VU Magazine 1991 - pagina 195

'D:

..M^'^

•m •=ftó *'isi<|k;*'mi^M: |V.' •.v.Mfy: S

^%m^m

-d K

'<

•:.:

€

Bioehemie GERT VAN MAANEN

Gestaag groeit het inzicht in de wijze waarop biochemische processen het gedrag besturen. Die kennis vah echter ook te misbruiken. Neurotransmitters en de complexe hiërarchie van de grijze massa.

e meest spannende bladI zijden van het boek der wetenschap dat momenteel geschreven wordt." Aldus omschrijft de Utrechtse hoogleraar vergelijkende fysiologie Jan van Hooff het onderzoek naar de verbanden tussen gedragsverschijnselen en het zenuwstelsel. De werking van het zenuwstelsel, en met name van de hersenen, is nog lang niet in detail bekend. DuideUjk is al wel dat bepaalde chemische stoffen, neurotransmitters, een sleutelrol spelen bij het functioneren van de hersenen. De invloed die deze chemische boodschappers kunnen uitoefenen op het gedrag, biedt in principe de mogelijkheid tot manipulatie van dat gedrag. Het doen en laten van de neurowetenschappers wordt dan ook met argusogen gevolgd. Stoffen die het gedrag van mens en dier kunnen veranderen zijn immers niet onomstreden. Pessimisten zien het spookbeeld opdoemen van een samenleving waar iedereen gelukkig is door het gebruik van een 'gelukspil', en waar de waarden van het individu het onderspit dreigen te delven. Anderen zien juist veelbelovende toepassingen die tal van mensen van ongevraagd lijden zou verlossen. Een aantal geestesziekten, zoals schizofrenie en zware depressiviteit, worden namelijk hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door slecht of verkeerd functioneren van de neurotransmitter-systemen.

het gedrag Dat bepaalde stoffen in staat zijn om het gedrag te beïnvloeden is reeds eeuwenlang bekend. Geestverruimende en verslavende stoffen als alcohol en drugs worden, ondanks de vele restricties, op grote schaal gebruikt. Maar ook op recept verkrijgbare kalmeringsmiddelen, angstverdrijvers en pijnstillers bereiken een miljoenenpubliek. De kennis over de manier waarop deze stoffen werken is daarentegen slechts zeer mager. Duidelijk is alleen dat de werking samenhangt met de structuur en het functioneren van het zenuwstelsel en in zekere mate ook met het hormoonstelsel (te zamen veelal aangeduid als het neuro-endocriene systeem).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen