VU Magazine 1991 - pagina 389

Dr. Bart Crum: 'Topsport is een slagveld.' Foto Bram de Hollander

lingen met het oog op sportbeleid', luidt de ondertitel.

W

anneer de journalist bij hem op bezoek komt, meent Bart Crum diens schoeisel als illustratiemateriaal voor zijn versportingsthese te kunnen hanteren: "Jij moet iemand die een mooi rapport geschreven heeft interviewen en je komt hier op sportschoenen. Vroeger zag je, wanneer je naar de schouwburg of het concertgebouw ging nooit iemand op Adidas of New Balance. Tegenwoordig wemelt het ervan. Alles wat uit het domein van de sport afkomstig is, dringt door tot in andere domeinen. Je kunt het vergelijken met voorheen de invloed van de kerk op alle onderdelen van de samenleving." Het begin van deze versporting van de samenleving valt voor Bart Crum vrij eenvoudig te dateren: de jaren zestig. Niet zozeer moesten vanaf die tijd dwingende maatschappelijke normen en waarden nageleefd worden, nee, het eigen ego moest beluisterd en beklopt worden; weten wie je bent, je eigenlijke ik vinden, om vervolgens tot een maximale zelfontplooiing te komen, zowel van hchaam als van geest. Fijn met je lichaam bezig zijn, je goed voelen, werken aan je welzijn, zoals dat in het softe jargon werd uitgedrukt. Sportactiviteiten als skieën, surfen en squashen wonnen hand over hand aan populariteit. Het competitie-element, de prestatiegerichtheid, zijn in die sporten van ondergeschikt belang. Van zwaarwegend belang daarentegen is de Hchamelijke sensatie van het in perfecte cadans van een steile, besneeuwde berg afsuizen, van het op een plankje van golf naar golf springen. Wat Bart Crum betreft kan gerust van een 'verzinnelijking' van de samenleving gesproken worden. De verhoogde waardering voor het lichamelijke is niet alleen te zien in de sport, maar ook in de manieren waarop vakantie gevierd wordt, in de literatuur en de muziek. Popmuziek bijvoorbeeld is altijd al grotendeels dansmuziek geweest, maar in de nu populaire house-muziek wordt die dansbaarheid geradicaliseerd, ledere vorm van melodieuze franje is weggesneden, de muziek is tot aan haar ritmische kern af-

VU-MAGAZINE—OKTOBER 1991

gepeld. De lichamen komen in beweging, raken in een trance en weten niet meer van ophouden. Pas de opkomende ochtendzon verbreekt de betovering.

D

e koningskinderen blijken in het schelle daglicht winkelmeisjes, studenten en secretaresses te zijn. Hun dagelijkse wereld valt niet direct 'verzinnelijkt' te noemen, integendeel: voor de meeste werkzaamheden is het lichaam een ballast die gemist kan worden. Het brein, het gezicht en de handen, en zelfs die niet allemaal in gelijke mate, kunnen ruimschoots volstaan. Het percentage mensen dat in zijn beroep stevige fysieke inspanningen moet verrichten is klein geworden. Een tuinder die de hele dag met bloembollenbakken loopt te sjouwen, zal niet snel een onweerstaanbare aandrang ontwikkelen om 's-avonds nog lekker even een half uurtje te joggen. De administratief medewerkster die de hele dag bezig

'Alles wat uit de sport afkomstig is, dringt door tot in andere domeinen van de samenleving. Je kunt het vergelijken met wat vroeger de invloed van de kerk op de hele samenleving was.' is met het verwerken van declaratieformulieren, zal wat gemakkelijker hartstochtelijk toeleven naar de house-party in het weekend. Lekker uit je dak gaan. Om het wat analyserender, sociologiserender te zeggen: de toenemende verzinnelijking is een compensatie voor de eveneens toenemende ontzinnelijking in andere onderdelen van de samenleving. Het lichaam protesteert tegen zijn veroordeling tot nutteloosheid. Niettemin, ook al heeft de verzinnelijking van de samenleving slechts 27

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen