taalkundige, zei bij de promotie van Van de Gein, hij was een van de opponenten, dat hij geen fan is van het type onderzoek, waarop Van de Gein promoveerde. Ik vroeg hem later wat zijn bedenkingen zijn. De Haan: "Ik heb bezwaar tegen experimenteel onderzoek in het algemeen. Het operationaliseren, het toetsbaar maken, van een begrip als schrijfvaardigheid is zo ingewikkeld dat je uiteindelijk maar iets heel beperkts meet. En je komt alleen maar iets te weten over die heel beperkte experimentele lesperiode. Wil je dat goed VU-MAGAZINE—SEPTEMBER 1991

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen